Πανδημία βρεφοκτονιών: ας δούμε το πρόβλημα κατάματα

Με άσχημα νέα ξεκινάει το νέο έτος, καθώς άλλη μια μητέρα δολοφόνησε το βρέφος της στη Βέροια Ημαθίας. Συγκεκριμένα, η 29χρονη μητέρα Πως βλέπω τα ένσημα μου πέταξε το  – μόλις 11 μηνών – βρέφος της στον παγωμένο Αλιάκμονα, όπου βρήκε τραγικό θάνατο.

Η 29χρονη Ελληνίδα, έφυγε από το σπίτι των γονέων της όπου έμενε στον Σταυρό Ημαθίας την Παραμονή Πρωτοχρονιάς, μαζί με το βρέφος της, ενώ σύντομα επέστρεψε μόνη. Οι γονείς της, μη μπορώντας να κατανοήσουν τι ακριβώς συνέβη, επικοινώνησαν με την Άμεση Δράση, προκειμένου να εξηγήσουν ότι η κόρη τους έχει ψυχολογικά προβλήματα και διέκοψε τη φαρμακευτική της αγωγή.

Στη συνέχεια, η μητέρα του άτυχου βρέφους συνελήφθη και προσήχθη στην Ασφάλεια Βέροιας, όπου σε συνέχεια ανάκρισης ομολόγησε το φριχτό έγκλημα που διέπραξε. Σε βάρος της σχηματίστηκε δικογραφία και σύντομα θα οδηγηθεί ενώπιον Εισαγγελέα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η 29χρονη είχε νοσηλευθεί στο παρελθόν σε ψυχιατρικά ιδρύματα. Φυσικά, ένας άνθρωπος ο οποίος έχει σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα θα έχει και τα… αντίστοιχα ελαφρυντικά για τη δολοφονία του ίδιου του τού βρέφους. Ας αποδεχθούμε την ύπαρξη των ψυχολογικών προβλημάτων – τα οποία δεν σταμάτησαν την 29χρονη να κάνει παιδί – κι ας αποδεχθούμε ότι διέκοψε τη φαρμακευτική της αγωγή.

Ας πούμε ότι είχε ψυχολογικά προβλήματα που την οδήγησαν στον φόνο.

Αντίστοιχες περιπτώσεις, όμως, δεν αναγνωρίζονται στο δικαστήριο όσον αφορά στο ανδρικό φύλο. Ακριβώς παρόμοιες συνθήκες υπήρξαν για τον θύτη στην περίπτωση της γυναικείας δολοφονίας στη Φολέγανδρο: ο άνδρας αποδεδειγμένα έπασχε από χρόνια ψυχολογικά προβλήματα και είχε επίσης διακόψει τη φαρμακευτική του αγωγή.

Και όμως δικάστηκε χωρίς καθόλου ελαφρυντικά.

Διότι… “γυναικοκτονία”.

Και, όμως, η Δικαιοσύνη θα πρέπει να λειτουργεί ισότιμα σε εκείνες τις περιπτώσεις ανθρώπων που πάσχουν από ψυχολογικά προβλήματα και όχι να ενδίδουν σε απαιτήσεις οργανώσεων που εξυπηρετούν τη φεμινιστική ατζέντα, σύμφωνα με την οποία “όλες οι γυναίκες είναι θύματα” και ποτέ ένοχες για εγκλήματα.

Τι συμβαίνει με τα “ελαφρυντικά” που δίνονται στις γυναίκες-παιδοκτόνους;

Σύμφωνα με το Άρθρο 303 του Ποινικού Κώδικα αναφορικά με την Παιδοκτονία: “Μητέρα που με πρόθεση σκότωσε το παιδί της κατά τον τοκετό ή μετά τον τοκετό, αλλά ενώ εξακολουθούσε ακόμη διατάραξη του οργανισμού της από τον τοκετό, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών.”

Αρχικά, δεν γίνεται ουδεμία αναφορά στον όρο “επιλόχειος κατάθλιψη”, καθώς αυτό αποτελεί ελαφρυντικό αποκλειστικά και μόνο για τη μητέρα κατά τον 1ο χρόνο μετά τη γέννα. Αναφέρεται ως ελαφρυντικό μόνο στη “βρεφοκτονία”. Ωστόσο, το Άρθρο 303 είναι εντελώς γενικό και αόριστο, δίχως χρονικούς περιορισμούς. Ο οργανισμός μιας γυναίκας πάντα διαταράσσεται λόγω εγκυμοσύνης, σε κάποιες περισσότερο, σε κάποιες λιγότερο. Η “διατάραξη του οργανισμού”, λοιπόν, αποτελεί έναν εντελώς γενικό και αόριστο ορισμό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί κυριολεκτικά σε όλες τις περιπτώσεις.

Και φυσικά, ακόμη κι αν υπήρξε ανθρωποκτονία από πρόθεση, με τη χρήση του παραπάνω νόμου, η μέγιστη ποινή κάθειρξης παραμένει στα 10 έτη.

Πάμπολες περιπτώσεις βρεφοκτονιών έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας, με τη δολοφονία των τριών κοριτσιών στην Πάτρα να έχει τραβήξει την προσοχή όλης της χώρας. Βρεφοκτονίες και παιδοκτονίες που διαπράττονται στα πλαίσια ζήλειας, εκδίκησης, αδιαφορίας, χειριστικότητας. Βρεφοκτονίες που κυριολεκτικά περνάνε αόρατες στην κοινωνία.

Και αυτό είναι μόνο το τραγικό τέλος ενός παιδιού, στα χέρια μιας σύγχρονης Μήδειας. Κανείς δεν παρατηρεί τι έχει προηγηθεί και τι παιδική κακοποίηση βιώνει εκείνο.

Αναρωτιέστε για ποιο λόγο θέλουν να κλείσουν το Χαμόγελο του Παιδιού;

Αναρωτιέστε για ποιο λόγο το πολέμησαν με νύχια και με δόντια κάποιες ακραίες φεμινίστριες;

Ο λόγος είναι, κυρίως, ένας: επειδή το Χαμόγελο του Παιδιού δημοσιεύει τα ποσοστά παιδικής κακοποίησης. Όπου εμφανίζονται τα πραγματικά στατιστικά, όπως καταγράφονται από τον φορέα, με την παιδική κακοποίηση που προέρχεται από τη μητέρα να είναι υπερδιπλάσια από εκείνη του πατέρα.

Τελικά, με τόσες περιπτώσεις παιδικής κακοποίησης που προέρχονται από γυναικείο χέρι, με τόσες περιπτώσεις βρεφοκτονιών και παιδοκτονιών που είχαν γυναίκα θύτη, μήπως έχει έρθει η στιγμή να ασχοληθούμε και με τα γυναικεία εγκλήματα;