Κίτρινη κλωστή λυμένη απ’ τον ήλιο αμολημένη

Τελευταίως, ως Έλληνες, έχουμε επιδοθεί μανιωδώς στην ονοματοδοσία των χαμηλών βαρομετρικών συστημάτων υποστασιοποιώντας τη χαμηλή ατμοσφαιρική πίεση. Είναι η νέα μας συνήθεια που αφορά ουχί καινοφανή καιρικά φαινόμενα. Τα χαμηλά βαρομετρικά και οι πολικοί «αεροχείμαρροι» είναι το νέο άθλημα των μετεωρολόγων, κλιματολόγων, καταστροφολόφων, και το νέο προσοδοφόρο επικοινωνιακό αντικείμενο των φανφαρολόγων των ΜΜΕ που αφιερώνουν καθημερινά ολόκληρα διαδικτυακά πρωτοσέλιδα, δίνοντας «ψυχή» και πολιτική υφή στις βροχές και στο χιόνι. Επικλήσεις στα μποφόρ, στις πλημμύρες και στην κακοκαιρία εκφέρονται καθημερινά και συντονισμένα από τα στόματα όλων: Ελπίς, Διομήδης, Μπάλος, Μήδεια, και τελειωμό δεν έχει. Θαρρείς πως όλοι έχουν εμπλακεί και συμμετέχουν σε κάποιον διεστραμμένο χορό της βροχής, επικαλούμενοι δυσμενή καιρικά φαινόμενα.

Ένα όνομα δεν άκουσα να εκφέρεται: «Αλκυονίδες». Κανείς δεν τις επικαλείται· κανείς δεν τις θυμάται. Οι Αλκυονίδες ημέρες, το καμάρι του ελληνικού χειμώνα, είναι ένα από τα πιο αρχαία ονοματισμένα κλιματικά φαινόμενα. Είναι οι ημέρες που ο ουρανός έχει βαθύ γαλανό χρώμα και λαμποκοπάει. Είναι οι μέρες που ο αέρας κοπάζει, τα σύννεφα αποτραβιούνται και πρωταγωνιστής στη σκηνή είναι ο ευεργετικός χειμερινός ήλιος που απλώνει φωτεινές ψιμυθιές τελειοποιώντας το χειμωνιάτικο κάδρο. Οι Αλκυονίδες είναι οι πολύτιμες ημέρες που βεβαιώνουν ότι η Ελλάδα ανήκει στις πιο ηλιόλουστες χώρες με έναν από τους πιο ήπιους χειμώνες.

Φέτος δεν είδαμε Αλκυονίδες· τουλάχιστον στη νότια περιοχή που κατοικούμε εμείς. Αλήθεια, σε κανέναν δεν έλειψαν οι περίφημες αυτές ημέρες; Ή μήπως πλέον οι …λεβέντες της Ευρώπης λογίζουν τον ελληνικό ήλιο μόνον ως monetized καλοκαιρινό προϊόν;

Ο Έλληνας δεν είναι ούτε αισιόδοξος ούτε απαισιόδοξος· μεντιτερρανέος γαρ. Πώς έγινε και τούτη εδώ η χώρα κατάντησε τόσο πεισιθάνατη;

ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ

Πηγή: lavyrinthos.wordpress.com

Για την αντιγραφή,
Τέντζερης