Θέμα χρόνου η στάση πληρωμών…

Θέμα χρόνου η στάση πληρωμών…

Του Κώστα Στούπα

1) Θέμα χρόνου η στάση πληρωμών…
Η κυβέρνηση προσπαθεί να κερδίζει χρόνο στην εξουσία λανσάροντας επικοινωνιακά το σενάριο της προ των θυρών ανάπτυξης η οποία θα προκύψει από 5-10 δισ. ευρώ των δόσεων που θα απελευθερώσει η συμφωνία και άλλα τόσα που θα αντικαταστήσουν με φθηνότερους όρους οι τράπεζες μέσω της ΕΚΤ.

Τους έχει τυφλώσει η εξουσία και η νομή των προνομίων τους και δεν βλέπουν το “τσουνάμι” που έρχεται και απειλεί να συμπαρασύρει τα πάντα στο διάβα του.
Οι Έλληνες αθροίζουμε κρατικό χρέος περί τα 320 δισ. ευρώ και ασχολούμαστε πως θα το αναδιαρθρώσουμε μετά το 2022 που θα αρχίσει να δημιουργεί πρόβλημα η αποπληρωμή του.

Το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας δεν είναι το δημόσιο χρέος, αλλά το υπόλοιπο χρέος που συνεχίζει να συσσωρεύεται με επιταχυνόμενο ρυθμό και πνίγει την οικονομία. Αιχμή του δόρατος του προβλήματος αποτελούν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο.

Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των Ελλήνων προς το δημόσιο έχουν φτάσει τα 87 δισ. ευρώ από 30 δισ. ευρώ που ήταν το 2010. Η νέα φορολογική καταιγίδα των μεσαίων στρωμάτων της επιχειρηματικότητας αναμένεται να επιταχύνει το ρυθμό αύξησης. Τα 87 δισ. ληξιπρόθεσμες οφειλές αθροίζουν περίπου το διπλάσιο του συνόλου των ετήσιων κρατικών εσόδων.
Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία προσεγγίζουν τα 20 δισ. ευρώ όσα και τα ετήσια έσοδά τους. Η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών τους επόμενους μήνες αναμένεται να επιταχύνει τη συσσώρευση και αυτών των χρεών.

Στις τράπεζες οι Έλληνες χρωστάμε περί τα 220 δισ. ευρώ από τα οποία το 50% περίπου είναι κόκκινα δάνεια.
Ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί στην οικονομία είναι η αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τη ΔΕΗ οι οποίες προχθές ανακοινώθηκε πως ξεπερνούν τα 2,7 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Capital.gr “Με βάση τις τελευταίες επίσημες ανακοινώσεις, στα τέλη του 2015 οι ανεξόφλητες οφειλές ήταν 2,3 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες “τα ανεξόφλητα” στα τέλη Μαρτίου είχαν σκαρφαλώσει στα 2,5 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι μέσα στον Απρίλιο και το Μάιο, δηλαδή τους πρώτους μήνες εφαρμογής του νέου προγράμματος διακανονισμών, είχαμε νέα κλιμάκωση των ανεξόφλητων οφειλών κατά 200 εκατ. ευρώ (8% σε λιγότερο από δύο μήνες)…”.

Τούτο σημαίνει αύξηση των ληξιπρόθεσμων κατά 100 εκατ. το μήνα περίπου. Η ΔΕΗ πραγματοποιεί πωλήσεις περί τα 6 δισ. το χρόνο και έχει χρέη περί τα 4,8 δισ. ευρώ. Για όποιον καταλαβαίνει από αριθμούς το ερώτημα είναι πόσο απέχει το μπλακάουτ όχι η ανάπτυξη…

Η ελληνική κυβέρνηση σωστά ή λάθος (λάθος κατά τη γνώμη μου) έχει θέσει στην αιχμή των προτεραιοτήτων την αναδιάρθρωση του δημόσιου ελληνικού χρέους, το πρόβλημα του οποίου εντοπίζεται μετά το 2022.
Οι δανειστές της έχουν επιβάλει την επίλυση του ζητήματος των κόκκινων τραπεζικών δανείων η οποία θα προχωρήσει με την έλευση των ξένων επιθετικών funds που θα τα αγοράσουν από τις τράπεζες. Αυτό θα δώσει κάποιες ανάσες στις τράπεζες.

Το βασικό πρόβλημα όμως είναι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές άνω των 100 δισ. προς το κράτος και τα ασφαλιστικά ταμεία, οι οποίες με το νέο φορολογικό και ασφαλιστικό αναμένεται να παρουσιάσουν εκρηκτική αύξηση.

Ακόμη και αν αύριο ανερχόταν στην εξουσία ένα κόμμα που μείωνε δραστικά τις δαπάνες και κατέβαζε τη φορολογία στο 10% για όλους (flat tax) με αυτό το “βουνό” των ληξιπρόθεσμων οφειλών ποιος θα μπορούσε να επενδύσει;