Καλώς ήρθατε στον Μετά την Παγκοσμιοποίηση Κόσμο!

Καλώς ήρθατε στον Μετά την Παγκοσμιοποίηση Κόσμο!

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

Στον απόηχο του σοκ που προκάλεσε το BREXIT και του πολιτικού κουρνιαχτού που σήκωσε στην Γηραιά Ήπειρο, πέρασε σχεδόν απαρατήρητο ένα σημαντικό γεγονός που έγινε δύο εβδομάδες νωρίτερα.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, από τις 9 έως τις 12 Ιουνίου, συγκεντρώθηκαν μερικοί από τους ισχυρότερους ανθρώπους της παγκόσμιας ελίτ στην ετήσια Σύνοδο της Λέσχης Bilderberg.
Η φετινή συνάντησή τους, που έγινε στο Ξενοδοχείο Taschenbergpalais στην Δρέσδη της Γερμανίας και ασχολήθηκε με τις διεθνείς εξελίξεις, είχε, εκ των πραγμάτων, έναν ιδιαίτερο συμβολισμό.

Η Δρέσδη θυμίζει την αποφασιστική επικράτηση των Συμμάχων επί των Γερμανών στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Τον Φεβρουάριο του 1945, λίγο μετά την Γιάλτα, ένας ανελέητος βομβαρδισμός από 1.400 αεροπλάνα της Βρετανίας και των ΗΠΑ μετέτρεψε σε ερείπια την ιστορική πόλη. Η ενέργεια αυτή έγινε, με εντολή του ίδιου του Τσώρτσιλ, για να τσακίσει το ηθικό των Γερμανών, που εξακολουθούσαν να στηρίζουν φανατικά τον Χίτλερ.
Σήμερα, το BREXIT σηματοδοτεί την απαρχή του τέλους της νέας γερμανικής κυριαρχίας στην Ευρώπη.

Ο βρετανικός λαός με την ψήφο του πυροβόλησε στην καρδιά με “ασημένια σφαίρα” την γραφειοκρατία του Βερολίνου, που επιχείρησε ένα αυταρχικό come back στις ευρωπαϊκές υποθέσεις χάρη στην ανοχή των Αμερικανών μετά το 1992, επί Κλίντον, και την συμφωνία του Μάαστριχτ.

Το Αγγλοαμερικανικό διευθυντήριο μάλλον έχει ενοχληθεί με την αλαζονεία της Γερμανίας, που χτίζει ανεξέλεγκτη ένα 4ο οικονομικό Ράϊχ και θέλει να φρενάρει την ισχύ της.

Ζούμε ουσιαστικά την αποτυχία του μοντέλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία, στα πλαίσια της οικονομικής Παγκοσμιοποίησης, προσπάθησε να δημιουργήσει μια υπερεθνική οντότητα με νομισματικό έλεγχο χωρίς την συναίνεση των ευρωπαϊκών λαών.

Τώρα, η ιστορία, η πολιτική και τα έθνη, που οι εγκέφαλοι της παγκοσμιοποίησης ήθελαν να αποδυναμώσουν, επιστρέφουν δυναμικά στο προσκήνιο, την ίδια ώρα που η αίγλη των αγορών έχει καταρρεύσει.

Το βασικό επιχείρημα των ευρωπαϊστών, γιατί τα άλλα περί “οικονομικής ευημερίας” και “δημοκρατίας” τελείωσαν ήδη, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση φέρνει την ειρήνη, είναι τελείως ανυπόστατο.

Η ειρήνη στην ευρωπαϊκή ήπειρο ήρθε λόγω της συμμαχικής νίκης Αμερικανών, Ρώσων και Άγγλων κατά του Γερμανικού Άξονα και της ηρωϊκής αντίστασης των λαών, όπως του ελληνικού, που δεν ήθελαν να ζουν κάτω από την γερμανική μπότα.
Η Ε.Ε., αντιθέτως, έχει συμμετάσχει σε έναν σωρό πολεμικές επιχειρήσεις τις δύο τελευταίες δεκαετίες, αρχής γενομένης από τα Βαλκάνια, σε ευρωπαϊκό έδαφος, όπου και τα γερμανικά αεροσκάφη έλαβαν ενεργό μέρος στην προσβολή των Σερβικών δυνάμεων και πόλεων.

Οι ελίτ της Ε.Ε. σήμερα έχουν ξεχάσει τις δημοκρατικές αρχές του μεταπολεμικού καπιταλισμού και τις ιδρυτικές αξίες των εμπνευστών της ΕΟΚ. Με αφορμή την κατάρρευση της ΕΣΣΔ και την βιαστική ενοποίηση της Γερμανίας, ενσωματώθηκαν ένα σωρό Ανατολικές και Βαλτικές χώρες φιλικά διακείμενες προς το Βερολίνο, χωρίς πολλές ευαισθησίες για την δημοκρατική κυριαρχία των μελών της Ευρωένωσης.

Αυτές οι ελίτ, όμως, αρχίζουν να χάνουν σταδιακά το παιχνίδι, όπως αποτυπώνεται στο βρετανικό δημοψήφισμα, στην άνοδο του ευρωσκεπτικισμού παντού και στην στροφή των Ευρωπαίων πολιτών προς πολιτικές επιλογές με έντονο το εθνικό χρώμα και την αντίθεση στις μεταναστευτικές ροές, που αλλοιώνουν τις τοπικές κοινωνίες.
Στα ίδια πλαίσια κινείται και η “απειθαρχία” του αμερικανικού λαού με την μεγάλη υποστήριξή του στον “λαϊκιστή” Τραμπ, τον οποίο απορρίπτει συλλήβδην όλη η αμερικανική ελίτ.

Μάχη μέχρι τα σκαλιά της Καγκελαρίας…

Η αποτυχία της ευρωπαϊκής ενοποίησης και το ράπισμα του BREXIT εντάσσονται μέσα στην γενικότερη αδυναμία της Παγκοσμιοποίησης να πείσει τους λαούς ότι είναι κάτι το ελκυστικό και ο μονόδρομος προς το μέλλον. Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει τόσο με τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, όσο και με την ανάδειξη του “πολυ-πολικού” κόσμου που πρεσβεύει η ισχυρή Ρωσία του Πούτιν και οι χώρες των BRICS.

Δεν είναι μόνο οι στρατηγικές ήττες των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή, και τώρα της Γερμανίας στην Ευρώπη, που δείχνουν την πορεία προς την Αποπαγκοσμιοποίηση, αλλά και οι διαπιστώσεις πολλών στελεχών ανάμεσα στις διεθνείς ελίτ που το ομολογούν.