Θέλω πολύ νά κερδίσω τήν εμπιστοσύνη σού, σ’ αρρωσταίνω καί σέ γιατρεύω, σ’ αρρωσταίνω καί σέ πεθαίνω, όποτε θέλω… Δέν θέλω νά έχεις ίχνος δικά σού μυαλά… ενώ έπρεπε νά τά βλέπεις από δύο πλευρές…

Θέλω πολύ νά κερδίσω τήν εμπιστοσύνη σού, σ’ αρρωσταίνω καί σέ γιατρεύω, σ’ αρρωσταίνω καί σέ πεθαίνω, όποτε θέλω… Δέν θέλω νά έχεις ίχνος δικά σού μυαλά… ενώ έπρεπε νά τά βλέπεις από δύο πλευρές…

Ξέρεις τί σημαίνει μείωση πληθυσμού; Σημαίνει σέ σκοτώνω μέ απάτες, ασθένειες, αρρωστημένες ψευδοθεραπείες τού κορώνα σατάνα καί συνάμα σέ σκοτώνω καί μέ τά αντίδοτα τού εμβόλα σατάνα… Αλλά άν σού πεί κανείς νά κάνεις Βοτανοπρόληψη, λές μπά μαλακίες είναι, τόσον μαλάκας είσαι που σ’ αξίζει νά είσαι νεκρός επειδή είσαι ήδη νεκρός στό μυαλό όσον επιτυχημένος στόν μαμωνά καί άν είσαι… Ό μαμωνάκος σού έγινε ρουφήκτρα τής θάλασσας, Σκύλλα καί Χάρυβδη, άβυσσος καί έρεβος καί σέ σαλιγγαροβγάλλει από τό καβούκι τού «καθωσπρεπιστικού πλεονέκτη καί ειδωλομεγαλοπλεονέκτη πού είσαι…

Καί δέν τούς αρκεί αυτόν τό νέφος επιδημίας παμπούλας που σού δείχνουν στήν καρτούλα τήν ιλλουμιναντούλα ταραντούλα που από τήν πολλή διαφήμηση τήν λατρεύεις υποσυνείδητα καί κρυφά στήν σατάνα συμμόρα κομμόρα καί σίγα σιγά τό αποδέχεσαι καί δέν εντρέπεσαι… είναι πάντοτε πράσινο… όπως ό πράσινος ίππος τού θανάτου τού 6ου κεφ. τής Αποκάλυψης, όπως ό νευρικός κινηματογραφικός καί κινουμενοσχεδιακός Χάλκ από τόν Χαλκόν τόν πρασινωπό…

Θά πρέπε νά βλέπεις από δύο πλευρές. Νά λές ποίος είναι αυτός γιατί μού τό λέγει, από ποίον τά πειάνει, ποίος είναι ό εργοδότης τού, τί ιστορικό έχει, τί μού έκαμε τήν περασμένη φορά…
Γιατί νά μήν βρώ εναλλακτική δηλαδή υγειή θεραπεία; Ούτε ιώσεις ούτε εμβόλια σημαίνει γνώση, μελέτη, εφαρμογή Βοτανολογίας…

Σού εμπέδωσαν ότι υφίσταται πόλεμος καί ότι οί εχθροί σού είναι οί φυσικοί πατριώτες σού καί ότι θά υπάρχουν κάποιες απώλειες ζωών… Καί σύ Παραπατριωτικώς υπακούς καί συνάμα στιγματίζεις γιά νεοπαρακομμουνιστή προδότη, αντάρτη, νεοπαραναρχικό, αντιδραστικό δήθεν άνευ ερείσματος όποιον δέν υπακούει…

Σού έδωσαν επιλογές που όλες καταλήγουν στήν πλατεία παγίδα «τούς»…

Δέν ακούς ούτε όταν σέ πεθαίνουν ακούς… Ποτέ δέν ακούς, ποτέ δέν άκουσες τήν σιωπή τής σιγανής νόησης…

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΙΑΣ