“ναι σε οτι ειμαι…σε οτι ειναι..σε οτι υπαρχει και υπηρετει τη ζωη..”

το μωρο κλαιει για να δειξει την δυσαρεσκεια του στους γονεις του γιατι ειναι απολυτα εξαρτημενο απο κεινους για να ζησει..
το μικρο παιδι κανει αταξιες για να βρει τα ορια τους και τα δικα του..
ο εφηβος διαμαρτυρεται , αντιδρα , ζητωντας και διεκδικωντας χωρο για τη δικη του υπαρξη
ο
ενηλικας γνωριζει οτι αυτος ειναι υπευθυνος για οτι συμβαινει και οταν
δεν του αρεσει η πραγματικοτητα που ζει απλως την αλλαζει…