«Ηγεμονικά όνειρα κάνει η Τουρκία», είναι ο τίτλος ρεπορτάζ του Γκερντ Χέλερ στην οικονομική εφημερίδα Handelsblatt με θέμα τους φιλόδοξους στόχους της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής: « Ο Τούρκος υπΕξ Αχμέτ Νταβούτογλου θέλει τη χώρα του να αναλαμβάνει ρόλο μεγάλης δύναμης στην παγκόσμια πολιτική σκηνή.
Η Τουρκία δεν συνιστά μόνον γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσης, αλλά οφείλει στο μέλλον να γίνει ‘η φωνή των φτωχών και καταπιεζόμενων εθνών του Νότου κατά των πλούσιων χωρών του Βορρά’, δήλωσε ο Νταβούτογλου στους δημοσιογράφους στην Κωνσταντινούπολη, και συμπλήρωσε ότι ‘πρέπει να γίνει ένα είδος συνείδησης για τον κόσμο, η σοφή χώρα της γης’. Φαίνεται ότι δεν λείπει από τους Τούρκους διπλωμάτες καθόλου η αυτοπεποίθηση για την ορθότητα της αποστολής τους, αλλά ελλοχεύει και ο κίνδυνος να χάσουν την αίσθηση της πραγματικότητας.»
Συνθήματα χωρίς περιεχόμενο;
Η Τουρκία ως μελλοντικός ρυθμιστής της πολιτικής στην Εγγύς Ανατολή;«Ο κ. Νταβούτογλου υποδέχθηκε στο Ερζερούμ τον Έλληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος μίλησε στη διάσκεψη των Τούρκων πρέσβεων. Το σύνθημα της διάσκεψης ήταν ‘Διπλωματία με όραμα – η παγκόσμια και η περιφερειακή τάξη πραγμάτων από τη σκοπιά της Τουρκίας’. Ο Νταβούτογλου επιδιώκει ακόμη μια φορά να διακηρύξει την πολιτική του ‘όχι προβλήματα με τους γείτονες’.
Από την εφαρμογή αυτού του συνθήματος ελάχιστα πράγματα συνειδητοποιούν μέχρι τώρα οι Έλληνες. Λίγες ώρες πριν από την αναχώρηση του κ. Παπανδρέου για το Ερζερούμ οκτώ τουρκικά μαχητικά πέρασαν πάλι τον ελληνικό εναέριο χώρο, πάνω από το Αγαθονήσι. Με αυτές τις παραβιάσεις η Τουρκία υπογραμμίζει τις διεκδικήσεις της στον εναέριο χώρο του Αιγαίου.
Το σύνθημα ‘όχι προβλήματα με τους γείτονες’ δεν φαίνεται να συνιστά πραγματικότητα ούτε στις σχέσεις της Τουρκίας με την Κύπρο. Εδώ η Τουρκία όχι μόνον κατέχει από το 1974 το βόρειο τμήμα του νησιού, αλλά αν και διεξάγει διαπραγματεύσεις για την ένταξή της στην ΕΕ δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία είναι ήδη μέλος της ΕΕ.»
«Η Τουρκία στηριζόμενη στην συνεχώς αυξανόμενη οικονομική της ισχύ εμφανίζεται σε διεθνές επίπεδο όλο και με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Ο κ. Νταβούτογλου θεωρεί τη χώρα του μία ‘δύναμη τάξης’, που θα ρυθμίζει μελλοντικά την πολιτική στην Εγγύς Ανατολή. Δεν πρόκειται για μικρή φιλοδοξία, καθώς η συγκεκριμένη περιοχή σπαράσσεται όσο καμία άλλη περιοχή του κόσμου από μεγάλες αντιθέσεις και εθνικές και θρησκευτικές συγκρούσεις. Επιπλέον η Τουρκία ως διάδοχο κράτος της οθωμανικής αυτοκρατορίας, η οποία επί αιώνες κατείχε αυτές τις περιοχές, σηκώνει ένα ιδιαίτερα βαρύ ιστορικό φορτίο. Όλα αυτά απαιτούν ρεαλισμό και λεπτούς πολιτικούς χειρισμούς. Αμφότερα δεν βλέπουμε όμως να τα διαθέτει η Τουρκία.»
«Αντίθετα η κυβέρνηση της Άγκυρας με τις συγκινησιακές της εκρήξεις και τα νοσταλγικά όνειρα της μεγάλης δύναμης απομονώνει τη χώρα και υποσκάπτει την ευρωπαϊκή της προοπτική.
Πρόσφατο παράδειγμα η στάση της Τουρκίας στο ΣΑ του ΟΗΕ τον Ιούνιο, όπου μαζί με τη Βραζιλία καταψήφισαν ψήφισμα για αυστηρότερες κυρώσεις κατά του Ιράν. Τότε ακόμη και φίλοι της Τουρκίας άρχισαν να αμφισβητούν ότι η χώρα αυτή θα μπορέσει κάποτε να ενταχθεί στην κοινή ευρωπαϊκή πολιτική της ΕΕ.»
Λύση τα πλωτά κέντρα υποδοχής για μετανάστες;
Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία υπάρχει ήδη από το 2007 στην Ολλανδία πλωτό κέντρο υποδοχής. Μέχρι τώρα η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει λάβει καμία απόφαση, διότι υπάρχουν άλυτα προβλήματα, όπως π.χ. το υψηλό κόστος της μεταφοράς των πλωτών κέντρων ή ποια θα είναι τα λιμάνια και οι αποβάθρες που θα χρησιμοποιηθούν.»
Και η εφημερίδα αναφέρεται ξανά στις δυσκολίες των ελληνικών υπηρεσιών για τη διεκπεραίωση των αιτήσεων των μεταναστών για άσυλο: «Δεν τα βγάζουν πέρα οι ελληνικές υπηρεσίες με την πληθώρα των αιτήσεων που έχουν συσσωρευθεί. Το 2009 έκαναν αίτηση για παροχή ασύλου 16.000 πρόσφυγες, ενώ από το 2008 εκκρεμούσαν ήδη 45.000 αιτήσεις.»
Διόδια για δρόμους που δεν υπάρχουν
«Πολλοί Έλληνες επαναστατούν κατά των διοδίων», είναι ο τίτλος ρεπορτάζ στην εφημερίδα του Βερολίνου Tagesspiegel: «Η λαϊκή οργή δεν είναι αδικαιολόγητη, διότι σε πολλές περιπτώσεις οι οδηγοί πληρώνουν διόδια για δρόμους που δεν υπάρχουν. Οι Έλληνες πρέπει να πληρώνουν αδρά και βασανίζονται οδηγώντας μέσα από ατέλειωτα εργοτάξια οδοποιίας.
Πουθενά στην Ευρώπη δεν κατασκευάζονται τόσο πολλές εθνικές οδοί, όσο αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Το ύψος των επενδύσεων αγγίζει τα 7,5 δισεκατομμύρια ευρώ περίπου. Ποσόν που η υπερχρεωμένη χώρα δεν μπορεί να καλύψει μόνη της και γι’ αυτό στην κατασκευή τους συμμετέχουν και ιδιώτες επενδυτές. Οι ιδιωτικές κατασκευαστικές εταιρείες προσφέρουν τα κεφάλαιά τους, φροντίζουν για την παροχή πιστώσεων και εισπράττουν σαν ανάδοχοι των έργων διόδια για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Πολλές φορές μάλιστα εισπράττουν διόδια και πριν από την έναρξη των έργων.
Και αυτό δεν μπορεί να το χωρέσει το κεφάλι των Ελλήνων. Πληρώνουν για τα 500 χλμ. Αθήνα – Θεσσαλονίκη γύρω στα 50 ευρώ. Πολλά λεφτά, αν σκεφθεί κανείς ότι 30 ευρώ κοστίζουν τα διόδια για όλες τις εθνικές οδούς της Αυστρίας επί ένα χρόνο. Επίσης πρέπει να τονιστεί ότι η εθνική οδός Αθήνας – Θεσσαλονίκης, που κατασκευάζεται από μία κοινοπραξία υπό την Hochtief, δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Χειρότερη είναι η κατάσταση στην εθνική οδό Κορίνθου – Πάτρας, όπου είναι έτοιμη μόνο μια λωρίδα σε κάθε κατεύθυνση και στην άλλη υπάρχει ακόμη εργοτάξιο.
Έτσι στην εθνικό οδό Αθήνας – Θεσσαλονίκης το 15% των οδηγών αρνείται να πληρώσει διόδια.»