Από: Μαρία Πέππα
Μια από τις πιο συγκινητικές κ απίστευτες εμπειρίες που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος, είναι η απόκτηση Παιδιών …
Αναδεικνύουν μέσα μας την πιο προστατευτική πλευρά της προσωπικότητάς μας κ δικαίως … Είναι τόσο ανυπεράσπιστα όταν γεννιούνται …
Καθώς τα παρατηρούμε να αναπτύσσονται, η αγωνία μας να είναι ασφαλή κ εξοπλισμένα με όλες τις δεξιότητες που χρειάζονται μας εμποδίζει να τραβήξουμε την διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην φροντίδα κ στους υπερβολικούς περιορισμούς που η φροντίδα μας τους επιβάλλει …
Επιθυμούμε να μεγαλώνουμε παιδιά που εξελίσσονται σε σκεπτόμενα άτομα, με δυνατή προσωπικότητα, πετυχημένα με ότι καταπιάνονται την κάθε δεδομένη στιγμή …
Τι συμβαίνει όμως όταν οι ενέργειές τους είναι ενάντιες στις δικές μας πεποιθήσεις κ αξίες ???
Μεγάλο το πλήγμα του Εγώ μας όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με την δική μας απόλυτη αλήθεια κ την δική τους την οποία αποκαλούμε σχετική …
Μεγαλώνοντας παιδιά τούτους τους καιρούς, όπου τα έξυπνα τηλέφωνα είναι ο κανόνας, ο κόσμος δίχως διαρκή σύνδεση με το internet αδιανόητος, ξεχνάμε πως οι νεότερες γενιές εκτίθενται όλο κ περισσότερο σε ποικίλες φωνές, απόψεις, πολιτισμούς κ γενικότερα στην πληροφορία δίχως όρια …
Αυτή η δυνατότητα τους δίνει την ευκαιρία να επιλέξουν, να ταυτιστούν, να συντονιστούν, να διαμορφώσουν καινούργιες πεποιθήσεις κ κοσμοθεωρίες απορρίπτοντας τις αταίριαστες γι΄αυτά …
Ναι … μπορεί τα παιδιά μας να αποτελούν μέρος αυτού που εμείς είμαστε, αλλά παράλληλα θα πρέπει να αναγνωρίσουμε το δικαίωμά τους να διαμορφώσουν την δική τους σκέψη, να κάνουν την λάθος ή σωστή επιλογή, να πράξουν κατά το δοκούν κ γενικότερα την ανάγκη τους για αυτονομία …
Αυτό δεν είναι που κάθε γονιός αποζητά στην τελική ???
Τα Παιδιά μας δεν μας Ανήκουν … Τα Παιδιά μας Ανήκουν στη Ζωή …
hypnotherapy4u.gr
Ελληνικά 