ΟΚ από Ευρώπη για την άρση του φορολογικού απορρήτου

“Σύμφωνα με την οδηγία για την προστασία των προσωπικών δεδομένων, για κάθε επεξεργασία προσωπικών δεδομένων απαιτείται μια νομική βάση (άρθρο 7). Αυτή μπορεί να είναι η συγκατάθεση του ατόμου, αλλά και, επίσης, άλλα νομικά ερείσματα, όπως η νόμιμη υποχρέωση που επιβάλλεται από το κράτος ή οι λόγοι δημοσίου συμφέροντος”.

“Στην περίπτωση των φορολογικών πληροφοριών χρειάζεται να υπάρχει νόμιμη υποχρέωση (που θα καθοριστεί από την εθνική φορολογική αρχή) ή η αποστολή δημοσίου συμφέροντος επιφορτισμένη με τις φορολογικές αρχές, ειδάλλως τα άτομα θα μπορούσαν να αποφασίσουν να μη δώσουν τη συγκατάθεσή τους, ούτως ώστε να αποφύγουν να πληρώσουν φόρους. Εγκειται στα κράτη-μέλη να καθορίσουν το τι εστί το δικό τους δημόσιο συμφέρον”.

Το άρθρο 7 της οδηγίας,, στο οποίο παραπέμπει η απάντηση του εκπροσώπου της κυρίας Ρέντιγκ, αναφέρει τα εξής:

“Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα μπορεί να γίνεται μόνον εάν:

α) το πρόσωπο στο οποίο αναφέρονται τα δεδομένα έχει δώσει τη ρητή συγκατάθεσή του ή

β) είναι απαραίτητη για την εκτέλεση σύμβασης που το ενδιαφερόμενο πρόσωπο είναι συμβαλλόμενο μέρος ή για την εκτέλεση προσυμβατικών μέτρων ληφθέντων αιτήσει του ή

γ) είναι απαραίτητη για την τήρηση της εκ του νόμου υποχρεώσεως του υπευθύνου της επεξεργασίας ή

δ) είναι απαραίτητη για τη διαφύλαξη ζωτικού συμφέροντος του προσώπου στο οποίο αναφέρονται τα δεδομένα ή

ε) είναι απαραίτητη για την εκπλήρωση έργου δημοσίου συμφέροντος ή εμπίπτοντος στην άσκηση δημοσίας εξουσίας που έχει ανατεθεί στον υπεύθυνο της επεξεργασίας ή στον τρίτο στον οποίο ανακοινώνονται τα δεδομένα ή

στ) είναι απαραίτητη για την επίτευξη του εννόμου συμφέροντος που επιδιώκει ο υπεύθυνος της επεξεργασίας ή ο τρίτος ή οι τρίτοι στους οποίους ανακοινώνονται τα δεδομένα, υπό τον όρο ότι δεν προέχει το συμφέρον ή τα θεμελιώδη δικαιώματα και οι ελευθερίες του προσώπου στο οποίο αναφέρονται τα δεδομένα που χρήζουν προστασίας».

Επίσης, “Το Βήμα” αποτάθηκε στον Ευρωπαίο επόπτη προσωπικών δεδομένων, Πίτερ Χάστινξ, θέτοντάς του το ίδιο ερώτημα, όμως από το γραφείο Τύπου τού εδόθη η απάντηση, ότι θεσμικά είναι αναρμόδιος να γνωμοδοτήσει για υποθέσεις κρατών-μελών.

Υπενθυμίζεται, ότι η υποχρέωση των Εφοριών να συντάσσουν καταλόγους φορολογουµένων προβλέπεται ήδη και περιγράφεται µε σαφήνεια στον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήµατος, σύμφωνα με τις διατάξεις του οποίου, ο προϊστάµενος κάθε Εφορίας συντάσσει καταλόγους µε το ονοµατεπώνυµο του φορολογουµένου ή την επωνυµία της επιχείρησης, τα δηλωθέντα εισοδήµατα και τον φόρο που αναλογεί.

Ο κατάλογος τοποθετείται σε “πρόσφορη θέση” στις Εφορίες, ώστε να έχει πρόσβαση όποιος επιθυµεί και µπορεί να δηµοσιοποιείται και από τις εφηµερίδες.

Ο νόμος για τη δημοσιοποίηση στοιχείων φορολογικών δηλώσεων, που έχουν υποβληθεί στις εφορίες ισχύει από το 1994, αλλά ουδέποτε τέθηκε σε εφαρμογή και με τη διάταξη, που συμπεριέλαβε το υπουργείο στο φορολογικό νομοσχέδιο, που ψηφίστηκε το 2010, ουσιαστικά επικαιροποίησε το θέμα της δημοσιοποίησης φορολογικών στοιχείων φυσικών και νομικών προσώπων, όχι μόνο στις λίστες των εφοριών, αλλά και στο Διαδίκτυο.

Στην εγκύκλιο του υπουργείου Οικονομικών αναφέρονται τα εξής: “Θεσμοθετείται η χρήση του Διαδικτύου στη δημοσιοποίηση του καταλόγου φορολογουμένων που συντάσσεται κάθε χρόνο από κάθε ΔΟΥ, που περιέχει: