Τα προβλήματα ποτέ δε σταματούν. Ούτε οι έγνοιες. Ούτε οι δυσκολίες…

”O άνθρωπος είναι μαλακός και διψασμένος σαν το χόρτο,άπληστος σαν το χόρτο, ρίζες τα νεύρα του κι απλώνουν∙σαν έρθει ο θέροςπροτιμούν να σφυρίξουν τα δρεπάνια στ’ άλλο χωράφι∙σαν έρθει ο θέροςάλλοι φωνάζουνε για να ξορκίσουν το δαιμονικόάλλοι μπερδεύονται μες στ’ αγαθά τους, άλλοι ρητο-ρεύουν.Μήπως ο άνθρωπος είναι άλλο πράγμα;Γεώργιος Σεφέρης

”Ξέρεις τι έχω καταλάβει;

Πως Τα προβλήματα ποτέ δε σταματούν. Ούτε οι έγνοιες. Ούτε οι δυσκολίες.

Να δίνει μόνο ο Θεός να τα αντέχουμε. Να μας δίνει φώτιση και κουράγιο να συνεχίζουμε τον αγώνα.

‘’Πάσα κεφαλή και θλίψη’’, άκουσα κάποια στιγμή κάποιος* να λέει.  Κάθε άνθρωπος, έχει και τις έγνοιες του. Κάθε

άνθρωπος κουβαλά και τον σταυρό του. Αυτό σημαίνει.

Και έτσι είναι. Άλλος μεγαλύτερο και άλλος μικρότερο σταυρό.

Καθένας όμως και κάτι κουβαλάει.

Διάβασα κάπου, πως έλεγε ο κυρ Αλέξανδρος ο Παπαδιαμάντης… ‘’Τον σταυρό μου δεν τον παρατώ. Δε θέλω να με

βρει ο Χριστός χωρίς τον σταυρό μου. Και αν ακόμα δεν μπορώ στην πλάτη μου να τον κουβαλώ, τουλάχιστον θα

τον σέρνω…’’.

Απο το  ιστολόγιο https://e-psyxologos.gr/

ΑΣΧΕΤΟΣ ΑΔΑΗΣ