Σε πνευματική αποσύνθεση γονατίζει το Έθνος. Η πηγή της κρίσης.

Κάθε κρίση ξεκινά από το πνευματικό επίπεδο και μεταφέρεται στο εκτατό/κοσμικό.

Οργή έχει προκαλέσει το περιστατικό που έλαβε χώρα πριν από λίγες ημέρες στο κέντρο της Αθήνας, όταν μία ομάδα ατόμων σταμάτησε έναν ηλικιωμένο άνδρα για να του σπάσουν την εικόνα της Παναγιάς. 

Όπως ακούγεται στο βίντεο  φωνάζουν: «Η Ελλάδα να πεθάνει, να ζήσουμε εμείς. Στο διάολο η οικογένεια, στο διάολο και η Πατρίς»

Ναι βρε γκαβόζωα, αυτό που δεν καταλαβαίνεται είναι ότι η οικογένεια είναι το Κύτταρο της κοινωνίας, και η Πατρίς ο ζωογόνος Πνεύμονας λειτουργίας της.

Αν αυτά χαθούν, χάνεστε και σεις μαζί.

Αυτά τα λυπηρά που διαβιούμε είναι αυτά που προέβλεψε και ο πατήρ Σεραφείμ Ρόουζ στο βιβλίο του “Ο σύγχρονος Μηδενισμός”, όπου στο τελειωτικό επίπεδο της αντίθεης Αποστασίας, είναι ο καταστρεπτικός μηδενισμός, όπου το πόπολο κανιβαλίζει τις ίδιες της αξίες της ζωής μέχρι να καταστραφούν όλα, ακόμη και αυτό το ίδιο.

Ακόμη ανησυχητικότερο είναι αυτό που υποστηρίζει το ρεπορτάζ των επεισοδίων, το οποίο αναφέρει πως ανάμεσα σε αυτούς που διέλυσαν την εικόνα της Παναγίας, βρίσκεται μία εκ των διδασκόντων του τμήματος κοινωνιολογίας, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η συμμετέχουσα φέρεται να έχει φεμινιστική δράση.

Τι λέγαμε για τον σιωνιστογενή φεμινισμό που είναι απλά ένα κακέκτυπου του μαρξισμού, απλά όπου μπαμπούλας καπιταλισμός βάλε κατ΄αναλογία μπαμπούλας πατριαρχία; Ε αυτά βλέπετε και εδώ. Αυτή την γυναίκα, την πληρώνει το κράτος, μέσα από τους φόρους σας, να “παιδαγωγεί” τα παιδιά σας. Τι να παιδαγωγήσει; Εδώ χρειάζεται η ίδια παιδεία και κατήχηση.

Ειδικά σε κάτι τέτοια τμήματα Κοινωνικών Σπουδών, είναι τα πλέον κατάλληλα φυτώρια για πλύση εγκεφάλου του κάθε καημένου/καημένης με daddy issues για να βγάλουν όλα τα απωθημένα τους στο κράτος και τις αξίες των προγόνων τους.

Ο εθνικόφρων ψυχίατρος του μέλλοντος, την εθνομισία και την βεβήλωση ιερών συμβόλων, πρέπει να την κατατάξει στις πλέον σοβαρές ψυχασθένειες, διότι είναι μία μορφή αυτομισίας. Μία στρεβλή εικόνα της πραγματικότητας, όπου ο διαβεβλημένος νους, θέλει να δει να καίγεται συθέμελα κάθε τι το κραταιό, το υψηλό και το όμορφο, για να καυχάσει εν συγκρίσει των αποκαϊδιών, για την τεχνητοφανή πλέον ανωτερότητα της μηδενόφωτης ευτέλειας του…. .

Το φώς με καίει δεν το μπορώ

πάρτε το από μπροστά μου

για΄δείχνει την ασχήμια μου

τον πόνο και την γύμνια μου

και την αλαμπαδιά μου*.

*(την δική μου ανικανότητα να φωτίζω δηλαδή με το φώς της ψυχής και των αξιών μου)

Αφιερωμένο στην κυρία “καθηγήτρια” και κάθε νεοφώτιστο μάγο, που κατουράει εν αγνοία του το μέλλον του στις πλατείες, βεβηλώντας το μόνο που μπορεί να τον σώσει… .