Ο μεγαλυτερος παλαιστης στον κοσμο…

Ο μεγαλυτερος παλαιστης στον κοσμο…

Μία φορά και έναν καιρόν [αληθινή Ιστορία] ένας γέροντας γύρω στα εξήντα και ένας υποτακτικός γύρω στα 40 περπατούσαν να πάνε σε έναν Μοναστήρι.

Καταιγίδα τους έπειασε και χώστηκαν σε σπηλειά.

Μετά που κόπασε πήγαν να περάσουν τον φουσκωμένο χείμμαρον. Μία κοπελιά είχε παρασυρθεί προηγουμένως στην προσπάθεια της και βαστούσε αγκαλιά στην άκρη μία πέτρα καταπονεμένη. Ήταν μία καλλονή με καλλίγραμμο σώμα που το μουσκεμένο φουστάνι της αποκάλυπτε τον ερωτισμό του σώματος της και εμφανέστατη συνάμα η ομορφιά του προσώπου και του χρώματος της.

Την είδαν και ο μεγαλύτερος της είπε: θέλεις να σε περάσω απέναντι;

Αμέ, σε παρακαλώ πολύ!

Την πήρε ο δυνατός γέροντας ώπα στην αγκαλιά και την πέρασε απέναντι με προσπάθεια μέσα από τον χείμμαρο.

Την χάμνισε στο έδαφος και της είπε: έχε γειά ευλογημένη, με ανάλαφρη βιασύνη.

Σ’ ευχαριστώ του είπε η κοπελιά και έφυγε προς άλλη κατεύθυνση.

Περπάτησαν ο γέροντας και ο υποτακτικός ανέβηκαν στο βουνό. Σταμάτησαν κάπου να εξεκουραστούν και εκεί που κάθονταν ο υποτακτικός είπε: γέροντα να σε ερωτήσω κάτι.

Βεβαίως του είπε ο γέροντας, τι είναι;

Πώς άντεξες να κουβαλήσεις στα χέρια σου και να περάσεις από τον ποταμό τέτοια όμορφη κοπέλλα και να ξανάψεις;

Και ο γέροντας απάντησε:

εγώ την κουβάλησα εσύ την κουβαλάς ακόμη.

Παναγιώτης Δίας