Πανικός σε Μαξίμου και ΥΠ.ΕΞ. – O Trump Ιούλιο στην Αθήνα για ταχεία «τακτοποίηση» στο Αιγαίο με την αναβαθμισμένη Τουρκία

Συναγερμός έχει χτυπήσει σε Μαξίμου και ΥΠ.ΕΞ στο σενάριο της επίσκεψης του Donald Trump στην Αθήνα με αφορμή τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο του 2026.
Η Σύνοδος θα πραγματοποιηθεί στις 7 και 8 Ιουλίου στην Άγκυρα, στο Προεδρικό Συγκρότημα Μπεστέπε, και ήδη προεξοφλείται ότι θα φέρει στο προσκήνιο ένα δύσκολο τρίγωνο: Ελλάδα, Τουρκία και Ηνωμένες Πολιτείες, με φόντο την Ανατολική Μεσόγειο.

Τον Ιούλιο ο Τrump στην Ελλάδα

Πριν από το καλοκαίρι, όμως, υπάρχει ένας ενδιάμεσος σταθμός με ιδιαίτερη βαρύτητα.
Όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι Κυριάκος Μητσοτάκης και Recep Tayyip Erdoğan ετοιμάζονται για συνάντηση στην Άγκυρα, στο πλαίσιο του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας.
Η συνάντηση, αν και για την ώρα βρίσκεται στον αέρα, κανονικά τοποθετείται χρονικά μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου και κανείς δεν τρέφει αυταπάτες για θεαματικά αποτελέσματα.
Η στόχευση είναι περιορισμένη: να διατηρηθεί το νήμα της επικοινωνίας σε μια περίοδο που η τουρκική πλευρά αρχίζει να αμφισβητεί με την κοινοποίηση NAVTEX που κόβει στη μέση το Αιγαίο και αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στα νησιά.

Αναβαθμισμένη η Τουρκία λόγω Ιράν

Για την Τουρκία, η συνάντηση αυτή έχει χρησιμότητα.
Της επιτρέπει να καλλιεργεί το προφίλ του συνομιλητή που «συζητά» που ενίοτε προσφέρεται ως εγγυητής της περιφερειακής ενότητας αλλά ταυτόχρονα αμφισβητεί καίρια σημεία κυριαρχίας της Αθήνας στο Αιγαίο και στην Νοτιανατολική Μεσόγειο.
Αυτή τη στιγμή η Τουρκία έχει αναβαθμιστεί ως συνομιλητής του Λευκού Οίκου, κυρίως γιατί οι ΗΠΑ έχουν πολεμικό μέτωπο με το Ιράν και η συμβολή της Τουρκίας είναι καίρια.

Και ως εγγυήτρια συνομιλιών που παραλίγο δεν έγιναν στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ Ιράν-ΗΠΑ και γιατί διαθέτει βάσεις χρήσιμες για τα αμερικανικά στρατεύματα που έχουν σπεύσει στην περιοχή.

Την ίδια στιγμή ο Tom Barrack – ο οποίος προσπαθεί να ξεκλειδώσει και την υπόθεση των F35 για την Άγκυρα- πιέζει σε μία ισότιμη προσέγγιση Ελλάδας-Τουρκίας με σκοπό την περιφερειακή ισορροπία. Και περιφερειακή ισορροπία δεν σημαίνει πάντα κανόνες Διεθνούς Δικαίου αλλά αμοιβαίες συναλλαγές.

Και κάπου εκεί η Αθήνα αρχίζει και βλέπει καχύποπτα όλη αυτή την προσέγγιση διότι βλέπει ότι η Τουρκία έχει πολλά θέματα στην ατζέντα ενώ η Ελλάδα έχει μόνο ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα…

Πρόθεση Trump για fast-track διευθέτηση στα ελληνοτουρκικά

Η διοίκηση Trump έχει δείξει πως προτιμά τις γρήγορες διευθετήσεις, τις εικόνες επιτυχίας, τις επικοινωνιακές νίκες και τις πολιτικές συμφωνίες-πακέτο.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου συχνά αντιμετωπίζεται ως πολυτέλεια. Και εδώ ακριβώς εντοπίζεται ο κίνδυνος: να ασκηθεί πίεση για μια ταχεία «τακτοποίηση» στο Αιγαίο, με γνώμονα τη συνοχή του ΝΑΤΟ ή ευρύτερους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς.

Αν συμβεί αυτό η Ελλάδα θα βρεθεί προ τετελεσμένων στην βάση fast-track διευθέτησης των ελληνοτουρκικών διαφορών με τη λογική να λέει ότι από την στιγμή που η Τουρκία ζητάει περισσότερο και η Ελλάδα ένα, να κερδίσει περισσότερα η πρώτη.
Ο Φεβρουάριος, επομένως, δεν είναι απλώς ένας ακόμη διπλωματικός σταθμός.

Λειτουργεί ως προειδοποιητική δοκιμή, ενόψει ενός πολύ δύσκολου καλοκαιριού για την ελληνική διπλωματία.
Για την Αθήνα, το στοίχημα είναι σαφές: άλλο ο διάλογος για την αποφυγή κρίσεων και άλλο οι βεβιασμένες συμφωνίες που εξυπηρετούν επικοινωνιακές ανάγκες τρίτων.

Σωτήρης Πίκουλας
sotirispikoulas@gmail.com
www.bankingnews.gr