Μόνο αν μας χωρίσουν μπορούν να μας νικήσουν…

Κοιτάζω την χώρα μου, την άλλοτε περήφανη να έχει ξεπέσει και από
αρχόντισσα τιμημένη και ξακουστή, σήμερα την βλέπω να ξεπέφτει σαν πόρνη
και να…

κυλιέται στα βρωμερά σεντόνια του νεκροκρέβατού της,
στο πορνείο της ζωής και στο απόκαμα της ιστορίας, όπου οι νταβάδες
ορίζουν την αξία του καθενός και αποφασίζουν -κατά το πώς τους ίδιους
συμφέρει- με ποιο βδέλυγμα θα κοιμηθεί η άλλοτε όμορφη κυρά, πόσες φορές
θα φτύσει την ψυχή της για την βρωμιά που λούζεται η ίδια, για την
ατιμία που περνάνε τα παιδιά της…