Η τέχνη του ανώτατου ορίου (Tai Chi)

Η παραδοχή ότι η σωματική υγεία είναι αλληλένδετη με τη συναισθηματική και τη διανοητική είναι μια από τις βασικές αρχές που διέπει το Tai Chi, την τέχνη του ανώτατου ορίου: σώμα ήσυχο, σε εγρήγορση, καρδιά ανοιχτή, γενναιόδωρη, νους διαυγής.

Με τη διαρκή και συστηματική άσκηση οξύνεται η προσοχή, διευρύνεται η αντίληψη, ανακαλύπτουμε ξανά την ευαισθησία, τη γαλήνη και την αίσθηση της ολότητας που πολύ συχνά χάνουμε στις καθημερινές μας δραστηριότητες.

Η άσκηση Tai Chi επινοήθηκε κυρίως για να παράγει ισορροπημένες κινήσεις μεταξύ του yin και yang με αργό, ήρεμο και συλλογιστικό τρόπο. Όλες αυτές οι εμπνευσμένες από την αρχαία κινέζικη φιλοσοφία κινήσεις έχουν στόχο την εσωτερική γαλήνη, την βαθιά χαλάρωση, τη βέλτιστη αυτοσυγκέντρωση αλλά και την απελευθέρωση της ροής της ενέργειας (τσι) μέσα από το σώμα. Η άσκηση πρέπει να γίνεται με απόλυτη επίγνωση. Απαιτείται υψηλός βαθμός συγκέντρωσης για να επιτύχεις τον συντονισμό της αρμονικής σωματικής κίνησης, με την εισπνοή και την εκπνοή. Οι κινήσεις αργές και απόλυτα συνειδητές. Νιώθεις το κάθε κόκκαλο, τον κάθε μυϊκό ιστό, το κάθε κύτταρο. Αισθάνεσαι το ενεργειακό σου σώμα. Διαλογισμός σε κίνηση!

Μετά από τρία τέταρτα συνεχόμενης άσκησης σε εσωτερική σιγή με την ομάδα μου, σταματάμε για ένα μικρό διάλλειμα. Κάθομαι σε μια καρέκλα απόλυτα χαλαρός και γαλήνιος. Νιώθω τα όρια της συνείδησής μου να διευρύνονται ως τις διαστάσεις του δωματίου. Το σώμα μου αποτελείται τώρα από τον αέρα, απ’ το φως που γεμίζει το δωμάτιο, απ’ τους τοίχους του, το πάτωμα, το ταβάνι. Έχω συγχωνευθεί με τον περιβάλλοντα χώρο. Νιώθω απόλυτα παρών παρατηρώντας τους συναθλητές μου να περνούν από τη σιγή στην συνομιλία, στο γέλιο, στα πειράγματα, στην φυσιολογική προσπάθειά να ισορροπήσουν μετά απ’ το διάστημα της σιωπηλής άσκησης.

Αίσθηση ευδαιμονίας με πλημμυρίζει. Ένας συναθλητής μου πλησιάζει. Κάτι έχει δει στο πρόσωπό μου. «Δείχνεις πολύ ήρεμος» μου λέει. «Σαν να μην είσαι εδώ». Κοιτάζω μέσα μου. Υπάρχει εσωτερική γαλήνη που προέρχεται ακριβώς από την απόλυτη παρουσία μου στη στιγμή. Παρουσία που οφείλεται στην άσκηση που έχει προηγηθεί.

«Ναι, νιώθω ήρεμος», απαντώ, «και είμαι εδώ !»

Το διάλλειμα τελείωσε και η άσκηση συνεχίζεται…

ΠΗΓΗ