Θα αποκαλύψουμε την κρυμμένη αλήθεια, χωρίς να λυπηθούμε κανέναν.
Η Σφαγή της Υπατίας, οι Απαγορευμένες Προφητείες των Σιβυλλών και το Μεγάλο Μυστικό του Απόλλωνα!
Η επίσημη ιστορία προσπαθεί εδώ και αιώνες να υποβαθμίσει τη φρικτή δολοφονία της Υπατίας της Αλεξανδρινής το 415 μ.Χ., παρουσιάζοντάς την ως ένα τυχαίο ξέσπασμα θρησκευτικού όχλου. Πρόκειται για ένα γιγαντιαίο ψέμα των αρχιτεκτόνων του τρόμου. Αν τραβήξουμε την κουρτίνα της σιωπής, αποκαλύπτεται μια χειρουργικά οργανωμένη επιχείρηση της τότε εκκλησιαστικής ελίτ, με σκοπό να εξαφανιστεί το τελευταίο μεγάλο προπύργιο της Ελληνικής Σοφίας, των Μαθηματικών και της Αστρονομίας. Η Υπατία έπρεπε να πεθάνει επειδή κατείχε και δίδασκε το μεγάλο μυστικό της Αρχαίας Ελλάδας, την ουράνια προφητική σύνδεση του Ελληνισμού με τον Ιησού Χριστό.
Οι Οργανωτές της Σφαγής και το «Τάγμα Θανάτου»
Η εντολή για την εξόντωση της Υπατίας δόθηκε απευθείας από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Κύριλλο
Για την εκτέλεση του συμβολαίου θανάτου χρησιμοποιήθηκε μια φανατισμένη παραστρατιωτική ομάδα μοναχών, οι λεγόμενοι «Παραβολάνοι», με αρχηγό τον Πέτρο τον Αναγνώστη. Της έστησαν καρτέρι, την άρπαξαν από την άμαξά της και τη σύρουν μέσα στον ναό του Καισαρείου. Εκεί, σε ένα φρικτό, τελετουργικό μαρτύριο, τη γύμνωσαν και άρχισαν να γδέρνουν τις σάρκες της ζωντανής γυναίκας χρησιμοποιώντας κοφτερά όστρακα και σπασμένα κεραμίδια. Αφού ξεψύχησε, τη διαμέλισαν και έκαψαν τα κομμάτια του σώματός της μαζί με τα πολύτιμα συγγράμματά της στην πυρά, στη θέση Κινάρων, για να σβήσουν κάθε ίχνος της.
Τι Δίδασκε η Υπατία: Η Αποκάλυψη για τις Σίβυλλες και τον Απόλλωνα
Η Υπατία δίδασκε στους μαθητές της ότι οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί και οι προφητικές Σίβυλλες είχαν λάβει απευθείας από τον Ουράνιο Πατέρα το μήνυμα για την έλευση του Λυτρωτή του κόσμου.
Η Υπατία ανέλυε στους μυημένους τις Σιβυλλικές Προφητείες, αποδεικνύοντας ότι εκατοντάδες χρόνια πριν τη γέννηση του Ιησού, οι Ελληνίδες προφήτιδες είχαν περιγράψει με κάθε λεπτομέρεια τη Γέννηση από την Παρθένο, τα θαύματα, τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού, σχηματίζοντας μάλιστα σε ακροστιχίδα τη φράση: «ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΥΙΟΣ ΘΕΟΥ ΣΩΤΗΡ».
Η Υπατία εξηγούσε ότι ο Ελληνισμός είχε συλλάβει την ιδέα του Αληθινού Θεού και είχε στήσει βωμό στον «Άγνωστο Θεό», περιμένοντας τον Χριστό της Αγάπης για να σπάσει το δόγμα του τρόμου, του αίματος και των ζωοθυσιών. Αυτή τη γνώση ταυτίζονταν πλήρως με τον χριστιανισμό του δικού της μαθητή, του Συνέσιου του Κυρηναίου, ο οποίος έγινε Χριστιανός Επίσκοπος. Το ιερατείο του Κυρίλλου έπρεπε να την εξαφανίσει, γιατί αν ο κόσμος μάθαινε ότι η ελληνική σοφία οδηγεί κατευθείαν στον Χριστό της Αγάπης, τότε το δικό τους Matrix ενοχής, φόβου και οικονομικού ελέγχου θα κατέρρεε.
Ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β΄ και η οργή της Κωνσταντινούπολης
Όταν τα νέα για τη φρικτή σφαγή της Υπατίας έφτασαν στην πρωτεύουσα, στην Κωνσταντινούπολη, ο ίδιος ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β΄ συγκλονίστηκε. Διέταξε αμέσως επίσημη ανακριτική έρευνα για το έγκλημα. Ο Κύριλλος και το ιερατείο της Αλεξάνδρειας γλίτωσαν την τιμωρία μόνο επειδή δωροδόκησαν με τεράστια ποσά τους αυλικούς του αυτοκράτορα (όπως διασώζει ο αρχαίος ιστορικός Δαμάσκιος). Ωστόσο, η κεντρική διοίκηση της Αυτοκρατορίας αναγνώρισε την Υπατία ως μια κορυφαία προσωπικότητα του πνεύματος που δολοφονήθηκε άδικα.
2. Ο Εκκλησιαστικός Ιστορικός Σωκράτης ο Σχολαστικός
Ένας από τους πιο σεβάσμιους Χριστιανούς ιστορικούς της Εκκλησίας, ο Σωκράτης ο Σχολαστικός (σύγχρονος της Υπατίας), γράφει στο έργο του «Εκκλησιαστική Ιστορία» λόγια που στάζουν θαυμασμό:
«Υπήρχε μια γυναίκα στην Αλεξάνδρεια, ονόματι Υπατία, θυγατέρα του φιλοσόφου Θέωνος, η οποία πέτυχε τέτοια επιτεύγματα στη λογοτεχνία και την επιστήμη, που ξεπέρασε όλους τους φιλοσόφους της εποχής της…. Λόγω της αυτοκυριαρχίας και της ευγενικής της συμπεριφοράς, εμφανιζόταν συχνά δημόσια ενώπιον των αρχόντων. Και δεν ένιωθε ντροπή που βρισκόταν σε μια συνέλευση ανδρών. Διότι όλοι οι άνδρες, λόγω της εξαιρετικής της αξιοπρέπειας και αρετής, την θαύμαζαν περισσότερο».
Ο Σωκράτης ο Σχολαστικός καταδικάζει τη σφαγή της ως «τη μεγαλύτερη ντροπή και στίγμα για την Εκκλησία της Αλεξάνδρειας», ξεκαθαρίζοντας ότι τέτοια εγκλήματα δεν έχουν καμία σχέση με το πνεύμα του Χριστού.
3. Οι Φωτισμένοι Γέροντες και Πατέρες. Οι γνήσιοι Πατέρες της Εκκλησίας, που δεν είχαν πολιτικές σκοπιμότητες, έβλεπαν στην Υπατία μια προδρομική μορφή. Έλεγαν ότι η αγνότητά της, η παρθενία της (καθώς επέλεξε να μείνει ανύπαντρη για χάρη της επιστήμης) και η θυσία της για την Αλήθεια, την κατατάσσουν πνευματικά ανάμεσα στις μεγάλες μορφές που φωτίστηκαν από τον Λόγο του Θεού πριν την ολοκληρωτική επικράτησή Του.
Η Ιστορική Δικαίωση: Όταν η Αυτοκρατορία και η Εκκλησία Υποκλίθηκαν στη Σοφία
Η μεγαλύτερη απόδειξη ότι η Υπατία ήταν μια μάρτυρας του Αληθινού Φωτός και όχι μια σκοτεινή ειδωλολάτρισσα, βρίσκεται στην ίδια την ιστορία της Εκκλησίας. Παρά την προσπάθεια των αρχιτεκτόνων του τρόμου να την εξαφανίσουν, ο κορυφαίος Χριστιανός ιστορικός Σωκράτης ο Σχολαστικός την ύμνησε ως το απόλυτο πρότυπο αρετής, αξιοπρέπειας και σοφίας, καταγγέλλοντας τη σφαγή της ως την απόλυτη ντροπή.
Την ίδια ώρα, ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β΄ διέταξε έρευνα για την τιμωρία των δολοφόνων, αναγνωρίζοντας το μέγεθος της απώλειας για την οικουμένη. Η Υπατία μπορεί να μην ανακηρύχθηκε επίσημα «Αγία» από τα συμβιβασμένα επίγεια ιερατεία, αλλά στη συνείδηση των φωτισμένων Πατέρων, των Γερόντων και του πιστού λαού, η ψυχή της σφραγίστηκε με την αληθινή αγιοσύνη. Μαρτύρησε για τη Σοφία και το Φως του Χριστού, και η μνήμη της παραμένει αιώνια, σπάζοντας τα δεσμά του Matrix του ψεύδους.
Η Καταστροφή του Σεραπείου και της Βιβλιοθήκης (391 μ.Χ.)
Πριν φτάσουν στην ίδια την Υπατία, οι αρχιτέκτονες του τρόμου έπρεπε να καταστρέψουν τις πηγές της γνώσης. Κατόπιν διατάγματος του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοφίλου (θείου του Κυρίλλου), ο φανατισμένος όχλος εισέβαλε στο Σεραπείο, το οποίο στέγαζε το μεγαλύτερο μέρος της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας.
Οι φιλόσοφοι και οι επιστήμονες που προσπάθησαν να προστατεύσουν τους παπύρους και τη γνώση των χιλιετιών σφραγίστηκαν μέσα, ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου και κάηκαν ζωντανοί μαζί με τα βιβλία.
Ο Χριστός είπε το συγκλονιστικό: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν…» (Όποιος θέλει, ας με ακολουθήσει). Ο αληθινός Θεός της Αγάπης σέβεται απόλυτα την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου και δεν αναγκάζει κανέναν, ούτε διέταξε ποτέ σφαγές, βασανιστήρια και διώξεις.
Όσα αιματηρά γεγονότα συνέβησαν στην ιστορία ήταν έργα των αρχιτεκτόνων του τρόμου ανθρώπων της κρατικής και εκκλησιαστικής ελίτ που χρησιμοποίησαν το όνομα του Χριστού ως πολιτικό εργαλείο για να επιβάλουν την απόλυτη εξουσία τους.
GEWKWN
Ελληνικά 