Πώς ξορκίζεις τις πιθανές καταστροφές;

Πιθανές καταστροφές, για να μη λέτε μετά ότι δεν σας τα είπα.
Δεν ξέρω τι θα γίνει αύριο.
Και, για να είμαι ειλικρινής, ούτε εσείς ξέρετε.
Ούτε οι επιστήμονες. Ούτε οι κυβερνήσεις. Ούτε οι τύποι που στο YouTube ξέρουν πάντα τι θα γίνει «σε 48 ώρες».
Οπότε σκέφτηκα να βοηθήσω.
Παρακάτω θα καταγράψω μερικές πιθανές καταστροφές που θα μπορούσαν, θεωρητικά, να συμβούν κάποια στιγμή.
Όχι επειδή ξέρω κάτι.
Αλλά επειδή, αν συμβεί κάποια από αυτές, θέλω να έχω το δικαίωμα να εμφανιστώ μετά και να πω:
«Σας τα είχα γράψει.»
Αυτό βέβαια δεν είναι πρόβλεψη.
Είναι το αρχαιότερο κόλπο του ανθρώπου: λες εκατό πράγματα και, αν συμβεί ένα, θυμάσαι μόνο το ένα.
Εν πάση περιπτώσει, ας αρχίσουμε.

1. Η ηλιακή καταιγίδα
Ήλιος.
Ένα τεράστιο φυσικό εργοστάσιο πυρηνικής σύντηξης που βρίσκεται εκεί πάνω και μας στέλνει καθημερινά φως, θερμότητα και, περιστασιακά, υπενθυμίσεις ότι ίσως δεν είμαστε τόσο ανεξάρτητοι όσο νομίζουμε.
Μια ισχυρή ηλιακή καταιγίδα θα μπορούσε να επηρεάσει δορυφόρους και ηλεκτρικά δίκτυα.
Και τότε μπορεί να αρχίσει κάτι σαν:
Ηλιακή καταιγίδα → ηλεκτρικό δίκτυο → Internet → τράπεζες → μεταφορές → καύσιμα → εφοδιασμός → τρόφιμα → κοινωνική αναταραχή.
Ξαφνικά το κινητό δεν έχει σήμα.
Το POS δεν λειτουργεί.
Το ATM δεν λειτουργεί.
Το πρατήριο δεν λειτουργεί.
Και ο άνθρωπος που πριν από έξι ώρες έγραφε στο Facebook ότι «δεν χρειάζεται κανείς την τεχνολογία» ψάχνει απεγνωσμένα φορτιστή.

2. Ένας μεγάλος σεισμός
Ένας μεγάλος σεισμός δεν χρειάζεται να καταστρέψει ολόκληρο τον κόσμο.
Αρκεί να χτυπήσει αρκετά σημαντικές υποδομές.
Σεισμός → δρόμοι → ηλεκτρισμός → νερό → τηλεπικοινωνίες → νοσοκομεία → μεταφορές → καύσιμα → τρόφιμα.
Το ενδιαφέρον με τις καταστροφές είναι ότι σπάνια έρχονται μόνες τους.
Έχουν κοινωνική ζωή.
Παίρνουν φίλους μαζί τους.

3. Το μεγάλο blackout
Φανταστείτε να ξυπνήσουμε ένα πρωί και να μην υπάρχει ρεύμα.
Όχι για μία ώρα.
Για μέρες.
Και μετά να ανακαλύψουμε πόσα πράγματα λειτουργούν μόνο επειδή ένα καλώδιο κάπου έχει ρεύμα.
Ρεύμα → Internet → κινητά → τράπεζες → πληρωμές → αντλίες νερού → ψυγεία → καύσιμα → καταστήματα.
Ο σύγχρονος άνθρωπος κατάφερε να γίνει εξαιρετικά προηγμένος.
Αρκεί να μην πατήσει κάποιος το OFF.

4. Μια μεγάλη κυβερνοεπίθεση
Δεν χρειάζεται κάποιος να βομβαρδίσει μια πόλη.
Μπορεί απλώς να προσπαθήσει να κάνει τα συστήματά της να μην ξέρουν τι τους γίνεται.
Τράπεζες, τηλεπικοινωνίες, μεταφορές, νοσοκομεία, ενεργειακές υποδομές.
Κυβερνοεπίθεση → συστήματα πέφτουν → πληρωμές σταματούν → επιχειρήσεις παγώνουν → εφοδιασμός καθυστερεί → πανικός.
Και το καλύτερο;
Μπορεί να μην ξέρουμε καν ποιος το έκανε.
Οπότε θα έχουμε και το απαραίτητο δεύτερο στάδιο:
«Το έκανε η χώρα Α.»
«Όχι, η χώρα Β.»
«Όχι, ήταν χάκερ.»
«Όχι, ήταν τεχνητή νοημοσύνη.»
Και κάπου εκεί θα έχει πέσει το Internet.

5. Ένα μεγάλο ηφαίστειο
Μερικές φορές η Γη απλώς θυμάται ότι είναι ζωντανή.
Μια πολύ μεγάλη ηφαιστειακή έκρηξη θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστιες ποσότητες τέφρας, προβλήματα στις αερομεταφορές και επιπτώσεις στην παραγωγή τροφίμων.
Ηφαίστειο → τέφρα → αεροπορικές μεταφορές → εμπόριο → καλλιέργειες → τρόφιμα → τιμές → κοινωνική πίεση.
Και κάπου εδώ κάποιος θα ανεβάσει:
«Εγώ σας τα έλεγα από το 2017.»
Δεν είχε πει τίποτα.
Αλλά πλέον κανείς δεν θυμάται.

6. Μια νέα πανδημία
Ένας νέος παθογόνος οργανισμός θα μπορούσε να προκαλέσει μια νέα μεγάλη υγειονομική κρίση.
Και τότε:
Πανδημία → εργαζόμενοι απουσιάζουν → παραγωγή μειώνεται → μεταφορές επηρεάζονται → ελλείψεις → οικονομία → κοινωνία.
Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τους χορούς των νοσοκόμων και των γιατρών και το πατημα του κουμπιού 6 στο κινητό για να πάμε το κατοικίδιο μας βόλτα..

7. Ένα μεγάλο πυρηνικό ατύχημα
Δεν χρειάζεται απαραίτητα να μιλάμε για πόλεμο.
Ένα σοβαρό ατύχημα σε πυρηνική εγκατάσταση θα μπορούσε να οδηγήσει σε εκκένωση, περιβαλλοντικές επιπτώσεις, οικονομικές απώλειες και τεράστιο φόβο.
Και φυσικά, αμέσως μετά θα εμφανιστούν οι ειδικοί του Internet.
Άνθρωποι που δεν μπορούν να αλλάξουν μόνοι τους μια λάμπα θα μας εξηγήσουν με απόλυτη βεβαιότητα τη συμπεριφορά των ραδιονουκλιδίων.

8. Ένας μεγάλος αστεροειδής
Εδώ τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα.
Αστεροειδής → πρόσκρουση → τεράστιες καταστροφές → σκόνη στην ατμόσφαιρα → προβλήματα στις καλλιέργειες → τρόφιμα → οικονομία → επιβίωση.
Το θετικό είναι ότι, αν γίνει πραγματικά μεγάλος, δεν θα χρειαστεί να γράψουμε δεύτερο άρθρο.

9. Κατάρρευση της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας
Αυτό είναι ίσως το πιο βαρετό σενάριο.
Και γι’ αυτό ίσως είναι από τα πιο ενδιαφέροντα.
Δεν χρειάζεται σεισμός.
Δεν χρειάζεται εξωγήινος.
Αρκεί να αρχίσουν να σταματούν τα πλοία, τα λιμάνια, τα φορτηγά, τα εργοστάσια και οι βασικές μεταφορές.
Μεταφορές → προϊόντα → σούπερ μάρκετ → καύσιμα → τρόφιμα → τιμές → κοινωνική πίεση.
Ο πολιτισμός μας είναι ένα τεράστιο σύστημα παράδοσης.
Και κανείς δεν σκέφτεται τι γίνεται όταν η παράδοση γράψει:
«Η παραγγελία σας καθυστερεί.»

10. Και μετά υπάρχουν οι εξωγήινοι
Εδώ δεν έχω τίποτα να προσθέσω.
Δεν ξέρουμε αν υπάρχουν.
Δεν ξέρουμε αν μας έχουν βρει.
Δεν ξέρουμε αν ενδιαφέρονται για εμάς.
Και, μεταξύ μας, αν έχουν διασχίσει το μισό σύμπαν για να φτάσουν στη Γη και τελικά συναντήσουν εμάς, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να γυρίσουν πίσω.
Αλλά ας τους κρατήσουμε στη λίστα.
Για κάθε ενδεχόμενο.

Και γιατί τα γράφω όλα αυτά;
Δεν τα γράφω επειδή γνωρίζω τι πρόκειται να συμβεί.
Δεν έχω μυστικές πληροφορίες.
Δεν έχω πρόσβαση σε κάποιο υπόγειο δωμάτιο όπου κάποιοι κύριοι με κοστούμια κοιτάζουν έναν τεράστιο κόκκινο χάρτη και μου λένε τι έρχεται.
Τα γράφω για έναν πολύ απλούστερο λόγο.
Για να τα ονομάσω.
Ίσως επειδή όταν δίνεις όνομα σε κάτι, παύει για λίγο να είναι ένα αόριστο τέρας μέσα στο σκοτάδι.
Ίσως επειδή θέλω, αν ποτέ συμβεί κάτι από όλα αυτά, να υπάρχει κάπου γραμμένο ότι κάποιος το είχε σκεφτεί.
Ίσως, πάλι, να κάνω κάτι πολύ πιο παράλογο.
Να προσπαθώ να ξορκίσω τις καταστροφές γράφοντάς τες.
Να τις βάζω σε μια λίστα.
Να τις κοιτάζω κατάματα.
Να τους δίνω όνομα.
Και μετά να κλείνω τον υπολογιστή και να πηγαίνω για καφέ.
Γιατί τελικά αυτό κάνει ο άνθρωπος μπροστά στο άγνωστο.
Το φοβάται.
Το αναλύει.
Το προβλέπει.
Το κάνει βίντεο στο YouTube.
Και μετά συνεχίζει κανονικά τη ζωή του.
Οπότε, ας το αφήσουμε εδώ.
Αυτές είναι μερικές πιθανές καταστροφές.
Δεν προβλέπω τίποτα.
Απλώς τις ονομάζω.
Και ποιος ξέρει;
Ίσως αυτό να είναι αρκετό για να μην έρθει καμία.
Κι αν έρθει;
Τότε, αγαπητέ αναγνώστη…
σας τα είχα γράψει.