Η εικόνα είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλους: Η νύχτα έχει πέσει για τα καλά
και μια παρέα νεαρών -συνήθως- ανθρώπων, κάθονται γύρω από ένα τραπέζι.
Στο κέντρο του τραπεζιού δεσπόζει ένα ποτήρι γυρισμένο ανάποδα, ενώ
γύρω από αυτό έχουν τοποθετηθεί τα γράμματα της ελληνικής αλφαβήτου,
μαζί με αριθμούς και συγκεκριμένες λέξεις. Ένας ένα, τα μέλη της παρέας
αγγίζουν το ποτήρι και κλείνοντας τα μάτια, προσπαθούν να συγκεντρωθούν…
Ο πιο «ψαγμένος» της παρέας σπάει τη σιγή με μια ερώτηση, που στη
συνείδηση των περισσοτέρων έχει εντυπωθεί ως το «σήμα κατατεθέν» της
επικοινωνίας με τον κόσμο των πνευμάτων: «Υπάρχει κάποιος εδώ που θέλει
να επικοινωνήσει μαζί μας»;
και μια παρέα νεαρών -συνήθως- ανθρώπων, κάθονται γύρω από ένα τραπέζι.
Στο κέντρο του τραπεζιού δεσπόζει ένα ποτήρι γυρισμένο ανάποδα, ενώ
γύρω από αυτό έχουν τοποθετηθεί τα γράμματα της ελληνικής αλφαβήτου,
μαζί με αριθμούς και συγκεκριμένες λέξεις. Ένας ένα, τα μέλη της παρέας
αγγίζουν το ποτήρι και κλείνοντας τα μάτια, προσπαθούν να συγκεντρωθούν…
Ο πιο «ψαγμένος» της παρέας σπάει τη σιγή με μια ερώτηση, που στη
συνείδηση των περισσοτέρων έχει εντυπωθεί ως το «σήμα κατατεθέν» της
επικοινωνίας με τον κόσμο των πνευμάτων: «Υπάρχει κάποιος εδώ που θέλει
να επικοινωνήσει μαζί μας»;

