ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2026
«Οι λαοί που
ξεχνούν την ιστορία τους
είναι καταδικασμένοι
να την ξαναζήσουν.»
Κ
ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΝΕΑΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ
«Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΕΛΘΟΝ.
ΕΙΝΑΙ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.»

Συζήτηση με το Θεό

· Κατοχικά Νέα

Έχω ακούσει το κλάμα της καρδιάς σου. Έχω δει την αναζήτηση της ψυχής σου. Ξέρω πόσο βαθειά έχεις ποθήσει την αλήθεια. Το φωνάζεις με πόνο, το φωνάζεις με χαρά. Αδιάκοπα. Με ικετεύεις. Να εμφανιστώ. Να αποκαλυφθώ. Το κάνω εδώ τόσο ξεκάθαρα που δεν μπορείς να το παρανοήσεις. Με γλώσσα τόσο απλή που δεν μπορείς να μπερδευτείς. Με λέξεις τόσο κοινές που δεν μπορείς να χαθείς μέσα στην περιττολογία.
Μια ασυνήθιστη εμπειρία, που καθώς θα τη βιώνεις θα συγκινηθείς, θα χαρείς, θα κλάψεις

Το συναίσθημα είναι η γλώσσα της ψυχής.
Ωστόσο μέσα στα πιο βαθιά σου συναισθήματα, βρίσκεται η ύψιστη αλήθεια σου
Οι λέξεις μπορούν να σε βοηθήσουν να καταλάβεις κάτι.

Δες την συνεχεια εδω

ΔΙΑΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΗ ΓΝΩΣΗ • Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΤΑΙ
Facebook X WhatsApp Viber Telegram
ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ

ΜΗ ΦΥΓΕΙΣ ΑΚΟΜΑ

Τρία σχετικά θέματα που αξίζει να δεις

ΕΛΛΑΔΑ

Πτήση τρόμου από Θεσσαλονίκη: Νέα πλάνα μέσα από το Ryanair – Τι συνέβη στα 16.000 πόδια

ΕΛΛΑΔΑ

Τι πραγματικά ανάβει τις φωτιές στην Ελλάδα; Τα στοιχεία που ανοίγουν μια πολύ δύσκολη συζήτηση

STRANGER-VOICE

Πόσες ημέρες αντέχει πραγματικά η Ελλάδα; Ο αόρατος χάρτης της εξάρτησής μας

3 απαντήσεις στο “Συζήτηση με το Θεό”

  1. Εχω γνωρισει τον θεο μεσα απο τον ερωτα τα βραδυα που περιμενα απλα να δω την μορφη σου να ξεπροβαλλει μεσα απτα σκοτεινα σοκακια.Σταματουσε ο χρονος η κυλουσε τοσο βιαστικα σαν ερχοσουνα και με θυμωνε καθως εφευγες και με εσπρωχνε στην πραγματικοτητα που μου εχουν επιβαλλει. Και οταν μυριζαν οι γειτονιες γιασεμι εσενα παλι μου θυμιζουν και περνουσαμε στην κυκλοφορια σαν μικρες ανεμελες ακτινες φωτος και τους αφηναμε ολους πισω κολλημενους στο φαναρι.και οταν κοιμομασταν στο πατωμα πιο βαθυ και γαληνιο υπνο απο αυτον δεν εχει ξαναγευτει το κορμι μου.και μεσα στους σταθμους διναμε τα τελευταια μας.ς κερματα στους περιπλανουμενους περαστικους που ψαχνανε απεγνωσμενα να δουν τον δικο τους θεο.εχω γνωρισει τον θεο στις σταλες της βροχης που πεφτουνε στο προσωπο μου..σε μια μελωδια απτο μπασο σου.σε ενα εφηβικο μηνυμα στον τειχο.εχω γνωρισει τον θεο κοιταζοντας τα παιδια να παιζουνε κρυφτο στις πλατειες.γνωριζω τον θεο σε καθε ανωνυμη ζωγραφια κρυμμενη στα συρταρια σου σε καθε στιχο σε ολες τις διαθεσεις της θαλασσας.γνωριζω τον θεο μεσα απο ενα ποιημα σου. Καρυωτακη <στο ταβανι μεσα βλεπω τους γυψους.μαιανδροι στον χορο τους με τραβανε.η ευτυχια μου σκεπτομαι θαναι ζητημα υψους.(Ταπεινή τέχνη χωρίς ύφος,
    πόσο αργά δέχομαι το δίδαγμα σου!)
    Ονειρο ανάγλυφο, θα 'ρθω κοντά σου
    κατακορύφως.γνωριζω τον θεο απτον πονο για εμαςς την ανθρωποτητα και με πεισμωνει πιο πολυ στο να τον δειξω και σε εσενα.ευχαριστω τον θεο που κατοικει μεσα μου και ας μην μαθω ποτε πως τον λενε.

    Stardust

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

elΕλληνικά