Ό άνθρωπος οπού έλεγε ψέματα…

Ό άνθρωπος οπού έλεγε ψέματα…

Ένας μού έλεγε συνεχώς ψέματα, προσποιούμουν ότι τόν πίστευα, συνέχισε, τότε συνέχισε ακάθεκτος νά μού λέγει ψέματα. Τά ψέματα τού ήταν από αδιάφορα μέχρι ύποπτα καί είς τό ενδιάμεσον ψέματα εντροπής διά νά ειπεί τήν αλήθεια. Άρχισα νά τού λέγω ψέματα. Αύξησε τό ύψος τού πήχυ τών ψεμάτων τόν αύξησα επίσης.

Κάποια ημέρα μού είπε διατί μού λές ψέματα; Τού αντιλέγω, διατί μού είπες πρώτος ψέματα καί δή κατ’ επανάληψιν; Έμεινε άναυδος. Τόν λυπήθηκα καί διά νά τόν βοηθήσω, νά τόν εξωθήσω από τήν δύσκολη θέση καί νά τόν δοκιμάσω πάρα πέρα τόν ερωτώ μήπως διά νά μέ δοκιμάσεις; Ναί μού απάντησε. Τόν βόλευε πολύ αυτή η απάντηση διότι τόν παραθώωνε από τήν κακή πρόθεση καί συνάμα τόν έκανε νά φαίνεται έξυπνος.

Τού λέγω καί εγώ διά νά σέ δοκιμάσω σού έλεγα ψέματα, αλλά γνωρίζεις διά ποία δοκιμή; Ποία μού λέγει. Εάν δέν παρεξηγείς αυτόν οπού κάνεις, εάν συγχωρείς τόν άλλον όταν ψεύδεσαι μέ τήν ίδια ευκολία οπού προσυγχωρείς τόν εαυτόν σού όταν εσύ ψεύδεσαι καί μάλιστα καί κατ’ εξακολουθήσει. Έσκυψε εντροπιασμένος αλλά όχι μετανοημένος, δέν είχε τήν δύναμη τής ισχυρής ταπεινής μεταμέλειας.
Κάπως μέ αυτόν τόν τρόπον λειτουργεί ό μέσος άνθρωπος οπού θέλει νά τόν εμπιστεύεσαι. Εάν ό ψεύστης συγχωρεί τά ψεύματα τών άλλων έχει καλώς. Εάν τά παραβλέπει είναι ύποπτος καί συνάμα εάν δέν γνωρίζει αυτά οπού προανάφερα νομίζει ότι υπερέχει σέ σκέψη καί εάν τό γνωρίζει καί σέ αγνοεί είναι ακόμη περισσότερον επικύνδινος.

Παρόλα ταύτα υπάρχουν καί άλλοι τρόποι καί κάποιοι έξ’ αυτών πολυπλοκότεροι διά νά κατανοήσεις «τί καπνό φουμάρει» ό κάθε διπλανός, ό κάθε αδελφός, ό κάθε φίλος ή εχθρός.

Εάν δέν προπαρεξηγείς ή παρεξηγείς τόν εαυτόν σού όταν εμπαίζει τούς άλλους πώς παρεξηγείς τούς άλλους επειδή σ’ εμπαίζουν καί μάλιστα όταν σ’ εμπαίζουν ώς απάντηση είς τόν προεμπαιγμόν σου; Νομίζεις ότι αυτόν είναι καλοσύνη ή δικαίωμα; Ή νομίζεις ότι είναι ανωτερότητα ή εξυπνάδα;

Κάποιοι μπορεί νά λένε αστεία ψέματα ή αθώα ψέματα ή υπερβολές ή καυχήματα αλλά δέν έχουν καμμία ή σχεδόν καμμία κακία ή υστεροβουλία, κάποιοι όχι. Εντούτοις, ό κακός όταν λέγει αστεία ή αθώα ψέματα από πονηριά φαίνεται καί άς νομίζει ότι είναι άσσος είς τήν υποκριτική. Επιτρέψετε μού νά μήν αναφερθώ είς τό πώς φαίνεται…

Σέ κανέναν δέν αρέσει νά τόν λές τρελλόν είς τά σοβαρά εκτός καί άν γνωρίζει τήν σοφία τού, πικραίνεται μέν αλλά γνωρίζει ότι τό νά τόν αποκαλέσει κάποιος τρελλόν δηλώνει τήν άγνοια τής τρέλλας, τής μωρίας καί τής κακίας τού.

Ό ψεύστης οπού δέν συγχωρεί νά τούς λές ψεύδη νομίζει ότι έχει προνόμοιον είς τά ψεύδη καί αυτόν δηλώνει τήν βαθυφθονία τού, είναι από σχεδόν έως πλήρως αδύστακτος άνευ ηθικής αναστολής, όταν μπορεί ή δέν φοβάται ή είναι βέβαιος διά τήν επιτυχία τού καί τήν έλλειψη αντίμετρων από ζημιωμένον ή στοχοποιημένον….

Τί άλλον θά περιμένατε από έναν πολιτικόν ψεύστη παρά μόνον τό προνόμοιον τού ψεύδους!

Τέτοιους μπορείτε νά διακρίνετε από φίλους, εχθρούς, έως πολιτικούς καί επαγγελματίας τής χώρας σάς ή άλλης χώρας…

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΙΑΣ