Παρουσιάζουν την 4ημερη εργασία ως επίτευγμα: δεν είναι

Η τετραήμερη εργασία, δίχως τη μείωση των αποδοχών, δεν αποτελεί νέο “επίτευγμα” του καπιταλισμού και των μονεταριστών. Συγκεκριμένα, ήδη από το 1990 είχε συμπεριληφθεί στο Ελληνικό Δίκαιο (άρθρο 41 ν. 1892/1990) η “διευθέτηση” του χρόνου εργασίας η οποία θεωρείτο σύστημα κάλυψης πλήρους εργασίας. Πλέον, θεσπίζεται δυνατότητα 4ημερης εργασίας μέσω του ν.4808/2021 στο άρθρο 55 παρ. 2.

Εν ολίγοις, αντί ο εργαζόμενος να δουλεύει 5 ημέρες την εβδομάδα από 8 ώρες, θα μπορεί να εργάζεται 4 ημέρες από 10 ώρες. Συνολικά, πάλι 40 ώρες την εβδομάδα θα εργάζεται.

Φυσικά, μια τέτοια απαίτηση δεν γίνεται από τους Συλλόγους Βιομηχάνων και Επιχειρήσεων για το καλό του εργαζόμενου. Προφανώς, με κινεζικες συνταγες λιγότερες ημέρες εργασίας, οι επιχειρήσεις θα μπορούν να διατηρούν κλειστούς τους χώρους τους μία επιπρόσθετη ημέρα κάθε εβδομάδα, μειώνοντας τα οργανικά τους έξοδα έως και 20%.

Ταυτόχρονα, οι υπάλληλοι καλούνται να εργάζονται 10 ώρες κάθε μέρα. Και υπάρχει απαίτηση να ανταπεξέλθουν σε αυτά τα ωράρια – σαν να είναι ρομπότ.

Αλήθεια, μπορεί ένας αποθηκάριος να κουβαλάει επί 10 ώρες; Ένας υπάλληλος μεταφορικής εταιρείας; Ένας χτίστης στις οικοδομές;

Ακόμη κι αν κάποιοι – ίσως πιο νέοι – έχουν τις αντοχές και μπορούν να ανταπεξέλθουν… δεν έχουν άλλες υποχρεώσεις; Δεν πρέπει να ανταπεξέλθουν στις οικογενειακές τους υποχρεώσεις, δεν θέλουν να ζήσουν τις οικογένειές τους και να κάνουν δραστηριότητες μαζί;

Βλέπετε, η 4ημερη εργασία αυτή τη στιγμή προβάλλεται και διαφημίζεται ως “Ευρώπη”. Μόνο που σε άλλες χώρες της Ευρώπης (όπως η Ιρλανδία, η Ισπανία, το Βέλγιο… μέχρι και η Σλοβακία!) που έχουν ασπαστεί την 4ημερη εργασία και το home office… έχουν μειώσει και τις συνολικές ώρες εργασίας την εβδομάδα από 40 σε 32-35.

Ας μην έχουμε αυταπάτες. Δεν θα μειωθούν οι συνολικές ώρες εργασίας. Απλά θα συσπειρωθούν σε λιγότερες ημέρες.

Πηγή: Gobeawesome