stranger des auto!asxeto alla des to…http://www.newsbomb.gr/diethnh/story/301076/apisteyto-deite-pos-egine-ena-hamburger-meta-apo-14-hronia

Η Εστία… ήταν εκείνη που κρατούσε το σπίτι ζωντανό…. την οικογένεια ενωμένη…. Η Εστία είναι μάνα, γυναίκα, αδερφή, κόρη, νοσοκόμα, φροντίστρια, νοικοκυρά. Παλιά… οι άντρες έπαιρναν τον μισθό τους και τον έδιναν στην γυναίακ τους να τον διαχειριστεί… γιατί εκείνη ήξερε να γυρίζει το νοικοκυριό είτε με πολλά είτε με λίγα. Ναι, οι γυναίκες έχασαν το νόημα του ρόλου τους… Μα δεν ήταν ο ρόλος τους να είνα λιγότερες ή κατώτερες των αντρών. Αυτό ήταν δημιούργημα της φαλοκρατικής κοινωνίας. Οι γυναίκες… έχουν ρόλο ουσίας… ίσως μεγαλύτερης ουσίας από των αντρών. Δεν το ξέρουν ούτε οι ίδιες ίσως… μα όταν κληθούν να πάρουν αυτόν τον ρόλο… Θα εκπλήξουν και θα εκπλαγούν. Δεν είναι ούτε ο άντρας ούτε η γυναίκα ανώτεροι το ένα φύλο του άλλου… Είναι ΑΛΛΟΙ οι ρόλοι και οι υποχρεώσεις τους.
Stranger……. συνέχισε.
Μαρία.

Μήνυμα 2

Οι θεωρίες συνωμοσίας περιείχαν πάντα το ζήτημα «καταδίωξη» Όμως όπως είχε πει και ο διάσημος πρωταγωνιστής της «φάρμας των ζώων» Κίσινγκερ «το ότι πάσχω από μανία καταδίωξης δεν σημαίνει πως δεν με καταδιώκουν κιόλας» Ναι το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Μπορεί να πάσχεις από μανία καταδίωξης, να φαντασιώνεσαι πράγματα, να συνομωσιολογείς, αλλά μέσα σ΄αυτή την κούρσα όπου το μυαλό σου παίζει διάφορα παιχνίδια μπορεί να έχεις τη γκαντεμιά (ή τη τύχη) να χτυπήσεις φλέβα χρυσού και να πλησιάσεις την πραγματικότητα σε απόσταση αναπνοής. Να πέσεις επάνω της χωρίς να το καταλάβεις καν. Και τότε είναι σίγουρο πως η μανία καταδιώξεως θα μετατραπεί σε ένα κανονικό κυνήγι μέχρι να σε αφανίσουν. Και το χειρότερο σ΄αυτές τις περιπτώσεις είναι πως προσπαθεί μάταια κανείς να πείσει τους φίλους να φορέσουν, αυτό το συγκεκριμένο ζευγάρι γυαλιά που βρήκε κατά τύχη στα σκουπίδια για να δουν τι βλέπει. Χρειάζεται γερός καυγάς για να μπορέσει κανείς να φορέσει τα γ@μημένα τα γυαλιά (ζουν ανάμεσά μας – they live)

Κοροϊδεύετε τόσο εύκολα. Ποιος μπορεί να σπάσει τα δεσμά του παράλογου άφοβα εκτός από έναν ανυπότακτο τρελαμένο (για τα μάτια των πολλών) Κι αλήθεια τι είναι τρελός? Μπορεί κάποιος να απαντήσει με βεβαιότητα σ΄αυτή την ερώτηση? Μήπως τρελός είναι τελικά εκείνος που δεν συμβαδίζει με τη τρέλα του γιατρού του? Μήπως τα ψυχιατρεία είναι γεμάτα μεταξύ άλλων κι από ανυπάκουους κι όχι ταραγμένους? Οι τακτικές των ψυχιατρείων, οι μέθοδοι που έχει υιοθετήσει κατά καιρούς η επιστημονική κοινότητα, τα γελοία , αυθαίρετα, ή διεστραμμένα , επιστημονικά συμπεράσματα που καταδικάζουν χωρίς τύψεις χιλιάδες ανθρώπους σε ανομολόγητα βασανιστήρια, σε ένα συνεχή και βασανιστικό θάνατο, είναι ένα τυπικό δείγμα του πως ακριβώς ονειρεύονται τις κοινωνίες του μέλλοντος οι «λογικοί» ηγέτες.

Στρατόπεδα κάθε είδους με ειδική προτίμηση σ΄εκείνα που εκτός από αλυσίδες στα πόδια τοποθετούν κι αλυσίδες στα μυαλά. Αν τα στρατόπεδα αυτά δεν λειτουργούν ακόμα είναι γιατί δεν νοιώθουν την ανάγκη να το κάνουν. Οι άνθρωποι παραδίδονται οικειοθελώς στους δήμιους. Χωρίς αντίσταση. Έχουν εθιστεί στα ψυχοφάρμακα που πλασάρονται σαν «αναγκαία προϊόντα» έχουν εθιστεί σε ιδεολογίες και συστήματα που τους διδάσκουν τι είναι καλό, τι είναι κακό, τι είναι λογικό και τι παράλογο.

Είναι φυσικό τα μυαλά των ευφάνταστων ανθρώπων πολύ εύκολα να βρεθούν στη λάθος θέση τη λάθος ώρα. Ένα μυαλό που ταξιδεύει συνέχεια, ένα τολμηρό μυαλό, θα μπει και σε μέρη άγνωστα, απαγορευμένα, θα συναντήσει κάποια στιγμή ίσως πράγματα που θα έπρεπε να αγνοεί. Γιατί κάνει συνειρμούς ελεύθερους. Βάζει κάτω δεδομένα και τα αναλύει με τρόπους πρωτότυπους. Δεν έχει πρόβλημα να μείνει στις σταθερές που του υποβάλλει το σύστημα άρα μπορεί να δημιουργήσει δικά του δεδομένα. Κι όσο όλα αυτά δεν αγγίζουν τίποτα το «επικίνδυνο» είναι γραφικός και ακίνδυνος. Όταν όμως βρεθεί στο λάθος μέρος και καταλάβει τι γίνεται, ο κοσμάκης θα συνεχίσει να τον βλέπει σαν γραφικό τρελό, το σύστημα όμως θα έχει σοβαρέψει και δεν θα γελάει καθόλου με τις τρέλες του…

Όταν κανείς έχει ταξιδέψει πολύ, κι έχει λειτουργήσει με ανοιχτό πνεύμα και θάρρος σε όλο το ταξίδι, αποκτά μια διαίσθηση για το ψεύτικο, το δήθεν. Μυρίζεσαι από μακριά τη μούφα. Το ίδιο νιώθεις μια άμεση οικειότητα μ΄εκείνους που δεν είναι δήθεν. Που γνωρίζουν. ΞΕΡΩ ΤΙ ΛΕΣ. ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΞΕΡΕΙΣ.

Μου αρέσουν λοιπόν ακόμα κι οι πιο παλαβές ιστορίες συνωμοσίας . Οι ιστορίες που σχεδιάζουν οι διαμορφωτές των συνειδήσεων είναι που με απωθούν. Η μεγαλύτερη ανθρώπινη συνωμοσία είναι εκείνη της σιωπής, της αμνησίας και της ενοχής. Σωπαίνω γιατί είμαι ασήμαντος, δεν θυμάμαι ποιος μου επέβαλλε να ζω μ΄αυτό τρόπο και νοιώθω συνεχώς ενοχές γι΄αυτό που είμαι.

Όσο αυτή η συνωμοσία έχει δύναμη, οι αληθινοί άνθρωποι θα μοιάζουν διαταραγμένοι και οι αχυράνθρωποι θα κρατάνε τα κλειδιά της σοφίας.

Συγνώμη αν καταχράστηκα το χώρο σας.

Βασιλική.

ανοιξε τον ηχο…

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΥΣΤΥΧΩΣ έχει 100% δίκιο. Και λίγα λέει.