Η Κίνα ετοιμάζεται να εγκρίνει έναν νέο νόμο για την «προώθηση της εθνικής ενότητας», τον οποίο θεωρεί απαραίτητο για την κοινωνική συνοχή και την οικονομική ανάπτυξη. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ωστόσο, προειδοποιούν ότι ενισχύει τις πολιτικές αφομοίωσης των εθνοτικών μειονοτήτων στη χώρα.
Το Πεκίνο υποστηρίζει ότι η νομοθεσία είναι απαραίτητη για τη «σταθερότητα και τον εκσυγχρονισμό», ωστόσο επικριτές προειδοποιούν ότι θα περιορίσει περαιτέρω τη γλωσσική, πολιτιστική και θρησκευτική ταυτότητα κοινοτήτων όπως οι Ουιγούροι, οι Θιβετιανοί και οι Μογγόλοι.
Ένας νόμος για την «εθνική ενότητα»
Ο νόμος, που αναμένεται να εγκριθεί κατά την ετήσια σύνοδο του Εθνικού Λαϊκού Κογκρέσου της Κίνας, ονομάζεται επισήμως «Νόμος για την Προώθηση της Εθνικής Ενότητας και Προόδου».
Η κινεζική κυβέρνηση τον παρουσιάζει ως εργαλείο ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής και της οικονομικής ανάπτυξης, υποστηρίζοντας ότι θα συμβάλει στη δημιουργία μιας κοινής εθνικής ταυτότητας.
Ωστόσο, σύμφωνα με ειδικούς, η νέα νομοθεσία ουσιαστικά μετατρέπει σε δεσμευτικό νομικό πλαίσιο πολιτικές που ήδη εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια υπό την ηγεσία του Σι Τζινπίνγκ.
Μεταξύ άλλων, ο νόμος:
-ενισχύει τη χρήση της μανδαρινικής κινεζικής γλώσσας εις βάρος των τοπικών γλωσσών,
-απαιτεί από τους γονείς να καθοδηγούν τα παιδιά ώστε να αγαπούν το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας,
-απαγορεύει πράξεις που θεωρούνται ότι υπονομεύουν την «εθνική ενότητα»,
-και ενθαρρύνει την ενσωμάτωση μεταξύ διαφορετικών εθνοτικών ομάδων, ακόμη και μέσω μικτών γάμων.
-Ο Σι Τζινπίνγκ έχει επανειλημμένα ζητήσει την «εκκινεζοποίηση της θρησκείας», δηλαδή την προσαρμογή των θρησκευτικών πρακτικών στις αξίες που ορίζει το Κομμουνιστικό Κόμμα.
Από πολιτική σε βασικό νόμο
Σύμφωνα με τον Aaron Glasserman από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, που μίλησε στο BBC, η νέα νομοθεσία ουσιαστικά επισημοποιεί πολιτικές που ήδη εφαρμόζονται.
«Το καθεστώς λέει ότι όλες αυτές οι πολιτικές –η προώθηση της μανδαρινικής, οι περιορισμοί στην έκφραση εθνοτικής ταυτότητας ή στις θρησκευτικές πρακτικές– ήταν σωστές και τώρα θα γίνουν βασικός νόμος», σημειώνει.
Στην Κίνα αναγνωρίζονται επισήμως 55 εθνοτικές μειονότητες, με πληθυσμούς που κυμαίνονται από δεκάδες χιλιάδες έως εκατομμύρια ανθρώπους.
Παρά το μεγάλο τους μέγεθος, όμως, οι μειονότητες αποτελούν μικρό ποσοστό του συνολικού πληθυσμού, καθώς οι Χαν Κινέζοι αντιστοιχούν σε πάνω από το 90% των πολιτών της χώρας.
Ευαίσθητες περιοχές και καταγγελίες για παραβιάσεις δικαιωμάτων
Η κινεζική κυβέρνηση έχει δεχθεί τις σοβαρότερες κατηγορίες για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Σιντζιάνγκ, όπου ζουν οι Ουιγούροι και άλλες τουρκογενείς μουσουλμανικές μειονότητες, καθώς και στο Θιβέτ.
Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ο ΟΗΕ έχουν κατηγορήσει το Πεκίνο ότι περισσότεροι από ένα εκατομμύριο Ουιγούροι έχουν κρατηθεί σε στρατόπεδα «επανεκπαίδευσης». Η κινεζική κυβέρνηση επιμένει ότι πρόκειται για κέντρα επαγγελματικής κατάρτισης.
Αναφορές κάνουν επίσης λόγο για περιορισμούς στις θρησκευτικές πρακτικές των Ουιγούρων και για κλείσιμο τεμενών.
Στο Θιβέτ, τα μοναστήρια βρίσκονται υπό αυστηρό κρατικό έλεγχο, ενώ τα παιδιά κάτω των 18 ετών υποχρεώνονται να φοιτούν σε κρατικά σχολεία όπου διδάσκονται κυρίως στα μανδαρινικά.
Στρατηγική σημασία των περιοχών μειονοτήτων
Οι περιοχές όπου ζουν πολλές από αυτές τις μειονότητες έχουν ιδιαίτερη στρατηγική σημασία για το Πεκίνο.
Τα εδάφη των Θιβετιανών, των Ουιγούρων και των Μογγόλων καλύπτουν τεράστιες εκτάσεις πλούσιες σε φυσικούς πόρους, ενώ βρίσκονται σε συνοριακές περιοχές που συνδέουν την Κίνα με γειτονικές χώρες και σημαντικές εμπορικές οδούς.
Παράλληλα, αρκετές από αυτές τις κοινότητες είχαν κατά περιόδους περιόδους αυτονομίας ή ανεξαρτησίας, γεγονός που ενισχύει την καχυποψία του Πεκίνου απέναντι σε κινήματα που θα μπορούσαν να ενισχύσουν τον αυτονομισμό.
Η πολιτική της αφομοίωσης
Τα τελευταία χρόνια, η κινεζική κυβέρνηση έχει ενθαρρύνει τη μετακίνηση Χαν Κινέζων σε περιοχές όπως το Θιβέτ και η Σιντζιάνγκ, μια πολιτική που επικριτές θεωρούν προσπάθεια αλλαγής της δημογραφικής ισορροπίας. Επιπλέον, έχουν δοθεί οικονομικά κίνητρα για γάμους μεταξύ Χαν Κινέζων και μελών μειονοτήτων, ιδίως μεταξύ Ουιγούρων και Χαν.
Ο νέος νόμος δεν προωθεί ρητά τέτοιους γάμους, αλλά απαγορεύει σε οργανώσεις ή άτομα να παρεμβαίνουν σε γάμους με βάση τη θρησκεία ή την εθνική ταυτότητα. Αναλυτές σημειώνουν στο BBC ότι το Πεκίνο δεν χρειάζεται απαραίτητα νέο νόμο για να επιβάλει τις πολιτικές του.
Η σημασία της νομοθεσίας βρίσκεται κυρίως στο πολιτικό μήνυμα που στέλνει για την κατεύθυνση της χώρας υπό τον Σι Τζινπίνγκ.
Όπως επισημαίνει η Human Rights Watch, η νέα νομοθεσία θεσμοθετεί μια ιδεολογική αντίληψη περί «κοινής συνείδησης του κινεζικού έθνους», η οποία θα ενσωματωθεί στην εκπαίδευση, τη θρησκεία, τον πολιτισμό, τα μέσα ενημέρωσης και ακόμη και στον σχεδιασμό των πόλεων.
naftemporiki.gr
Ελληνικά 