Σε έναν Χώρο γεμάτο Όνειρα… δεν υπάρχει κεφάλι χωρίς φόβο.

Δεν μου αρέσει να χαλάω το όνειρο κανενός αλλά πολλές φορές θα πρέπει να είμαστε περισσότερο σκεπτόμενοι όσον αφορά στο πως λειτουργούμε πάνω στον τρόπο με τον οποίο αποφασίσουμε να συνειδητοποιήσουμε το κάθετη, φτιάχνοντας τον δικό μας χαρακτήρα και δικό μας κόσμο πεποιθήσεων.

Παίζει και να μην ισχύει αυτό παραπάνω στην εικόνα, διότι τα όνειρα είναι τόσο πολυδιάστατα που μπορούν να πάρουν διάφορες αποχρώσεις, να ειδολοποιήσουν υποσυνείδητα πεδία και να διαμορφώσουν και αναπλάσουν πράγματα τα οποία έχουν σχέση με την πραγματικότητα και την ζωή μας, φέρνοντας το κάτι νέο ή ξένο στην επιφάνεια, όχι μόνο στο ατομικό επίπεδο, αλλά και στο συλλογικό πολυπλέγμα του συνειδησιακού Νου και όλα αυτά φυσικά, με την δική μας συγκατάθεση.

“Τα όνειρα είναι οι πνευματικοί καθρέπτες των πολυδιάστατων αλλά και των απλών αισθήσεων που διαθέτουμε…”
Κάποια στιγμή όμως, ξαφνικά το σκέφτεσαι καλά και συνειδητοποιείς μετά από καιρό πως μέσω κάποιου υποσυνείδητου φόβου, έχεις κάνει ένα τερατούργημα, έχεις φτιάξει έναν εφιάλτη και έχει κυριαρχήσει “πραγματικά” την ζωή σου.

Πάντως, τα όνειρα είναι συναρπαστικά και διασκεδαστικά έχω να πω… και αυτά του ύπνου και αυτά του ξύπνιου μας…

Χωρίς να διαφοροποιώ τα μεν σκοτεινά από τα δε φωτεινά και τα δυο πάντα έχουν να σου προσφέρουν κάτι το ξεχωριστό, ακόμα κι αν αυτό είναι ο τρόμος…

Ούτως ή άλλως τα όνειρα δεν θα σου έφερναν “κάτι” στην επιφάνεια της συνείδησης, εάν δεν σου είχε τραβήξει το ενδιαφέρον “κάποια στιγμή”…

~Phoenix Raziel~