«Βρώμικο» το παιχνίδι εις βάρος της Ελλάδας

Ξανά στα ραδιόφωνα παίζουν σκόπιμα το σενάριο εκλογών, σε μια περίοδο που η Ελλάδα έχει να αντιμετωπίσει πολλά ανοιχτά μέτωπα με πρώτα και κύρια την ΑΟΖ και το Κυπριακό. Θα είναι πραγματικά κρίμα, τώρα που η χώρα συνομιλεί ταυτόχρονα με ΕΕ, Ισραήλ και μη έχοντας χάσει την επαφή με Μόσχα, να προσφύγουμε εκ νέου στις κάλπες, λες και θα έρθει η μεγάλη αλλαγή, όπως κάθε φορά ελπίζουν οι Έλληνες πολίτες, παρασυρόμενοι από την προπαγάνδα των ΜΜΕ.

Στις Βρυξέλλες θεωρούν, τουλάχιστον επίσημα, το θέμα της ελληνικής ΑΟΖ ως ευρωπαϊκό, με Κύπρο και Ισραήλ προχωράει ο γεωστρατηγικός άξονας, ενώ, μέσω της προ ολίγων ημερών επίσκεψης της προέδρου του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου της Ρωσίας Βαλεντίνας Ματβιένκο, η «Αρκούδα» δηλώνει παρούσα λόγω συμφερόντων στην χώρα μας.

Ή μήπως η συγκεκριμένη πολυδιάστατη προοπτική δεν αρέσει στους «συμμάχους» μας στην άλλη μεριά του Ατλαντικού που συνεχίζουν να βάζουν την Τουρκία, αν και βρίσκεται εν μέσω σοβαρής κοινωνικοπολιτικής κρίσης, να προκαλεί σε σχέση με την Θράκη και το Αιγαίο; Άλλωστε οι Η.Π.Α. αποσκοπούν ανέκαθεν σε συνεκμετάλλευση της ελληνικής θάλασσας μεταξύ των δύο γειτονικών χωρών -με τις ίδιες σε ρόλο διαιτητή- στα πλαίσια διαμελισμού της ευρύτερης περιοχής μας σε μικρότερα κρατίδια και όχι σε ελληνική ΑΟΖ βάσει διεθνούς Δικαίου! Άρα τα σενάρια εκλογών τι θέλουν να μας πουν; Ότι στην Ουάσινγκτον ψάχνουν ηγέτη ακόμα πιο πειθήνιο στα ευρώ-ατλαντικά σχέδια τους;

Τα πράγματα δεν είναι καθόλου αστεία! Τα διεθνή συμφέροντα παίζουν ανέκαθεν «βρώμικο» παιχνίδι εις βάρος της χώρας μας και το καλύτερο είναι να έχουμε καλυμμένα τα νώτα μας, καθώς δεν αποκλείεται να προκληθεί το περιβόητο θερμό επεισόδιο σε ελληνικά χωρικά ύδατα, προκειμένου να επιβληθούν de facto καταστάσεις, τις οποίες φαίνεται ότι αδυνατεί να προωθήσει η παγκοσμιοποιητική διπλωματία. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω σοβαρού σχεδιασμού και όχι με εκλογές κάθε λίγο και λιγάκι.

Πέραν των γεωπολιτικών εκκρεμοτήτων οι παγκοσμιοποιητές επιθυμούν να περάσουν με ταχύ ρυθμό διεθνιστικά μέτρα Μεγάλου Αδελφού και στην Ελλάδα και ενδεχόμενα ψάχνουν την κατάλληλη «συγκυβερνητική συνταγή» προς αυτή την κατεύθυνση.