Είναι γνωστό ότι σε γεωπαθογόνες ζώνες, δηλαδή σε σημεία με ισχυρή ή διαταραγμένη ροή γεωενεργειακών ρευστών, παρατηρούνται σημαντικές μεταβολές φυσικών παραμέτρων. Μερικές από αυτές είναι : η αντίσταση( ηλεκτρική) του εδάφους, η ηλεκτρική αγωγιμότητα, ιονισμός του αέρα , η συχνότητα πτώσεως κεραυνών, η ανάπτυξη ανθρώπων, ζώων και φυτών, η ηλεκτρική αντίσταση του δέρματος, η ταχύτητα καθίζησης του αίματος, το σχήμαι και το χρώμα της οφθαλμικής ίριδας και του ζωικού ενεργειακού πεδίου αλλά και κυτταρικές μεταλλάξεις ανθρώπων, ζώων και φυτών και μεταλλάξεις στην ανθρώπινη φυσιολογία και συμπεριφορά.
Η ένταση των γεωενεργειακών ρευστών εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, και είναι συνάρτηση της μορφολογίας του εδάφους , της θέσης του ήλιου και της σελήνης και του γήινου μαγνητικού πεδίου. Στη γήινη επιφάνεια λοιπόν, λόγω της συμπτώσεως ορισμένων από τα παραπάνω στοιχείων, υπάρχουν σημεία ή περιοχές ισχυρής ή διαταραγμένης περιοχής γεωενεργειακών ρευστών. Αυτά τα μέρη χαρακτηρίζονται ως γεωπαθογόνες ζώνες και έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα για την ανθρώπινη υγεία. Παρόλα αυτά, η ακριβής φύση και οι ιδιότητες της γεωακτινοβολίας είναι , όπως προαναφέραμε υπό έρευνα. Γνωρίζουμε ότι δεν είναι μονοκυματική αλλά αποτελείται από κατά πλάτος και, εν μέρει, κατά 
συχνότητα, διαμορφωμένες υψίσυχνες ακτινοβολίες ιόντων, νετρονίων και ακτίνων ΄΄γ΄΄. Γίνεται δε πραγματικά επικίνδυνη για τα έμβια όντα μόνον όταν εστιαστεί από υπόγεια ρεύματα νερού, κάποιων μετάλλων και ιδίως όταν αυτή η γραμμή συγκέντρωσης διασταυρωθεί με άλλη όμοιά της ή με μία γραμμή ενός εκ των γνωστόν παγκοσμίων γεωπαθητικών γεωδαιτικών δικτύων, όπως προαναφέραμε.
συχνότητα, διαμορφωμένες υψίσυχνες ακτινοβολίες ιόντων, νετρονίων και ακτίνων ΄΄γ΄΄. Γίνεται δε πραγματικά επικίνδυνη για τα έμβια όντα μόνον όταν εστιαστεί από υπόγεια ρεύματα νερού, κάποιων μετάλλων και ιδίως όταν αυτή η γραμμή συγκέντρωσης διασταυρωθεί με άλλη όμοιά της ή με μία γραμμή ενός εκ των γνωστόν παγκοσμίων γεωπαθητικών γεωδαιτικών δικτύων, όπως προαναφέραμε.
Τα μυστικά των γεωενεργειακών ρευστών πρέπει να ήταν γνωστά ήδη στην προκατακλυσμιαία Ελλάδα, όπως φαίνεται από τη διευθέτηση των νεολιθικών κατασκευών έχουν εντοπισθεί μέχρι σήμερα.
Αλλά φαίνεται ότι και στους μετέπειτα ΄΄ιστορικούς΄΄ χρόνους, τα ελάμβαναν υπόψη τους στην ανέγερση των ναών, στον προσανατολισμό των κτιρίων ακόμα και πόλεων. Σήμερα, μπορούμε να το διαπιστώσουμε ελέγχοντας τον προσανατολισμό των κτιρίων που ήταν προς Ανατολάς. Εάν δεν υπάρχει λατρευτική αιτία προσανατολισμού προς το χειμερινό ή θερινό ηλιοστάσιο, οι κεντρικοί άξονες των ναών έχουν διαφόρους αποκλίσεις μεταξύ τους, από ελαφρές μέχρι έντονες. Αυτό συνέβαινε διότι οι αρχαίοι Έλληνες ελάμβαναν υπόψη στον καθορισμό του χώρου ανεγέρσεως ενός κτιρίου τα τελλουρικά ενεργειακά ρεύματα, αλλά την ακρίβειαν του προσανατολισμού του κτιρίου την καθόριζαν δυνάμει των, εις τον τόπον εκείνον, κατευθύνσεων των παγκόσμιων δικτυωτών πλεγμάτων. Τα διάφορα μεταγενέστερα κτίρια οικοδομούνται υπό διάφορη γωνία ως προς τα υφιστάμενα, όχι λόγω έλλειψης χώρου, αλλά για να αποφύγουν μια γεωπαθογόνα ζώνη ή να επιδιώξουν να παραλληλιστούν με μια ενεργειακή γραμμή. Τυπικό παράδειγμα είναι η πόλη και το ιερό του Ποσειδώνος στην Καλαυρεία (Πόρος) κατά την ελληνιστική περίοδο.
Τυπικό παράδειγμα τετοιου επιμελημένου προσανατολισμού παρουσιάζει
ezoic
Ελληνικά 