Η Βλάσφημη Εχθρότητα του Χριστιανισμού Εναντι του Ελληνικού Πολιτισμού.
Από τα χριστιανικά κείμενα των πρώτων αιώνων προκύπτει ανάγλυφα η δόλια, προπαγανδιστική αντιπαλότητα και η εχθρότητα των ηγετών της χριστιανικής εκκλησίας έναντι του Ελληνικού Πολιτισμού και των έργων του, παρά την προβαλλόμενη σήμερα δήθεν σύζευξη ελληνισμού και χριστιανισμού που θρυλείται ότι κατέληξε στον υβριδικό «ελληνοχριστιανικό πολιτισμό» – ένα ιδεολόγημα που συνοδεύει το σύγχρονο ελληνικό κράτος κι αξιοποιήθηκε κυρίως από τα δικτατορικά καθεστώτα. Αυτή η αντιπαλότητα δεν ήταν απλώς μία θεμιτή άμιλλα, ένας ανταγωνισμός ιδεών και προτάσεων, αλλά μία σαφής εχθρότητα και πρόθεση συκοφάντησης.
Ανεξάρτητα από αυτή τη συγκρουσιακή τοποθέτηση, εκείνη την εποχή μεθοδευόταν ταυτόχρονα η συστηματική αντιγραφή και ενσωμάτωση στα χριστιανικά κείμενα απόψεων και συλλογισμών Ελλήνων (Σωκράτης, Πλάτων, Αριστοτέλης) αλλά και Ρωμαίων (Κικέρων, Σενέκας) φιλοσόφων, αλλά και η παραποίηση ιδεών και φιλοσοφικών προτάσεων.
Ο K. Deschner παραθέτει στο βιβλίο του «Kriminalgeschichte des Christentums» πλαστογραφημένες «επιστολές», δήθεν μεταξύ του Σενέκα και του Παύλου, τις οποίες είχαν επινοήσει διάφοροι «εκκλησιαστικοί πατέρες» και από τις οποίες συμπεραίνεται η σύγκλιση της ελληνορωμαϊκής φιλοσοφίας με τις (μέχρι τότε αδιαμόρφωτες) χριστιανικές απόψεις.
Αυτή η υποκλοπή αλλοτρίων ιδεών δεν ήταν, φυσικά τότε γνωστή, αλλά από τη μέση βυζαντινή εποχή και μέχρι σήμερα προβάλλεται ακριβώς το αρχικά αποσιωπούμενο και αξιοποιείται για τη στήριξη του ιδεολογήματος περί ενότητας και συνέχισης του ελληνικού πολιτισμού δια του χριστιανισμού.
Η χριστιανική πλευρά διατυπώνει ως αντίλογο την άποψη ότι, πρώτον, οι χριστιανοί εκδικούνταν με τις βιαιοπραγίες τους τις αιματηρές διώξεις που είχαν υποστεί για πολλές δεκαετίες και, δεύτερον, όπου στα χριστιανικά κείμενα αναφέρονται καταγγελίες, ύβρεις και αναθεματισμοί κατά των Ελλήνων, δεν νοούνται οι εκπρόσωποι του Ελληνικού Πνεύματος και οι Έλληνες ή έστω οι ελληνόφωνοι πολίτες, αλλά γενικώς κι αορίστως οι «ειδωλολάτρες».
Στο πρώτο σημείο δεν είναι δύσκολο να απαντηθεί, αφενός ότι, ένα πιθανόν δικαιολογημένο συναίσθημα πικρίας, το οποίο μετετράπη σε εκδικητικότητα στο αριθμητικά έτσι κι αλλιώς ακόμα περιορισμένο πλήθος των οπαδών, δεν θα έπρεπε να βρίσκει συνέχεια στα λόγια και τα έργα των κορυφαίων εκπροσώπων της αυτοαποκαλούμενης ως «θρησκεία της αγάπης». Αφετέρου είναι σημαντικό να τονιστεί ότι, οι όποιες πιθανές διώξεις και σφαγές κατά των χριστιανών δεν διοργανώνονταν από τους Έλληνες φιλοσόφους ή οποιουσδήποτε Έλληνες διανοούμενους, αλλά από τη ρωμαϊκή διοίκηση και το μισθοφορικό αυτοκρατορικό στρατό.
Οι Ρωμαίοι στρατηγοί με αυτήν ακριβώς τη διοίκηση και τον ίδιο μισθοφορικό στρατό υιοθέτησαν αργότερα και επέβαλαν το χριστιανισμό ως μοναδική και αποκλειστική θρησκεία και επιδόθηκαν, μαζί με τους εκπροσώπους του εκκλησιαστικού μηχανισμού, στην κατασυκοφάντηση του Ελληνορωμαϊκού πολιτισμού (ειδικά δε του Ελληνικού) και την καταστροφή μεγάλου μέρους των μέχρι σήμερα θαυμαζόμενων, κάθε είδους και μορφής, έργων Του! Όσον αφορά δε το δεύτερο σημείο του αντιλόγου, ότι δηλαδή με τον όρο «ελληνικός» χαρακτηριζόταν ο «ειδωλολάτρης», ό,τι κι αν σήμαινε τότε και μπορεί να σημαίνει σήμερα ουσιαστικά αυτή η λέξη, τα κείμενα που ακολουθούν φαίνεται να μαρτυρούν κάτι διαφορετικό.
Αναθέματα Κατά των Σχισματικών Ελλήνων
-Ο επίσκοπος Ρώμης, πάπας Γελάσιος (Gelasius) που έζησε κατά τον 5ο αιώνα (πέθανε το 496) απηύθυνε επιστολές στον αυτοκράτορα και στη διοίκηση του ρωμαϊκού κράτους, στις οποίες καταφέρεται κατά των, όπως γράφει σε πάμπολλα σημεία, «σχισματικών Ελλήνων». (E. Caspar, Geschichte des Papstums II, 1930 και W. Ullmann: Gelasius I, 1981) Αφορμή για τη συγγραφή αυτών των επιστολών ήταν αντιδικίες για κάποια δογματικά ζητήματα πίστης. ο σημερινός αναγνώστης διαβλέπει, βέβαια, συγκρούσεις για επιρροή και εξουσία μεταξύ των επισκόπων Ρώμης, Κων/πολης και Αλεξάνδρειας, πράγμα που δεν ενδιαφέρει όμως εδώ άμεσα.
Οι αναγνώστες εκείνης της εποχής των επιστολών του Γελάσιου, στο παλάτι, στο στρατό, στην εκκλησία και στη διοίκηση, δεν καταλαβαίνουν ότι ο επίσκοπος Ρώμης κατακεραυνώνει και χλευάζει τους «ειδωλολάτρες» όταν διαβάζουν ότι οι «σχισματικοί Έλληνες δεν θα βρουν συγχώρεση ούτε μετά θάνατον … » αλλά, ακριβώς αυτό που καταλαβαίνει καθένας και σήμερα: εννοεί τις ηγετικές ομάδες της ανατολικής εκκλησίας. «Έλληνες» ήταν λοιπόν τον 5ο αιώνα οι Ελληνίζοντες!
-Στον ΑκάθιστοΎμνο, έργο άγνωστου μελωδού του 6ου αιώνα προς τιμή της μητέρας του Ιησού, αναφέρεται σε κάποιους στίχους (γράμμα Ρ):
Χαίρε, φιλοσόφους ασόφους δεικνύουσα, Χαίρε, τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα, Χαίρε, ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί, Χαίρε, ότι εμαράνθησαν οι των μύθων ποιηταί, Χαίρε, των Αθηναίων τας πλοκάς διασπώσα … »
Κάποιος που γνωρίζει επαρκώς την ελληνική γλώσσα αντιλαμβάνεται ότι, ακόμα κι αν ως τεχνολόγοι, δεινοί συζητητές και μύθων ποιητές δεν «περιγράφονται» οι Έλληνες επιστήμονες, φιλόσοφοι και ιστορικοί, με τους όρους Αθηναίοι και φιλόσοφοι εννοούνται αποκλειστικά οι δάσκαλοι του ελληνικού πολιτισμού που είχαν την έδρα τους στην Αθήνα κι όχι αφηρημένα κάποιοι ειδωλολάτρες.
-Ο κορυφαίος χριστιανός υμνογράφος Ρωμανός ο Μελωδός περιλαμβάνει στον «Ύμνον εις Πεντηκοστήν» τους εξής στίχους (Maas Paul – Trypanis C.: A.Sancti Romani Melodi cantica – Cantica genuina, Oxford University Press, 1963):
Τί φυσώσιν και βαμβεύουσιν οι Έλληνες; Τί φαντάζονται προς ‘Αρατον τον τρισκατάρατον; Τί πλανώνται προς Πλάτωνα; Τί Δημοσθένη στέργουσι τον ασθενή; Τί μη νοούσι Όμηρο όνειρον αργόν; Τί Πυθαγόραν θρυλούσιν τον δικαίως φιμωθέντα»
Βέβαια, ο συγκεκριμένος Ρωμανός ήταν εκχριστιανισμένος Ιουδαίος εκ Συρίας και προφανώς είχε μόνο σχέση σπουδών με τον ελληνικό πολιτισμό. Τα κείμενά του γίνονταν όμως (βολικά) αποδεκτά από την Εκκλησία και έτσι διασώθηκαν μέχρι σήμερα.
-Στον αποστολικό κανόνα διαβαζουμε: Απέφευγε όλα τα βιβλία τω εθνικών. Τι χρειάζεσαι τις ξένες συγγραφές, που οδηγούν μακριά απο την πίστη; Τι βρίσκεις να λείπει απο το θείο νόμο που το ζητάς στους εθνικούς μύθους. Γι’ αυτό απέφευγε κάθε εθνικό και διαβολικό βιβλίο» Cyril Mango, Βυζάντιο
Είναι πολύ δύσκολο λοιπόν να γενικευτεί η αντίληψη ότι η έννοια Έλλην και ελληνικός ταυτιζόταν τότε άκριτα με τις έννοιες ειδωλολάτρης και ειδωλολατρικός! Πολύ εγγύτερα βρίσκεται το συμπέρασμα ότι, στόχος των καταγγελιών και συκοφαντιών ήταν οι Ελληνίζοντες της ύστερης Αρχαιότητας. Πέρα απ’ αυτό, αν οι χριστιανοί διανοούμενοι των πρώτων αιώνων εκτιμούσαν πράγματι τα έργα του ελληνικού πολιτισμού, τον οποίον υποτίθεται ότι καλλιέργησαν στη συνέχεια, όπως ισχυρίζονται σήμερα οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας, θα έπρεπε εκείνοι οι πρωτοπόροι να έχουν διαφυλάξει αυτές τις έννοιες από τον κίνδυνο κατάχρησής τους με στόχο την εξύβριση επιφανών ανθρώπων και έργων!
Παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα από χριστιανικά κείμενα που καταφέρονται κατά των Ελλήνων και του ελληνικού πολιτισμού και διατυπώνουμε πιθανές ερμηνείες γι’ αυτές τις εκδηλώσεις εχθρότητας και μίσους των “ανθρώπων της αγάπης”!
-Αθανάσιος ο Μέγας, (αποκαλούμενος homunculus δλδ. ανθρωπάκι, Αιθίοπας εκ καταγωγής): «Δεν είχε αποκαλυφθεί η μωρία της ελληνικής φιλοσοφίας, παρά μόνο όταν η αληθινή σοφία του θεού φανέρωσε τον εαυτό της στη Γη» (Περί ενανθρωπίσεως, 46.17-19).
-Ιωάννης Χρυσόστομος, (εκ Δαμασκού Συρίας, αμφιλεγόμενης καταγωγής):«Εάν δε κοιτάξεις στα ενδότερα των Ελλήνων θα δεις τέφρα και σκόνη και τίποτε υγιές, αλλά σαν τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγας αυτών, γεμάτος ακαθαρσίες και ιχώρ (έμπυο) και τα δόγματά τους γεμάτα σκουλήκια. Εμείς δε δεν παραιτούμαστε της κατ’ αυτών μάχης» (Εις τον ‘Αγιον Ιωάννην τον Απόστολον και Ευαγγελιστήν, 59, 370, 7-11). «Όσο πιο βάρβαρο ένα έθνος φαίνεται και της ελληνικής απέχει παιδείας, τόσο λαμπρότερα φαίνονται τα ημέτερα… Ούτος ο (πιστός) βάρβαρος, την οικουμένη ολάκερη κατέλαβε … και ενώ πάντα τα των Ελλήνων σβήνουν και αφανίζονται, τούτου (του πιστού βάρβαρου) καθ’ έκαστη λαμπρότερα γίνονται». (Εις Ιωάννην 59.31.33).
«Κανείς δεν πρέπει στα παιδιά του, των (Ελλήνων) προγόνων να καλεί τα ονόματα, του πατέρα, της μητέρας, του παππού και του προπάππου, αλλά αυτά των δικαίων (της Παλαιάς Διαθήκης)». Περί Κενοδοξίας και πώς δει τους Γονείς Ανατρέφειν τα Τέκνα (690) 641.65.
-Βασίλειος ο Μέγας, (Καππαδόκης εκ καταγωγής): «Είναι εχθροί οι Έλληνες, διότι διασκεδάζουν καταβροχθίζoντας με ορθάνοιχτο στόμα τον Ισραήλ. Στόμα δε λέγει εδώ ο προφήτης (βλ. Ησαΐας Θ΄11) την σοφιστική του λόγου δύναμη η οποία τα πάντα χρησιμοποίησε για να παραπλανήσει τους εν απλότητι πιστευσάντων». (Εις Προφήτην Ησαϊαν 9.230.8) «Μη δειλιάζετε από των ελληνικών πιθανολογημάτων… τα οποία είναι σκέτα ξύλα, μάλλον δε δάδες που απώλεσαν και του δαυλού την ζωντάνια και του ξύλου την ισχύ, μη έχοντας δε ούτε και του πυρός την φωτεινότητα, αλλά σαν δάδες καπνίζουσες καταμελανώνουν και σπιλώνουν όσους τα πιάνουν και φέρνουν δάκρυα στα μάτια όσων τα πλησιάζουν. Έτσι και (των Ελλήνων) η ψευδώνυμος γνώση σε όσους την χρησιμοποιούν» Εις Προφήτην Ησαΐαν Προοίμιον 7.196.3.
-Ευσέβιος Καισαρείας της Παλαιστίνης, (Παλαιστίνιος εκ καταγωγής): « … Τον φτωχό και πένητα λαό σήκωσες από τα καθόλου ζηλευτά πράγματα και από την ατιμία των παθών και από την κοπριά των ελληνικών βδελυγμάτων και κάθισες αυτόν με τους άρχοντες του Ισραήλ, τον όντως αληθινό λαό του θεού» Εκκλησιαστική Ιστορία, 23, 1352, 34-38
Τίτλοι κεφαλαίων: Πράξη σωφροσύνης είναι η εγκατάλειψη της ελληνικής πλάνης. Εγκαταλείψτε όσα οι Έλληνες φυσικοί φιλόσοφοι περί αρχών εισηγήθηκαν. Περί των αρχαιότερων Εβραίων και γιατί τας γραφάς αυτών, από των ελληνικών λόγων προτιμήσαμε. Γιατί μετά από λογική κρίση και σώφρονα λογισμό την ιστορία των Εβραίων παραδεχθήκαμε. Ευσέβιος «Κλείς Πατρολογίας».
-Τατιανός, μέγας απολογητής, (Tatianus, Αραμαίος εκ Μεσοποταμίας): «Οι Έλληνες ούτε είχαν ούτε δημιούργησαν τίποτα δικό τους, αλλά όλα τα παρέλαβαν από τους βαρβάρους, μόνο και μόνο για να προξενήσουν κακό» Προς Έλληνας
-Γρηγόριος εκ Ναζιανζού της Καππαδοκίας, (αποκαλούμενος Θεολόγος, πιθανόν ελληνικής καταγωγής) προς τον αδελφό του Καισάριο: «… ελληνίζεις επικίνδυνα!»
-Ιωάννης Δαμασκηνός: Γι’ αυτό, μακράν η πολύσχημος γεωμετρία, μακράν η κενέμφατος άλγεβρα, μακράν κάθε ανθρώπινη επιστήμη και μάθησις. Εις τα εξ αποκαλείψεως δεν χρειάζεται απόδειξης αλλα πίστης. Χριστιανική απολογητική σελ 103-104
Αυτά αποτελούν δε μόνο μικρό τμήμα των ανθελληνικών αποσπασμάτων· ανάλογα εδάφια από μελέτες και λόγους υπάρχουν πολλές εκατοντάδες στα πατερικά και, γενικότερα, στα εκκλησιαστικά κείμενα των Εφραίμ του Σύρου, Αναστάσιου του Σιναΐτη, Ιωάννη Δαμασκηνού, Κύριλλου Ιεροσολύμων κ.ά. Οι θεωρητικοί του χριστιανισμού, κυρίως οι Σύριοι και οι Αφρικανοί, αλλά λιγότερο οι Αλεξανδρινοί του 3ου αιώνα, καθυβρίζουν με κάθε διαθέσιμο τρόπο τις μεγάλες προσωπικότητες της ελληνικής και ρωμαϊκής φιλοσοφίας.
Όλοι οι μεγάλοι φιλόσοφοι ήταν καταρχήν «τυφλοί που διδάσκουν κωφούς», ο Πλάτων είχε αντιγράψει τις ιδέες του Μωϋσή, ο στωικός Ζήνων ήταν φαιδρός και προπαγανδιστής του κανιβαλισμού (!) ο Ηράκλειτος αυτοδίδακτος (άρα άνευ αξίας!) και αλαζών, ο Αριστοτέλης δε χαμερπής, αυλοκόλακας κ.ά. Ιδιαίτερα οι συκοφαντίες και ύβρεις του Ιωάννη Χρυσοστόμου κατά των Ελλήνων και του ελληνικού πολιτισμού, γεμίζουν εύκολα ένα ολόκληρο βιβλίο !
Επιχειρώντας μία ερμηνεία γι’ αυτόν τον απίστευτο καταιγισμό ύβρεων και ψευδολογιών κατά του ελληνικού πολιτισμού και των εκπροσώπων του, σημειώνουμε καταρχήν ότι, οι περισσότεροι από τους προαναφερόμενους και άλλους επιφανείς πατέρες και απολογητές του χριστιανισμού, δεν ήταν Έλληνες και, σχεδόν όλοι, είχαν γεννηθεί και μεγαλώσει σε εξωελληνικό περιβάλλον.
Προέρχονταν ουσιαστικά από τους ανατολικούς λαούς της Μικράς Ασίας, της Συρίας, της Παλαιστίνης και της Αιγύπτου και, το σημαντικότερο, ήταν τέκνα του ανατολικού μεταφυσικού μυστικισμού. Προφανώς είχαν γνωρίσει τον ελληνικό ορθολογικό ανθρωποκεντρισμό, όπως και ο Ρωμανός, ως ξένη ιδεολογία και τον είχαν σπουδάσει στις σχολές της εποχής, στις οποίες διδάσκονταν ο Όμηρος και οι Αθηναίοι φιλόσοφοι. Ενδιαφέρον είναι βέβαια να εκτιμηθεί, ποιοι λόγοι μπορεί να τους οδήγησαν σ’ αυτή την τοποθέτηση.
Δεν θα ήταν άτοπο να υποθέσουμε ότι, η εχθρική στάση των πατέρων του χριστιανισμού απέναντι στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, δεν είχε αποκλειστικά θρησκευτικά αίτια και δεν ήταν ανεξάρτητη από πολιτικά κινήματα της εποχής και επιδιώξεις διαφόρων κοινωνικών και εθνικών ομάδων. Οι Ελληνίζοντες είχαν κατά τη μέση και ύστερη Αρχαιότητα σαφή πολιτισμική υπεροχή και η ευχέρειά τους για παρεμβάσεις και επιρροή στα κέντρα εξουσίας, στο παλάτι και στο στρατό, όπου παίρνονταν οι ουσιαστικές αποφάσεις, ήταν ασύγκριτα μεγαλύτερες από αυτές άλλων εθνικών και κοινωνικών ομάδων, ανερχόμενων και/ή μονίμως παραμελημένων.
Αυτές οι παρεμβάσεις των Ελληνιζόντων, συγκλητικών και ανεξάρτητων διανοουμένων, είχαν δε απώτερο σταθερό στόχο την αποδυνάμωση της απόλυτης αυτοκρατορικής ισχύος και την προώθηση κάποιων, προφανώς ασαφών, μοντέλων συμμετοχής, σε ανάμνηση της λειτουργίας των ελληνικών πόλεων.
Για να μην επεκταθούμε δε σε γενικότερα πολιτικά και κοινωνικά θέματα της εποχής, ας αρκεστούμε εδώ στο παράδειγμα του συστηματικού διωγμού της κοσμικής, της ονομαζόμενης από τους χριστιανούς «θύραθεν παιδείας» και στο κλείσιμο της «ειδωλολατρικής» Πλατωνικής Ακαδημίας της Αθήνας από τον Ιουστινιανό το έτος 529. Αυτές οι ενέργειες δεν είχαν αποκλειστικά θρησκευτικό κίνητρο, έστω κι αν έτσι φαίνεται εκ πρώτης όψεως, αλλά πολιτικό: την αποθάρρυνση και υποβάθμιση μέσω της παιδείας των Ελληνιζόντων που απέβλεπαν στην αποδυνάμωση της απόλυτης αυτοκρατορικής ισχύος, η οποία εύρισκε στήριγμα στο χριστιανικό θεοκεντρικό οικοδόμημα.
Απ’ την άλλη πλευρά, το ιδεολογικό υπόστρωμα του χριστιανισμού ευνοούσε τον αυτοκρατορικό θεσμό και την απολυταρχία του, αφού αποτελούσε «ελέω θεού βασιλεία», ήταν δηλαδή προδιαγεγραμμένη και ευλογημένη από τον ίδιο το θεό! Ο Παλαιστίνιος Ευσέβιος Καισαρείας, διαπρεπής αυτοκρατορικός αυλοκόλακας, είχε καταγράψει απολογούμενος ήδη από τον 4ο αιώνα στην «Εκκλησιαστική Ιστορία» του ότι, «οι εθνικοί υποχώρησαν, όχι από τις διώξεις και τις καταστροφές των χριστιανών, αλλά γιατί είχαν πολυθεΐα και πολυαρχία. Ένας μόνον θεός πρέπει να υπάρχει στους ουρανούς και, κατ’ επέκτασιν, μοναρχία στην κοινωνία των ανθρώπων» !!! …
Σήμερα, είναι εύκολο να εκτιμήσουμε, κρίνοντας αναδρομικά, ότι οι λαοί γύρω από τον ελληνόφωνο χώρο της Αρχαιότητας χειραγωγούνταν πολιτισμικά και για πολλούς αιώνες από τους ελληνικούς πληθυσμούς. Αργότερα επεβλήθησαν σ’ αυτούς τους λαούς οι αντιλήψεις και πρακτικές των Ελλήνων, αρχικά στη μακεδονική και αργότερα στη ρωμαϊκή εκδοχή τους, με τις διαστρεβλώσεις και τους εκφυλισμούς που είχαν εντωμεταξύ υποστεί αυτές οι αντιλήψεις και πρακτικές.
Η επιβαρημένη συλλογική ιστορική μνήμη αξιοποιήθηκε από τους διανοούμενους αυτών των λαών κατά των Ελληνιζόντων και των έργων του ελληνικού πολιτισμού, όταν στα χρόνια της ύστερης Αρχαιότητας δόθηκε η πολιτική ευκαιρία με την εμπέδωση της απολυταρχικής «ελέω θεού» εξουσίας. Ως όχημα για την εθνική και προσωπική ανέλιξη των αντιπάλων του Ελληνισμού αξιοποιήθηκε δε μια επίσης ξενόφερτη ιδεολογία, η νέα θρησκεία από την Ιουδαία.
Αυτή η, από τη μονοθεϊστική φύση της, ολοκληρωτική ιδεολογία, προσαρμοσμένη στις ανάγκες της ρωμαϊκής εξουσίας για διατήρηση της συνοχής του κράτους και μακροημέρευση του εκάστοτε αυτοκράτορα στην κορυφή του, οδήγησε σε αγαστή συνεργασία κράτους και εκκλησίας, τη λεγόμενη «συναλληλία».
Η προτεραιότητα του εθνικού και κοινωνικού στόχου έναντι του θρησκευτικού επιβεβαιώνεται και από τη συμπεριφορά των διανοουμένων χριστιανών στην περιφέρεια της αυτοκρατορίας (Λιβύη, Αίγυπτος, Παλαιστίνη, Συρία, Ανατολία κ.ά.) οι οποίοι έβλεπαν ότι το νέο σχήμα λειτουργίας του κράτους, με ενωτική ιδεολογία το χριστιανισμό, άφηνε τους λαούς τους εκτός επιρροής στην κεντρική εξουσία. Δεν είναι τυχαίο ότι σ’ αυτές ακριβώς τις χώρες διαδίδονταν εύκολα οι «αιρέσεις» με συνήθως ασήμαντες διαφοροποιήσεις από τα κεντρικά θρησκευτικά δόγματα.
Γνωστικισμός, μοντανισμός, μανιχαϊσμός, απολλιναρισμός, αρειανισμός, μονο- ή μιοφυσιτισμός, νεστοριανισμός, δονατισμός κ.ά. ήταν δοξασίες και αιρέσεις που δημιουργήθηκαν και/ή εξαπλώθηκαν στη Συρία, την Αίγυπτο, τη Λιβύη, την Ανατολία, την Περσία κ.α. Αποτέλεσμα αυτών των διαφοροποιήσεων και, ουσιαστικά, αποσχιστικών κινημάτων, ήταν να υφίστανται αυτοί οι λαοί, αρχικά την «πνευματική» εχθρότητα της Ρώμης και της Κων/πολης, στη συνέχεια δε τη στρατιωτική καταπίεση, διώξεις και σφαγές.
Έτσι, όταν εξασθένησε η επιρροή της κεντρικής εξουσίας στις περιοχές τους και ήρθε στο προσκήνιο ο Μωαμεθανισμός, προσχώρησαν οι λαοί της τότε βυζαντινής περιφέρειας με ευκολία στη νέα θρησκεία η οποία, αφενός δεν απείχε πολύ από τη χριστιανική και αφετέρου ήταν προσαρμοσμένη πολύ καλύτερα στις συνθήκες ζωής και ανάγκες αυτών των πληθυσμών. Μια νέα θρησκεία αποτέλεσε λοιπόν και σ’ αυή την περίπτωση όχημα για τη μετάβαση στην καινούργια εποχή με μεγαλύτερη δυνατότητα επιρροής των παραμελημένων εθνικών και κοινωνικών ομάδων της αυτοκρατορίας (K. Deschner: «Kriminalgeschichte des Christentums»).
Ανάλογα είναι και τα φαινόμενα κατά την εύκολη εξάπλωση των Τούρκων στη Μικρά Ασία. Τα οικονομικά και κοινωνικά κίνητρα και το αίσθημα της παραμέλησης από το κέντρο αποφάσεων ωθούσαν τους ανθρώπους στις υπότουρκες περιοχές σε μαζικές προσχωρήσεις στη θρησκεία της νέας εξουσίας, δεδομένου ότι οι προσήλυτοι απαλλάσσονταν από τον κεφαλικό φόρο (τζίζιε) που πλήρωναν οι «άπιστοι» και είχαν ελαφρότερο αγροτικό φόρο. Άλλοι λόγοι ήταν η ευκολία με την οποία αποκτούσαν διοικητικές θέσεις και αγροτικές εκτάσεις (Σπύρου Βρυώνη: «Η παρακμή του μεσαιωνικού Ελληνισμού στη Μικρά Ασία»).
Ενδιαφέρον είναι δε ότι, σ’ αυτές τις δύσκολες περιστάσεις υποχώρησης επικαλούνταν οι χριστιανοί στην επιχειρηματολογία τους, αμυνόμενοι έναντι της ισλαμικής προπαγάνδας, τους αρχαίους φιλοσόφους. Σε δημόσιες αντιδικίες που διοργανώνονταν μεταξύ χριστιανών και μωαμεθανών ιερωμένων για να διερευνηθεί ποια ήταν η «αληθινή θρησκεία», οι χριστιανοί προέβαλαν το επιχείρημα ότι «το Κοράνι αποκλίνει από την ουσία του νόμου του θεού και από τα διδάγματα των φιλοσόφων περί αρετής… »
Μέσα στην απελπισία της κατάρρευσης, πάλι οι Έλληνες και Ρωμαίοι φιλόσοφοι επιστρατεύονται (νεότεροι, π.χ. Ψελλός, Ιταλός, δεν αφέθηκαν να δημιουργήσουν ορόσημα στον προβληματισμό περί αρετής), τους οποίους αρχαίους φιλοσόφους όμως η εκκλησία, στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες εξύβριζε και μέχρι των ημερών μας αποκαλεί (Ακάθιστος Ύμνος) «ασόφους»
Στην ύστερη Αρχαιότητα υπάρχουν βέβαια και μερικοί επιφανείς χριστιανοί των πρώτων αιώνων, πιθανόν ελληνικής καταγωγής, που διέθεταν κατά κανόνα αξιόλογη παιδεία και συμμετείχαν επίσης στο χορό της συκοφάντησης του Ελληνισμού. Αυτοί οι «πατέρες» συμβάλλουν επίσης με αυθαίρετους ισχυρισμούς στην προσπάθεια μηδενισμού του Ελληνισμού. Π. χ. ο Κλήμης Αλεξανδρείας (Clemens Titus Flavius), μάλλον Αθηναίος εκ γενετής, ισχυρίζεται στην αλλαγή από το 2ο στον 3ο μ.κ.ε. αιώνα ότι οι Έλληνες έχουν αντιγράψει τα πάντα από ανατολικούς σοφούς, «Έλληνες κλέπται πάσης γραφής!» (Στρωματείς 1,5), την ίδια στιγμή καπηλεύεται όμως ο ίδιος, συστηματικά αλλά ανομολόγητα, ιδέες της ελληνικής φιλοσοφίας και τις ενσωματώνει στο κήρυγμα και στα γραπτά του.
Στην κατεδάφιση του ελληνικού πνεύματος συμμετέχουν λοιπόν και ελληνίζοντες «εκκλησιαστικοί πατέρες», όχι σπάνια με μεγαλύτερο πάθος από τους υπόλοιπους, μάλλον για να αποφύγουν το χαρακτηρισμό του επαμφοτερίζοντος. Κι επειδή δυσκολεύονται πάρα πολύ όλοι αυτοί να αποκρύψουν την προέλευση των κεντρικών ιδεών στα γραπτά τους ή να εξαφανίσουν από τις συζητήσεις και το πνεύμα της εποχής τις ελληνικές επιρροές, εφευρίσκουν το ιδεολόγημα της «προτύπωσης»: ισχυρίζονται δηλαδή ότι η ελληνική φιλοσοφία έχει ενταχθεί από τη «θεία πρόνοια» στην προετοιμασία για υποδοχή του χριστιανισμού!
Ο Ωριγένης, επιφανής «εκκλησιαστικός πατέρας» του 3ου αιώνα με ελληνική καταγωγή, καταλήγει στο «Κατά Κέλσου» σύγγραμμά του: «… φιλαληθώς περί τινων μαρτυρούμεν Ελλήνων φιλοσόφων, ότι επέγνωσαν τον θεόν, επεί ο θεός αυτοίς εφανέρωσεν…» Αυτό το επιχείρημα αντιστράφηκε όμως σύντομα εναντίον των χριστιανών, όταν η νεότερη μωαμεθανική θρησκεία επικαλέσθηκε επίσης την προτύπωση για να εξηγήσει διάφορα σημεία «αντιγραφής» της από τον ιουδαϊσμό, το χριστιανισμό και κάποιες τοπικές θρησκείες της Αραβίας!
Αλλη μια όμοια αντιστροφή επιχειρημάτων και μεθοδεύσεων προέκυψε στο θέμα της οικειοποίησης και χρήσης λατρευτικών χώρων. Περί το έτος 600 έλεγε ο επίσκοπος Ρώμης Γρηγόριος Α’, ο Μέγας και άγιος της ορθόδοξης Εκκλησίας: «Πρέπει να προσέξουμε πρώτα από όλα να μην εξοργίσουμε τους ειδωλολάτρες και να μην καταστρέφουμε τους ναούς τους. Πρέπει να καταστρέφουμε μόνο τα είδωλα και έπειτα να ραντίζουμε το μέρος με αγιασμό και να τοποθετούμε μέσα του άγια λείψανα. Αν οι ναοί αυτοί είναι καλοκτισμένοι, μάς συμφέρει να τους μετατρέπουμε απλώς από χώρο λατρείας των δαιμόνων σε χώρο λατρείας του αληθινού Θεού».
Περίπου 1000 χρόνια αργότερα γράφει ο Οθωμανός ιστορικός Σαν αλ-Ντιν σε μια περιγραφή της κατάκτησης της Κων/πολης που συνέταξε κατά το 16ο αιώνα: «Οι (χριστιανικοί) ναοί της Πόλης καθαρίστηκαν από τα ποταπά είδωλα και τι βρώμικες ειδωλολατρικές ακαθαρσίες, σβήστηκαν οι εικόνες τους και στήθηκαν μωαμεθανικοί βωμοί και άμβωνες … οι ναοί των απίστων μετατράπηκαν σε τζαμιά των πιστών και οι ακτίνες του φωτός του Ισλάμ έδιωξαν τις στρατιές του σκότους, όπου μέχρι τότε ζούσαν οι αισχροί άπιστοι» (P. Sherrad: Constantinople, Iconography of a Sacred City, Λονδίνο 1965.) Τα ίδια που είχαν μεθοδεύσει οι χριστιανοί εναντίον των εθνικών, επαναλαμβάνονταν από τον 11ο αιώνα και μετά στη Μικρά Ασία και από το 15ο αιώνα και στα Βαλκάνια, σε βάρος τους εκ μέρους των μωαμεθανών.
Όταν εμπεδώθηκε στους χριστιανούς η αντίληψη για την «ασημαντότητα» του ελληνικού πολιτισμού και την «ανωτερότητα» της ιουδαϊκής κοσμοαντίληψης, ελάττωσαν οι νεότεροι εκκλησιαστικοί ηγέτες τις επιθέσεις κατά του Ελληνισμού και αφοσιώθηκαν στον αγώνα αμοιβαίας εξοντώσεως, αλλά και κατά των «αιρετικών» και κατά των Εβραίων.
Στο σταδιακά συρρικνούμενο ανατολικό τμήμα της αυτοκρατορίας που είχε επικρατήσει εν τω μεταξύ απόλυτα η πολιτισμικά ισχυρή και συγκροτημένη ελληνική γλώσσα και καλλιεργείτο από τους διανοουμένους το ελληνικό πνεύμα, επανερχόταν βέβαια κάθε τόσο το ερώτημα, πώς και πόσο μπορεί να σταθεί μια, και για εκείνη την εποχή, οπισθοδρομική κοσμοαντίληψη από της Ιουδαία, μπροστά στα έργα και τα διδάγματα του ελληνικού πολιτισμού;
Ο εκκλησιαστικός μηχανισμός επενέβαινε τότε δυναμικά, σε στενή συνεργασία με το κράτος, κατά των Ελληνιζόντων ώστε να αποτρέπει «παρεκτροπές», οι οποίες θα έθεταν σε κίνδυνο όλο το σύστημα εξουσίας. Ακόμα και επιφανείς ιερωμένοι που διέπρεψαν στην πάροδο των αιώνων ως Ελληνιστές, δηλαδή μελετητές της ελληνικής φιλοσοφίας και γραμματείας (Μιχαήλ-Κων/νος Ψελλός, Ιωάννης Ιταλός, Γεώργιος Γεμιστός-Πλήθων κ.ά.) αναγκάζονταν, άλλοτε για λόγους πολιτικής ορθότητας και άλλοτε φοβούμενοι διώξεις, να αποσιωπούν ή να συγκαλύπτουν τις μελέτες τους, επειδή σ’ αυτές «υποτάσσουν την πίστην στη φιλοσοφία»
Ειδικότερα το 1082 καταδικάστηκε ο «ύπατος των φιλοσόφων» Ιωάννης Ιταλός με έντεκα αναθέματα σε υποχρεωτικό μοναστικό εγκλεισμό. Το σκεπτικό του πατριάρχη Ευστράτιου Γαρίδα που ανακοίνωσε εν συνόδω την ποινή, ανέφερε μεταξύ άλλων ότι ο Ιταλός διέδιδε «μακάβριες διδασκαλίες των Ελλήνων (Πλάτωνα και Νεοπλατωνικών) σε σχέση με την ψυχή, τη μετεμψύχωση, το σώμα, με το οποίο θα αναστηθούν οι άνθρωποι κατά τη δεύτερη παρουσία, την άρνηση του εκκλησιαστικού δόγματος ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε εκ του μηδενός» (Bautz Lexikon)
Στα χρόνια της έσχατης βυζαντινής παρακμής, όταν για μερικές δεκαετίες οι Οθωμανοί αποσπούσαν σχεδόν ανενόχλητοι εδάφη από την αυτοκρατορία, όσοι από τους διανοούμενος δεν είχαν διαφύγει στη Δύση, σκιαμαχούσαν στην Πόλη και σε άλλα κέντρα ως αριστοτελιστές ή πλατωνιστές και παράλληλα αντιδικούσαν υπέρ ή κατά της «ένωσης των εκκλησιών». Ο Γεώργιος Σχολάριος (ο μετέπειτα διορισθείς από τον σουλτάνο οικουμενικός πατριάρχης Γεννάδιος) προσπαθούσε την ίδια εποχή να συγκρατήσει τις εξελίξεις και έκαιγε δημόσια πλατωνικά και νεοπλατωνικά συγγράμματα, ενώ ταυτόχρονα έστελνε μηνύματα καταστολής προς κάθε κατεύθυνση.
Σε επιστολές του στον κυβερνήτη της Πελοποννήσου έγραφε ο Σχολάριος: «τους γουν δυσσεβείς και αλάστορας Ελληνιστάς και πυρί και σιδήρω και ύδατι και πάσι τρόποις εξαγάγετε τής παρούσης ζωής … ράβδιζε, είργε, είτα γλώτταν αφαίρει, είτα χείρα απότεμνε καν και ούτω μένη κακός, θαλάττης πέμπε βυθώ.» («Παλαιολόγια -Πελοποννησιακά» από τον Σ. Λάμπρου)
Ο ίδιος υπότουρκος πατριάρχης Γεννάδιος, ο οποίος εισήλθε στο ιερατικό σώμα το 1450 και ήδη το 1453 διορίστηκε από το σουλτάνο οικουμενικός πατριάρχης, δήλωσε, όταν ρωτήθηκε αν είναι Έλλην, «… ει τις έροιτό μοι τις ειμί, αποκρινούμαι χριστιανόν είναι» («… αν με ρωτήσει κάποιος τι είμαι, θα του απαντήσω χριστιανός», (Ι. Κακριδής Οι Αρχαίοι Ελληνες στην Νεοελληνική Λαική Παράδοση Μορφωτικό Ιδρυμα Εθνικής Τράπεζας Αθήνα 1978.) Εκείνα τα χρόνια κάθε άλλο παρά κατακριτέο ήταν να δηλώνεις Έλληνας, όπως χαρακτηρίζει ο Νικόλαος Καβάσιλας (1322-1391) τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης, όπως γράφει ο Κύπριος Αθανάσιος Λεπενδρηνός «περί πάντων των Ελλήνων των εν Κύπρω» και όπως πρωτοχρησιμοποιεί ο Δημήτριος Κυδώνης (γενν. 1398) τον όρο «Ελλάς» για το χαρακτηρισμό της βυζαντινής αυτοκρατορίας!
Η εξήγηση της συμπεριφοράς του Σχολάριου και άλλων ομοίων του που έζησαν αρκετούς αιώνες, έως και μια χιλιετία μετά τους προαναφερόμενους «πατέρες», είναι φυσικά διαφορετική από τις συμπεριφορές στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες. Καταρχήν, δηλώνει ο ίδιος ευθαρσώς ότι είναι χριστιανός και όχι Έλλην! Αυτή η «αυτοκτονική» τοποθέτησή του μπορεί να εξηγηθεί, τόσο με την πεισματική επιμονή των αντι-ενωτικών κύκλων του Βυζαντίου σε μια ξεπερασμένη και χαμένη από αιώνων υπόθεση, όσο και με την προοπτική ηγετικού ρόλου σε συνεργασία με τους «θεόσταλτους» και δήθεν βολικούς Οθωμανούς – αντίληψη που διαχεόταν στο λαό από τους τουρκόφιλους της βυζαντινής παρακμής και κατέληγε με την πάροδο του χρόνου στις αφελείς σκέψεις του Κοσμά Αιτωλού: «έχει o Θεός τον Τούρκον ωσάν σκύλον να μας φυλάη.» Εκτιμούμε ότι για τον ρεαλιστή Σχολάριο ταιριάζει περισσότερο η δεύτερη ερμηνεία!
Τα 7 Αναθέματα Κατά των Ελλήνων
Οι διάδοχοι των εχθρών του Ελληνικού Πολιτισμού διαβάζουν μέχρι σήμερα την «Κυριακή της Ορθοδοξίας» στους ναούς:
1. Ετι τοις φρονούσι και λέγουσι, κτιστήν είναι πάσαν φυσικήν δύναμιν και ενέργειαν της τρισυποστάτου θεότητος ως κτιστήν εκ τούτου πάντως, και αυτήν την θείαν ουσίαν αναγκαζομένοις δοξάζειν κτιστή γαρ κατά τους αγίους ενέργεια, κτιστήν δηλώσει και φύσιν. Άκτιστον δε, άκτιστον χαρακτηρίσει ουσίαν. Καντεύθεν ήδη κινδυνεύουσιν εις αθείαν παντελή περιπίπτειν, και την Ελληνικήν μυθολογίαν και των κτισμάτων λατρείαν τη καθαρά και αμώμω των χριστιανών πίστει προστριβομένοις, μη ομολογούσι δε κατά τας αγίων θεοπνεύστου θεολογίας και το της εκκλησίας ευσεβές φρόνημα άκτιστον είναι πάσαν φυσικήν δύναμιν και ενέργειαν της τρισυποστάτου θεότητος ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.
2. Τοις μετά των άλλων μυθικών πλασμάτων, αφ’ εαυτών και την καθ’ ημάς κλίσιν μεταπλάττουσι, και τας Πλατωνικάς ιδέας ως αληθείς δεχομένοις, και αυθυπόστατον την ύλην παρά των ιδίων μορφούσθαι λέγουσι, και προφανώς διαβάλλουσι το αυτεξούσιον του Δημιουργού, του από του μη όντος ει το είναι παραγάγοντος τα πάντα, και ως Ποιητού πάσιν αρχήν και τέλος επιτιθέντος εξουσιαστικώς και δεσποτικώς ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.
3. Τοις τα Ελληνικά διεξιούσι μαθήματα, και μη δια παίδευσιν μόνον ταύτα παιδευομένοις, αλλά και ταις δόξαις αυτών ταις ματαίας επομένοις, και ως αληθέσι πιστεύουσι, και ούτως αυταίς ως το βέβαιον εχούσας εγκειμένοις ώστε και ετέρους ποτε μεν λάθρα, ποτέ δε νοερώς ενάγειν αυταίς και διδάσκειν ανενδοιάστως ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.
4. Τοις δεχομένοις, και παραδίδουσι τα μάταια και Ελληνικά ρήματα, ότι τε προϋπαρξις εστι των ψυχών και εκ του μη όντος τα πάντα εγένετο, και παρήχθησαν, ότι τέλος εστί της κολάσεως, ή αποκατάστασις αύθις της κτίσεως, και των ανθρωπίνων πραγμάτων, και δια των τοιούτων λόγων την βασιλείαν των ουρανών λυομένην πάντως, και παράγουσαν εισάγουσιν, ήν αιωνίαν και ακατάλυτον αυτός τε ο Χριστός και θεός ημών εδίδαξε, και παρέδοτο, και δια πάσης της παλαιάς και νέας γραφής ημείς παρελάβομε, ότι και η κόλασις ατελεύτητος και η βασιλεία αίδιος, δια δε των τοιούτων λόγων εαυτούς τε απολλύασι, και ετέροις αιωνίας προξένοις γινομένοις ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.
5. Τοις ευσεβείν μεν επαγγελομένοις, τα των Ελλήνων δε δυσσεβή δόγματα τη και καθολική εκκλησία περί τε ψυχών ανθρωπίνων, και ουρανού και γής, και των άλλων κτισμάτων αναιδώς, ή μάλλον ασεβώς επεισάγουσιν ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.
6. Τοις την μωράν των έξωθεν (=Ελλήνων) φιλοσόφων λεγομένην σοφίαν προτιμώσι, και τοις καθηγηταίς αυτών επομένοις, και τας τε μετεμψυχώσεις των ανθρωπίνων ψυχών, ή και ομοίως τοις αλόγοις ζώοις ταύτας απόλλυσθαι, και εις το μηδέν χωρείν δεχομένοις και δια τούτο ανάστασιν και κρίσιν και την τελευταίαν των βεβιωμένων ανταπόδοσιν αθετούσιν ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.
7. Τοις λέγουσιν, ότι οι των Ελλήνων σοφοί και πρώτοι των αιρεσιαρχών, οι παρά των επτά αγίων και καθολικών συνόδων, και παρά πάντων των εν ορθοδοξία λαμψάντων πατέρων αναθέματι καθυποβλήθέντας, ως αλλότριοι της καθολικής εκκλησίας δια την εν λόγοις αυτών κίβδηλον και ρυπαράν περιουσίαν κρείττονες εισί κατά πολύ, και ενταύθα, και εν τη μελλούση κρίσει, και των ευσεβών μεν και ορθοδόξων ανδρών, άλλως δε κατά πάθος ανθρώπινον ή αγνόημα πλημμελησάντων ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.
Περίπου δώδεκα αιώνες μετά τους χλευασμούς και τα αναθέματα κατά των Ελλήνων του Ρωμανού Μελωδού, τους «αναθεματίζει» άλλος ένας ποιητής. Ο μεσαιωνικός επιδρομέας το διέπραξε με αλαζονεία, ο σύγχρονος διανοητής επανέρχεται με ταπεινότητα: Καταραμένε Έλληνα! Όπου να γυρίσω τη σκέψη μου, όπου και να στρέψω τη ψυχή μου, μπροστά μου σε βρίσκω. Τέχνη λαχταρώ, ποίηση, θέατρο, αρχιτεκτονική, εσύ μπροστά μου, πρώτος κι αξεπέραστος. Επιστήμη αναζητώ, μαθηματικά, φιλοσοφία, ιατρική, κορυφαίος και ανυπέρβλητος. Για δημοκρατία διψώ, ισονομία και ισοπολιτεία, εσύ μπροστά μου, ασυναγώνιστος κι ανεπισκίαστος. Καταραμένε Έλληνα, καταραμένη γνώση. Γιατί να σ’ αγγίξω; Για να αισθανθώ πόσο μικρός είμαι, ασήμαντος, μηδαμινός; Γιατί δεν μ’ αφήνεις στη δυστυχία μου και στην ανεμελιά μου;
@Στ. Φραγκόπουλος
*** ΟΤΑΝ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΙΚΑ ΣΤΑ ΖΑ· ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΩΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ.
«Βιώνουμε μοναδική εμπειρία φέροντας ταυτόχρονα μεγάλο βάρος ευθύνης. Δίπλα στον Πανάγιο Τάφο, στο πλαίσιο του έργου, έχει στηθεί ένα διεπιστημονικό εργαστήριο. Επιθυμούμε η τεκμηρίωση που θα ανακοινώσουμε να γίνει κτήμα όλου του κόσμου. Αυτό που μας συγκλονίζει όλους είναι ότι ο Τάφος του Ιησού είναι ένας τάφος ζωντανός. Εκπέμπει το μήνυμα της Ανάστασης και της ελπίδας κι είναι εκείνο που μας επηρέασε και μπορέσαμε να δουλέψουμε», επεσήμανε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Αντωνία Μοροπούλου, (ΜΩΡΉ) επικεφαλής της “διεπιστημονικής” ομάδας του ΕΜΠ. Ο λόγος της ξεχειλίζει από… επιστημονικότητα! Αυτή η παραμύθα κόστισε 3.000.000€
Δεν υπάρχει κανένα – Κ Α Ν Ε Ν Α – απτό ιστορικό και αρχαιολογικό δεδομένο το οποίο να καταδεικνύει ότι ο Ιησούς (αν υπήρξε ως ιστορικό πρόσωπο) μαρτύρησε και τάφηκε στο συγκεκριμένο σημείο. Όσο για το σημείο της υποτιθέμενης ταφής, αυτό από τον 4ο αιώνα και εξής παρέμενε επί αιώνες προσβάσιμο για τους πιστούς, έως το 1555, έτος κατά το οποίο καλύφθηκε από μία μαρμάρινη πλάκα. ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΣΑΣ ΖΩΑ.
@Ηω Αναγνώστου ***
Αναζητήστε τα άρθρα
Χριστιανικοί Αναθεματισμοί Κατά των Ελλήνων
Υποταγή στην Χριστιανική Πανούκλα
Χριστιανική Λειψανολατρεία Α’ & Β’
Χριστιανοί: Αλλοίωσαν τα Αρχαία Ελληνικά
Μαρκήσιος ντε Σαντ: Τα υπόγεια του Χριστιανισμού
Περί Αντι-Εβραϊκής Υπόθεσης
Επιλεξτε να γινετε οι πρωτοι που θα εχετε προσβαση στην Πληροφορια του Stranger Voice




ΓΙΑΤΙ ο μοναδικός θεός της ορθοδοξίας είναι ο ίδιος με τον μοναδικό θεό των εβραίων δηλαδή τον Γιαχβέ ή μήπως υπάρχουν δύο θεοί δηλαδή ο ένας της «καινής διαθήκης» της ορθοδοξίας και ο άλλος της «παλαιάς διαθήκης» των εβραίων, αφού η ορθοδοξία αποδέχεται πλήρως την λεγομένη «παλαιά διαθήκη» των εβραίων!
ΓΙΑΤΙ ο μοναδικός αυτός κοινός θεός των χριστιανών και των Ιουδαίων: είναι ρατσιστής αφού θεωρεί τους Ιουδαίους ως «περιούσιο» λαό του έναντι της λοιπής ανθρωπότητας και δίδει στους Ιουδαίους τους άλλους λαούς ως περιουσιακό τους στοιχείο (ιδέ ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟ, κεφάλαιο Ζ’, εδάφια 1-16) δηλαδή σαν ένα κοπάδι πρόβατα και έχει δολοφονική μανία γιατί εμπνέει τους Ιουδαίους να προβούν σε σφαγές και γενοκτονίες των λαών που καταλαμβάνουν (βλέπε ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟ, κεφάλαιο Κ’, εδάφια 16-17 και ΑΡΙΘΜΟΙ, κεφάλαιο ΛΑ’, εδάφια 1, 2, 7, 15, 17 κλπ) μας θυμίζει τις σφαγές των παλαιστίνιων τώρα και τις σφαγές των Ελλήνων τον μεσαίωνα!
ΓΙΑΤΙ η ορθοδοξία δεν μπορεί να απαγκιστρωθεί από την «παλαιά διαθήκη» γιατί η «καινή διαθήκη» είναι εξαρτημένη από την «παλαιά διαθήκη» των εβραίων στην οποία παραπέμπουν πολλά εδάφιά της!!!
ΓΙΑΤΙ τους Ολυμπιακούς αγώνες τους κατήργησε η ορθοδοξία γιατί είχαν ιερό χαρακτήρα για τους Έλληνες συνδεόμενο άμεσα με την ελληνική θρησκεία αφού η έναρξη γίνεται με επίκληση του Διός και όχι λόγω «παρακμής» τους που είναι ιστορικά αστήρικτη και βασίζεται σε σύγχρονα εφευρήματα της ορθοδοξίας προκειμένου να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα;
ΓΙΑΤΙ δεν είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι τα ιερά των ελλήνων, τα έργα τέχνης και τα συγγράμματα των περισσοτέρων ελλήνων της αρχαιότητας κατέστρεψαν οι χριστιανοί όπως προκύπτει από την νομοθεσία της εποχής! (βλέπε στο βιβλίο «Η αντιπαγανιστική νομοθεσία της ύστερης Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας» έκδοση «Κατάρτι» έτος 2000).
ΠΟΙΟΙ έκαναν την μεγαλύτερη γενοκτονία κατά των Ελλήνων είτε με επιδρομές ορδών (ο χριστιανός Αλάριχος κλπ) είτε με την «ιερά εξέταση» είτε με μεμονωμένες δολοφονίες και δημεύσεις περιουσιών, Αποτέλεσμα αυτών των διωγμών ήταν η εξόντωση του μεγαλυτέρου μέρους των Ελλήνων στην κυρίως Ελλάδα. Ας σημειωθεί ότι η δράση της «ιεράς εξετάσεως» πρωτοεμφανίστηκε στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Βυζαντινή Αυτοκρατορία) και κατόπιν επεκτάθηκε στην ρωμαιοκαθολική δύση (δηλαδή υπήρξε εφεύρημα της «ορθοδοξίας» για την εξόντωση των Ελλήνων). Τα όσα επρόκειτο να συμβούν τα είχε προαναγγελθεί ο Γιαχβέ-Ιησούς-Ιεχωβάς, ο οποίος προείπε «ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην επί της γης αλλά μάχαιραν» (βλέπε ευαγγέλιο κατά Ματθαίον Ι 34) και αυτό ακριβώς έπραξαν οι οπαδοί του τον μεσαίωνα επί 1000 χρόνια και μάλιστα με μεγαλύτερη βιαιότητα στην Ελλάδα κατά των Ελλήνων.
ΓΙΑΤΙ δίδαξαν τους λαούς ότι η ΓΝΩΣΗ (του καλού και του κακού) είναι ο απαγορευμένος καρπός δηλαδή θεϊκή κατάρα την οποία πρέπει να αποφύγει ο άνθρωπος γιατί διαφορετικά θα προκαλέσει την οργή του ενός εξωκοσμικού θεού και ότι δεν θα έχει θέση στον «παράδεισο», δηλαδή σε χώρο όπου ο άνθρωπος θα παραμένει αδρανής σαν φυτό και σε κατάσταση άγνοιας (δηλαδή αποκτήνωσης) και ότι αυτή η κατάσταση (της αδράνειας και άγνοιας) αποτελεί τέτοια ευτυχία που ορισμένοι θυσιάζουν την ζωή τους γι’ αυτόν τον παράδεισο και κατά τον μεσαίωνα κατέστρεψαν βιβλιοθήκες και το 90% των συγγραμμάτων των Ελλήνων και όλα τα πολιτισμικά τους στοιχεία!!!
Η ΛΟΓΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΑΝΤΗ ΣΤΙΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ
ΕΛΕΝΗ ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗ, διαφορετικά ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ διαφορετικά ΜΕΓΑΛΟΣΑΥΡΟΣ κλπ…
Ασχολήθειτε με το Ψευτοδωδεκαθεό σας και αφήστε την Αγία Γραφή για τους γνώστες της.
Δεν περιμένουμε να μορφωθούμε απο ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΤΕΣ ΝΕΟΤΑΞΙΚΟΥΣ ΜΑΣΟΝΟΥΣ.
ΤΟ ΝΑ ΛΕΤΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ…ούτε τις πέτρες δεν πείθετε.
ΠΡΩΤΟ ΛΟΓΙΚΟ ΣΦΑΛΜΑ: ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΚΑΛΕΙΣΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟ ΜΟΝΟ ΟΤΙ ΧΩΡΙΑ ΣΕ ΣΥΜΦΕΡΕΙ; Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΘΕΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΛΑΟ ΩΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΟ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ. ΚΑΚΟΜΑΘΗΜΕΝΑ ΚΑΛΟΠΑΙΔΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΟΤΕ Ο ΘΕΟΣ ΤΗΣ Π.Δ. – ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΑΝ ΜΕΙΝΕΙ ΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΡΕΣ ΑΝ ΑΜΑΡΤΑΝΕΙ. Τα παραδείγματα αμέτρητα: Δευτ. 28,15 “Εάν δεν ακούσης και δεν υπακούσης εις την φωνήν Κυρίου του Θεού σου, ώστε να φυλάττης και να εφαρμόζης όλας τας εντολάς αυτού, τας οποίας εγώ σήμερον σου δίδω, θα έλθουν και θα ξεσπάσουν εναντίον σου ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΚΑΤΑΡΡΕΣ. ΕΠΙΚΑΤΑΡΑΤΟΣ σὺ ἐν πόλει, καὶ ΕΠΙΚΑΤΑΡΑΤΟΣ σὺ ἐν ἀγρῷ· Θα είσαι ΚΑΤΗΡΑΜΕΝΟΣ εις την πόλιν και στον αγρόν. ΕΠΙΚΑΤΑΡΑΤΟΙ αἱ ἀποθῆκαί σου καὶ τὰ ἐγκαταλείμματά σου· Κατηραμέναι θα είναι αι αποθήκαι σου και τα περισσεύματά σου. ἐπικατάρατα τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας σου καὶ τὰ γενήματα τῆς γῆς σου, τὰ βουκόλια τῶν βοῶν σου καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων σου· Κατηραμένα τα παιδιά σου και τα προϊόντα των αγρών σου, αι αγέλαι των βοδιών σου και τα ποίμνια των προβάτων σου. ἐπικατάρατος σὺ ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαί σε καὶ ἐπικατάρατος σὺ ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαί σε. Κατηραμένος θα είσαι συ, όταν εισέρχεσαι και όταν θα εξέρχεσαι από το σπίτι σου, από την πατρίδα σου, από παντού.” ΕΠΟΜΕΝΟ ΛΟΓΙΚΟ ΣΦΑΛΜΑ: ΠΟΤΕ Ο ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΠΔ ΔΕΝ ΕΔΩΣΕ ΕΝΤΟΛΗ ΓΕΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΟΡΙΣΤΑ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ. ΜΟΝΟΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΟΤΙ “Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΕΦΘΑΣΕ ΣΤΟ ΠΛΗΡΕΣ”!!!! Στη wikipedia διαβάζουμε “Ο Βιβλικός ιστορικός Χένρι Χ. Χάλεϊ επισήμανε: «Η λατρεία του Βάαλ, της Αστορέθ καθώς και άλλων θεών των Χαναναίων περιλάμβανε τα πιο εξωφρενικά όργια, οι δε ναοί τους ήταν κέντρα ακολασίας». Ο Χάλεϊ έκανε φανερό το βαθμό της διαφθοράς αναφέροντας ότι σε μία από τις πολλές περιοχές αυτών των ναών οι αρχαιολόγοι «βρήκαν μεγάλο αριθμό αγγείων με ΛΕΙΨΑΝΑ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΠΡΟΣΦΕΡΘΕΙ ΩΣ ΘΥΣΙΑ ΣΤΟΝ ΒΑΑΛ», και συνεχίζει λέγοντας: «Αποδείχτηκε ότι ολόκληρη η περιοχή ήταν ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΩΝ. … Οι Χαναναίοι απέδιδαν λατρεία εντρυφώντας σε ανήθικες πράξεις ενώπιον των θεών τους ως θρησκευτική τελετουργία και έπειτα ΔΟΛΟΦΟΝΩΝΤΑΣ τα πρωτότοκα παιδιά τους ως ΘΥΣΙΑ στους ίδιους αυτούς θεούς (!!!). Φαίνεται ότι, σε μεγάλο βαθμό, η γη της Χαναάν είχε γίνει κάτι σαν Σόδομα και Γόμορρα σε εθνική κλίμακα. … Ένας πολιτισμός που χαρακτηριζόταν από διαφθορά και κτηνωδία σε βαθμό αποτροπιασμού είχε άραγε το δικαίωμα να εξακολουθεί να υπάρχει; … Οι αρχαιολόγοι που κάνουν τις ανασκαφές στα ερείπια των πόλεων των Χαναναίων απορούν γιατί ο Θεός δεν τους κατέστρεψε νωρίτερα». ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΤΩΡΑ ΤΗ “ΒΙΑ” ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ??????!!!! ΕΠΟΜΕΝΟ ΛΟΓΙΚΟ ΣΦΑΛΜΑ: ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΔΕΝ ΠΗΓΑΝ ΝΑ ΤΟΥ ΘΥΜΙΣΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ “ΕΚΛΕΚΤΟΣ” ΚΑΙ “ΠΕΡΙΟΥΣΙΟΣ” ΑΛΛΑ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ “ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ” ΑΝ ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΟΗΣΕΙ!!! Ήταν με τον φτωχό και αδύναμο Δαυίδ, όχι με τον Γολιάθ! Δες τι γράφει ο Ωσηέ για παράδειγμα “Ακούστε τα αυτά εσείς ιερείς! Εσείς οι αρχηγοί του Ισραήλ προσέξτε! Ακούστε τα κι εσείς που στη βασιλική ανήκετε οικογένεια! Εσείς θα έπρεπε να κρίνετε δίκαια. Αντί γι’ αυτό όμως, ΓΙΝΑΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΟ ΜΟΥ ΠΑΓΙΔΑ .. ΚΑΙ ΔΙΚΤΥ ΑΠΛΩΜΕΝΟ… ΛΑΚΟΣ ΒΑΘΥΣ (!!)”. Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ που έγινε στον Ναό είχε προφητευτεί από προφήτες, η λεγόμενη διασπορά των Εβραίων σε όλα τα έθνη είχε επίσης προφητευτεί από τον Θεό της ΠΔ που χτύπησε βαριά τον Ισραήλ επειδή αμάρτησε!!! ΚΑΚΟΜΑΘΗΜΕΝΑ ΚΑΛΟΠΑΙΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΠΔ. ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ; ΕΠΟΜΕΝΟ ΛΟΓΙΚΟ ΣΦΑΛΜΑ: Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΚΑΝΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ ΣΕ ΦΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ. ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΙ’ΑΥΤΟ!!!!! Και κανένα Βυζάντιο!!! Είναι αδύνατον κάποιος να καταλάβει για ποιο πράγμα μιλάει ένα λογοτεχνικό κείμενο αν δεν γνωρίζει που αναφέρονται οι παραπομπές του. ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ; ΑΠΛΗ ΑΥΤΟΝΟΗΤΗ ΛΟΓΙΚΗ!!!!!!!!! ΕΠΟΜΕΝΟ ΛΟΓΙΚΟ ΣΦΑΛΜΑ: Δεν μπορεί να είσαι χριστιανός και να λες ότι είναι άλλος ο Θεός της ΠΔ. Ο Ιησούς αναφέρθηκε με σαφήνεια στον “Θεό του Αβραάμ και Ισαάκ και Ιακώβ”. ΕΠΟΜΕΜΝΟ ΛΟΓΙΚΟ ΣΦΑΛΜΑ: ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΙΕΡΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΑΝ ΑΠΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΕΘΝΙΚΟΥΣ!!!!! Για το Ιερό της Δοδώνης διαβάζουμε “Το 167 π.Χ., το ιερό, όπως και άλλες 70 ηπειρωτικές πόλεις, καταστράφηκε από τους Ρωμαίους με επικεφαλής τον Αιμίλιο Παύλο, αλλά ανοικοδομήθηκε πάλι από τον Αύγουστο μόλις το 31, μετά τη νίκη του στο Άκτιο, ο οποίος και μετέτρεψε και το θέατρο σε αρένα.”. ΤΟ ΑΚΟΥΣΕΣ????????? ΤΟ ΜΕΤΕΤΡΕΨΕ ΣΕ ΑΡΕΝΑ!!!!!!!!!!! ΚΑΙ ΟΙ ΒΛ@ΚΕΣ ΟΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΔΕΝ ΤΟ ΣΥΝΕΧΙΣΑΝ ΩΣ ΑΡΕΝΑ!!!!!!!! ΓΙΑΤΙ??????? ΤΙ ΚΡΙΜΑ???? ΓΙΑ ΤΟ ΙΕΡΟ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ από τη Wikipedia διαβάζουμε “Κατά τη διάρκεια των Μιθριδατικών πολέμων οι Δελφοί λεηλατήθηκαν από τον Ρωμαίο στρατηγό Σύλλα το 86 π.Χ.., ο οποίος απαίτησε και πέτυχε να του παραχωρηθούν τα πολύτιμα μετάλλινα αναθήματα του ναού. Το 83 π.Χ., οι Μαίδοι, θρακικό φύλο, πραγματοποίησαν επιδρομή στους Δελφούς, πυρπόλησαν το ναό, λεηλάτησαν το ιερό και έκλεψαν το «άσβεστο πυρ» από το βωμό. Στη διάρκεια αυτής της επιδρομής, ένα μέρος της στέγης του ιερού ναού κατέρρευσε.[…] οι Δελφοί έγιναν έδρα επισκοπής, αλλά εγκαταλείφθηκαν στις αρχές του 7ου αι. μ.Χ., κατά την περίοδο των ΣΛΑΒΙΚΩΝ ΕΠΙΔΡΟΜΩΝ!!!!!!!” ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΙΕΡΑ!!! ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΙΑΤΙ ΞΕΧΑΣΕΣ ΝΑ ΤΑ ΓΡΑΨΕΙΣ???? ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΑΜΝΗΣΙΑ??!!! ΕΠΟΜΕΝΟ ΛΟΓΙΚΟ ΣΦΑΛΜΑ: ΙΕΡΑ ΕΞΕΤΑΣΗ, ΔΗΛΑΔΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΜΕ ΒΑΣΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΕΙΧΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΘΝΙΚΟΙ. ΤΟ ΞΕΧΑΣΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ???!!! Αν ζούσες στην αρχαία Αθήνα και ανέφερες (χωρίς καν να ειρωνευτείς) το περιεχόμενο των Ελευσίνιων μυστηρίων ΔΗΜΟΣΙΑ σε ΣΚΟΤΩΝΑΝ ΜΕ ΤΗ ΒΟΥΛΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ!!!! ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΑΥΣΤΗΡΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ!!!! Η ΠΙΟ ΓΝΩΣΤΗ ΙΕΡΑ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΘΑΝΑΤΩΘΗΚΕ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ!!!!!!!! ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ???!!! Η Καθολική Εκκλησία έκανε ΙΕΡΑ ΕΞΕΤΑΣΗ αφού αφορίστηκε από την Ορθόδοξη ΩΣ ΑΙΡΕΣΗ!!!! ΤΟ ΞΕΧΑΣΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ???? ΤΕΛΟΣ ΡΩΤΑΣ: ΓΙΑΤΙ δίδαξαν τους λαούς ότι η ΓΝΩΣΗ (του καλού και του κακού) είναι ο απαγορευμένος καρπός; Κάτσε λίγο να ΓΕΜΙΣΕΙ ο πλανήτης με ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΟΠΛΑ και θα δεις πως όλοι θα συζητούν ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΚΑΛΗ Η ΚΑΚΗ??!!! ΤΟ ΟΤΙ Η “ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ” ΕΙΝΑΙ ΑΝΩΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ “ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ” ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Ο ΠΛΑΤΩΝΑΣ! ΚΑΘΕ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΠΡΩΤΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΕ ΣΤΟ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ, ΝΑ ΣΦΑΖΕΙ, ΝΑ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΜΑΖΙΚΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!! Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ = ΧΑΛΚΙΝΑ ΟΠΛΑ!! ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΥ = ΟΠΛΑ ΑΠΟ ΣΙΔΕΡΟ!!! ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΠΥΡΥΝΙΚΩΝ = ΟΠΛΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ!!! ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ ΜΕ ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΗΤΑΝ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΤΙΚΑ!!! ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΓΕΜΙΣΑΝ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΟΙ ΝΑΖΙΣΤΕΣ!!! Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΓΕΝΕΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΩΣ ΕΥΓΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΛΛΑΞΑΝ ΟΝΟΜΑ ΑΠΟ ΝΤΡΟΠΗ ΓΙΑΤΙ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ, ΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ, ΚΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ!!!! Ο Πρώτος Θεσμός στην Ευρώπη ου καταδίκασε την Ευγονική ήταν η ΕΚΚΛΗΣΙΑ!!!! ΟΜΟΙΩΣ Η ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΔΟΥΛΩΝ (Linkoln, Thomas Clarkson) ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΑΥΡΩΝ (Martin Luther King), η δημόσια εκπαίδευση ΟΛΩΝ των παιδιών (Βυζάντιο, Sunday Schools στο Ηνωμένο Βασίλειο) έγινε με το ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ της Παλαιάς Διαθήκης ότι ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΙ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΘΕΟΥ!!! ΕΣΒΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΙΚΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ ΤΙΣ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΩΝ ΗΓΕΤΩΝ ΠΟΥ ΕΝΕΠΝΕΥΣΑΝ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ!!! ΔΙΟΤΙ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΝ ΣΤΗΝ ΒΙΒΛΟ!!!! ΚΑΝΕ ΛΙΓΟ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΟ ΝΕΟ “ΦΡΟΥΤΟ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ” ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΣΤΑ ΝΕΑ ΟΠΛΑ!!! ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΦΡΟΥΤΟ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΧΩΡΙΣ ΙΗΣΟΥ (ΧΑΡΙΣ) = ΘΑΝΑΤΟΣ
Σε καμαρωνω! Εχε την ευχη μου και την Ευχη Του Θεου πανω απ’ολα!
ΔΑΙΔΑΛΕ, ΕΥΓΕ ΓΕΝΝΑΙΕ ΕΛΛΗΝ! ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ, ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΙΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΣΟΥ ΜΕ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ, ΘΑ ΤΡΕΛΑΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΜΑΣΟΝΟΥΣ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΛΥΣΣΑΞΕΙ ΝΑ ΔΙΧΑΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ! ΟΥΔΕΝ ΚΡΥΠΤΟΝ ΥΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ! Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΡΙΑ ΣΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ ΚΑΙ Η ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΑΩ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ! ΕΛΛΗΝΕΣ!!! ΕΝΩΘΕΙΤΕ ΜΕ ΘΑΡΡΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΗ: ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ!!!
ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΕΤΑ ΤΟΝ DEDALO……..Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ, ΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΤΗΣ.
1………Ἡ τακτική πού ἐφαρμόζει τό νεοελληνικό Κράτος ἔναντι τῆς Ἐκκλησίας κατά τά 180 ἔτη τοῦ ἐλεύθερου βίου του, θυμίζει τήν πρακτική τῆς αὐτοκράτειρας τοῦ Βυζαντίου Εὐδοξίας, ὅταν ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως ἦταν ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (ἀρχές τοῦ 5ου αἰώνα): Ἐνῶ ἡ ἴδια κατεῖχε ἀμέτρητο πλοῦτο καί πολλά κτήματα, μετά τό θάνατο τοῦ πατρίκιου Θεόγνωστου, πού ἡ ἴδια εἶχε ἐξορίσει, ἅρπαξε καί τήν περιουσία του, βυθίζοντας στή φτώχεια καί τή δυστυχία τή χήρα καί τά ὀρφανά του. Ὁ ἱερός Χρυσόστομος τά προστάτεψε εἰσάγοντάς τα σέ ἐκκλησιαστικό ἄσυλο, δέν παρέλειψε ὅμως μέ ἐπιστολή του νά στηλιτέψει τήν ἀνάλγητη καί παράνομη συμπεριφορά τῆς αὐτοκράτειρας, πράγμα πού ἀργότερα τοῦ στοίχισε καί μία ἐξορία. Ἀλλά ποιός ὁ παραλληλισμός τῆς τακτικῆς ἐκείνης μέ αὐτήν τοῦ νεοελληνικοῦ Κράτους; Ἰδού:
Ἡ Ἑλλάδα ἔχει συνολική ἔκταση 131.957.400 4 στρεμμάτων. Ἀπό αὐτά, ἀγροτική γῆ, γεωργοκτηνοτροφικοῦ ἐνδιαφέροντος, εἶναι:
29.500.000 στρέμ. δάση (22%),
52.500.000 στρέμ. βοσκότοποι (40%),
39.500.000 στρέμ. γεωργική γῆ (30%).
Ἀπό τίς παραπάνω ἐκτάσεις, τά 61.441.900
στρέμματα ἀνήκουν κατά κυριότητα:
43.598.000 στό Δημόσιο,
15.553.200 στήν Τοπική Αὐτοδιοίκηση,
1.098.400 στίς Συνεταιρ. Ὀργανώσεις,
1.292.300 στήν Ἐκκλησία.
Δηλαδή στήν Ἐκκλησία ποσοστιαία ἀνήκει τό 1,4% τῶν δασικῶν ἐκτάσεων, τό 2,3% τῶν βοσκοτόπων καί τό 2,19% τῆς γεωργικῆς γῆς (ὅπου ὅμως τό Δημόσιο κατέχει τό 45,6% καί ἡ Τοπική Αὐτοδιοίκηση τό 30,8%)*.
Καί ἐνῶ αὐτή εἶναι ἡ πραγματικότητα, κάθε φορά πού τό Κράτος θέλει νά ἀπομακρύνει τήν προσοχή τοῦ λαοῦ ἀπό τά δικά του προβλήματα, «ξαναζεσταίνει» τό θέμα «ἐκκλησιαστική περιουσία», μέ τή βοήθεια δέ μερικῶν Μέσων.
* Τά στοιχεῖα προκύπτουν ἀπό τήν ἔγκυρη μελέτη ἔρευνα μέ τίτλο «Ἰδιοκτησιακό καθεστώς καί ἀξιοποίηση τῆς ἀγροτικῆς γῆς στήν Ἑλλάδα» (τῶν Θ. Τσούμα καί Δ. Τασιούλα), ἔκδοση τῆς Ἀγροτικῆς Τράπεζας, Ἀθήνα 1986, μέ πολλούς πίνακες καί στατιστικά στοιχεῖα.
Ἐνημέρωσης ἤ ἄλλων παραγόντων πού διάκεινται ἐχθρικά πρός τήν Ἐκκλησία ἤ δέν εἶναι ἐπαρκῶς ἐνημερωμένοι, καλλιεργοῦν τό κλίμα καί προετοιμάζουν τό ἔδαφος γιά τήν τελική –ὅπως ἐλπίζουν– ἐπέλαση, μέ σκοπό νά ἁρπάξουν ὅ,τι ἀπέμεινε ἀπό τήν περουσία αὐτή, γιά νά τή μοιράσουν δῆθεν στούς ἀκτήμονες. Νά μοιράσουν τό συνολικά 1,96% τῆς Ἐκκλησίας, ἀφήνοντας ἀνέπαφα τά 60.443.500 στρέμματα τοῦ Δημοσίου, τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοίκησης καί τῶν Συνεταιρισμῶν! Νά πάρει δηλαδή ἡ αὐτοκράτειρα Εὐδοξία καί τό ἀμπελάκι τῆς χήρας μάνας, ἐνῶ ἡ ἴδια δέν ξέρει τί ἔχει, ποῦ τό ἔχει και τί τῆς ἀποδίδει…
Ἄς ἐκθέσουμε ὅμως –ἔστω καί μέ συντομία– ὅλες τίς πτυχές τοῦ θέματος «ἐκκλησιαστική περιουσία», γιά νά ἀποκαλυφθοῦν τά ψέματα πού συνδέονται μέ αὐτό, ἀλλά καί ἡ ἀλήθεια πού καταρρίπτει τόν καλά καλλιεργημένο μύθο γιά τήν «ἀμύθητη» περιουσία πού δῆθεν βρίσκεται στήν κατοχή καί κυριότητα τῆς Ἐκκλησίας.
2………………1. Δικαιοῦται ἤ ταιριάζει στήν Ἐκκλησία νά ἔχει περιουσία;
Ἀδίστακτα λέμε ναί. Ὅπως ὁ κάθε ἄνθρωπος, ὡς ψυχοσωματική ὀντότητα, δέν ζεῖ μόνο μέ κάθε λόγο πού βγαίνει ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί μέ ψωμί (πρβλ. Λουκ. 4,4), δηλαδή ἔχει ἀνάγκη καί ἀπό τά ὑλικά ἀγαθά, ἔτσι καί ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὡς θεανθρώπινος ὀργανισμός ἔχει ἀποστολή νά ἐπιτελέσει ὄχι μόνο πνευματικό ἀλλά καί κοινωνικό ἔργο. Γιά τό ἔργο αὐτό ἀπαιτοῦνται ἀφοσιωμένα πρόσωπα καί ὑλικά μέσα, κατά τό παράδειγμα καί τή διδασκαλία τοῦ Κυρίου. Ὁ Ὁποῖος δέν ἀρκέστηκε νά ἐπιλέξει καί νά προετοιμάσει γιά τό ἔργο Του τούς Ἀποστόλους, ἀλλά ὅρισε νά ὑπάρχει στήν ὁμάδα τῶν Δώδεκα καί ταμεῖο («γλωσσόκομον»). Τά χρήματά του χρησιμοποιοῦνταν –χωρίς τό φρόνημα τῆς καταδικαστέας φιλαργυρίας– γιά τίς καθημερινές τους ἀνάγκες καί γιά τήν ἀνακούφιση τῶν φτωχῶν (Ἰω. 12, 5-7).
Ὁ Κύριος ἔθρεψε τούς πεντακισχιλίους στήν ἔρημο, εὐλογώντας τούς πέντε ἄρτους καί τούς δύο ἰχθύας, ἔδωσε ὅμως καί τήν ἐντολή νά συγκεντρωθοῦν τά περισσεύματα τῶν κλασμάτων (Ματθ. 14, 15-21. Λουκ. 9, 12-17). Ἀπό τό ταμεῖο τῆς ὁμάδας ἑτοιμάστηκε τό πασχάλιο δεῖπνο (Λουκ. 22, 7-14). Καί ὅταν ἱδρύθηκε ἡ Ἐκκλησία, μετά τήν Πεντηκοστή, οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι συγκεντρώνουν
καί διαχειρίζονται ὑπεύθυνα τίς προσφορές τῶν πιστῶν γιά τίς ἀνάγκες τῆς κοινότητας τῶν χριστιανῶν (Πράξ. 4,3 ἑξ.). Ὁ ἀπόστολος Παῦλος μέ τή «λογία» στηρίζει τούς ἀναξιοπαθοῦντες καί καθιερώνει τήν ὑλική ἀμοιβή τῶν ἱερέων πού ἔπρεπε νά ζοῦν ἐκ τοῦ εὐαγγελίου τό ὁποῖο κήρυτταν (Α΄ Κορ. 9, 7-14).
Τό παράδειγμα καί τό κήρυγμα τοῦ Χριστοῦ καί τῶν Ἀποστόλων ἀκολούθησαν οἱ ἀποστολικοί καί οἱ μεταγενέστεροι Πατέρες, πού δέν εἶχαν ὡς χριστιανοί καί ποιμένες μόνον ὑποχρεώσεις ἀλλά καί δικαιώματα. Ὀργάνωσαν τό φιλανθρωπικό ἔργο. Μερίμνησαν γιά τήν κάλυψη τῶν πνευματικῶν καί τῶν ὑλικῶν ἀναγκῶν. Ἀνήγειραν ὄχι μόνο ναούς ἀλλά καί κτίρια γιά τή στέγαση τῶν κοινωνικῶν δρα στηριοτήτων. Καί μέ δωρεές τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας καί προσωπική ἐργασία χριστιανῶν, σταδιακά ἀποκτήθηκε κινητή καί ἀκίνητη περιουσία, ἄρα εὐκολύνθηκε τό φιλανθρωπικό της ἔργο.
Παρά τίς κατά καιρούς ἐχθρικές ἔναντι τῆς Ἐκκλησίας διαθέσεις τῆς κρατικῆς (ἀρχικά ρωμαϊκῆς, ἀργότερα βυζαντινῆς καί ὀθωμανικῆς) ἐξουσίας, ἡ Ἐκκλησία διατήρησε ἤ καί αὔξησε (ὅπως θά ἐκτεθεῖ στή συνέχεια) τήν περιουσία της, ἐνῶ τόσο μέ ἱερούς κανόνες (Ἀποστολικές Διαταγές Β΄ 24, Ἀποστολικοί Κανόνες ΛΗ΄ καί ΟΗ΄, Συνοδικούς: ΙΕ΄ Ἀγκύρας, ΚΔ΄-ΚΕ΄ Ἀντιοχείας, ΚΣΤ΄ καί ΛΓ΄ Καρθαγένης, ΚΔ΄ Χαλκηδόνος κ.λπ), ὅσο καί μέ κρατικούς νόμους καί διατάξεις ἡ περιουσία αὐτή ἀπέκτησε τό στοιχεῖο τοῦ «ἀναπαλλοτρίωτου» καί μάλιστα «εἰς τό διηνεκές» (γιά πάντα).
3………………..2. Σέ ποιόν ἀνήκει καί πῶς διοικεῖται;
Εἶναι λάθος νά νομίζουν μερικοί ὅτι ἡ περιουσία αὐτή ἀνήκει στήν Ἱερά Σύνοδο, τόν Ἀρχιεπίσκοπο, τούς Μητροπολίτες ἤ τούς ἡγουμένους τῶν Μονῶν. Διότι ὅταν λέμε ἐκκλησιαστική περιουσία, γενικῶς, ἐννοοῦμε τό σύνολο τῆς περιουσίας τῶν ἐκκλησιαστικῶν νομικῶν προσώπων, δηλαδή τῶν 96 Μητροπόλεων τῆς Ἑλλάδος, πέντε ἤ ἕξι ἑκατοντάδων Μοναστηριῶν, 9.024 χιλιάδων ἐνοριακῶν Ναῶν, ἀρκετῶν Προσκυνημάτων καί τῶν κεντρικῶν Ὀργανισμῶν τῆς Ἐκκλησίας. Ὅλα αὐτά, σύμφωνα μέ τή διάταξη τοῦ Νόμου 590/1977 «Περί Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος», «κατά τάς νομικάς αὐτῶν σχέσεις» ἀποτελοῦν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Καί ὡς νομικά πρόσωπα διοικοῦνται ἀπό Συμβούλια πού συγκροτοῦνται ὅπως οἱ νόμοι τοῦ Κράτους ὁρίζουν. Ἄν μάλιστα ἐξαιρέσουμε τά Ἡγουμενοσυμβούλια, σέ ὅλα τά ἄλλα μετέχουν καί λαϊκά Μέλη καί μάλισταν κατά πλειοψηφία.
Ὅταν βέβαια γίνεται λόγος γιά τήν ἐκκλησιαστική περιουσία νοεῖται κυρίως ἡ μοναστηριακή (κινητή καί κυρίως ἀκίνητη). Αὐτή διακρίνεται στή «διατηρητέα» καί στήν «ἐκποιητέα» ἤ «ρευστοποιητέα», ὅπως χαρακτηρίστηκε μέ νομοθετήματα τοῦ 1930-31, ὅταν ἡ διοίκηση καί διαχείριση τῆς «ἐκποιητέας» ἀνατέθηκε στόν ΟΔΕΠ (Ὀργανισμό Διοικήσεως τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Περιουσίας). Ἡ «διατηρητέα» παραμένει στήν κυριότητα, νομή καί κατοχή τῶν Μονῶν………
3. Πῶς ἀποκτήθηκε; Ἡ Ἐκκλησία, ὡς θεανθρώπινος ὀργανισμός, ὑπάρχει ἤδη ἐπί 20 αἰῶνες. Κανένα Κράτος ἤ ἄλλος θεσμός στόν κόσμο δέν ἀριθμεῖ τόσο μακρό βίο. Θά κάνουμε στό σημεῖο τοῦτο μία ἐντελῶς ἁπλή ἐρώτηση, πού ἐμπεριέχει καί τήν ἀπάντηση: Σέ κάθε ἐποχή, ἀκόμα καί στίς ἡμέρες μας –πρίν ξεσπάσει ἡ οἰκονομική κρίση– ἄν σέ μιά οἰκογένεια ἐργάζονταν οἱ δύο σύζυγοι ἐπί 30 ἤ 35 χρόνια καί εἶχαν συνετή διαχείριση τῶν χρημάτων μέ τά ὁποῖα ἀμείβονταν, τό ἀποτέλεσμα δέν θά ἦταν νά ἔχουν ἀποκτήσει τό σπίτι τους (ἔστω
διαμέρισμα), νά διαθέτουν ἕνα ἤ δύο αὐτοκίνητα, ἐξοχικό, νά ἔχουν κάποια κατάθεση σέ Τράπεζα καί παράλληλα τά παιδιά τους νά εἶχαν ἀποκτήσει καλή μόρφωση ἤ νά ἔχουν ἀποκατασταθεῖ ἱκανοποιητικά; Ἄν λοιπόν δύο ἐργαζόμενοι σύζυγοι μποροῦν νά ἀποκτήσουν σέ 3 ἤ 4 δεκαετίες ἀξιόλογη περιουσία, γιατί «ἀποροῦν» οἱ καλοθελητές καί ρωτοῦν πῶς ἡ Ἐκκλησία σέ 20 αἰῶνες ἀπέκτησε τήν περιουσία αὐτή; Ἄς πληροφορηθοῦν λοιπόν: Κατά τίς ἀπαρχές τῆς χριστιανικῆς πίστεως, ὅλοι ὅσοι πίστεψαν εἶχαν μία καρδιά καί μία ψυχή… Ὅλα τά εἶχαν κοινά… Ὅσοι εἶχαν χωράφια ἤ σπίτια τά πουλοῦσαν, κι ἔφερναν τό ἀντίτιμο αὐτῶν πού πουλοῦσαν, καί τό ἔθεταν στή διάθεση τῶν ἀποστόλων (Πράξ. 4, 32. 34-35). Ἀργότερα, οἱ μοναχοί στίς ἐρημιές ἤ σέ ἀπόμερα μέρη, ὅπου δέν ὑπῆρχαν ἄνθρωποι, καλλιέργησαν τίς γύρω περιοχές ἤ τίς χρησιμοποίησαν γιά τή βόσκηση οἰκόσιτων ζώων ὥστε νά ἐξασφαλίζουν τά πρός τό ζῆν, καί τά δικαιώματα πού ἀπέκτησαν στίς περιοχές αὐτές κατοχυρώθηκαν στούς χρόνους τῆς βυζαντινῆς περιόδου, διατηρήθηκαν ἀπό τούς ὀθωμανούς καί ἀναγνωρίστηκαν νομοθετικά ἀπό τό νεοελληνικό Κράτος. Ἰδιαίτερα βέβαια στό ἑλληνικό Βυζάντιο, ὁπότε ἄνθησε ὁ μοναχισμός, λόγω καί τῆς συναλληλίας στή σχέση Ἐκκλησίας-Πολιτείας, εὐνοήθηκε ἡ ἀπόκτηση ἐκ μέρους τῶν Μοναστηριῶν σημαντικῆς ἀκίνητης περιουσίας, κυρίως ἀπό δωρεές αὐτοκρατόρων, αὐλικῶν, στρατηγῶν κ.λπ., ἀρκετοί ἀπό τούς ὁποίους ὑπῆρξαν καί κτίτορες ἤ εὐεργέτες, ἀκόμα καί ἡγούμενοι μεγάλων Μονῶν, ἀφοῦ πρῶτα παραιτήθηκαν ἀπό τίς ἀνώτατες θέσεις τους.
Αὐτή ἡ περιουσία –πού καταλάμβανε ἐκτάσεις ἀκατοίκητες κατά κανόνα, ἀφοῦ τότε ὁ πληθυσμός ἦταν ἀραιός– διατηρήθηκε ἤ καί αὐξήθηκε στή διάρκεια τῆς ὀθωμανικῆς κυριαρχίας (15ος-19ος αἰῶνες), λόγω τῶν προνομίων πού δόθηκαν ἀπό τόν Μωάμεθ τόν κατακτητή στόν Πατριάρχη. Ὅπως ἀναφέρει ὁ Γεώργιος Φραντζής (στόν Χρονικόν Μέγα, 3,11), ὁ Πατριάρχης ἦταν «ἀναίτητος καί ἀφορολόγητος καί ἀδιάσειστος ἀπό παντός ἐναντίου, καί τέλους καί δόσεως, … αὐτός τε καί οἱ μετ’ αὐτόν Πατριάρχαι…, ὁμοίως καί πάντες οἱ ὑποτεταγμένοι αὐτῷ Ἀρχιερεῖς». Καί ὄχι μόνον! Διότι ἀκόμα καί σουλτάνοι καί ἄλλοι ὀθωμανοί
ἀξιωματοῦχοι, παραχωροῦσαν μεγάλες ἐκτάσεις πρός διάφορα Μοναστήρια, ἐνῶ καί ἄτεκνοι χριστιανοί ἄφηναν, σέ ἀρκετές περιπτώσεις, τά κτήματά τους σέ ναούς ἤ μονές, μέ τόν ὅρο νά μνημονεύεται τό ὄνομά τους «εἰς τόν αἰῶνα».
Μέ τήν περιουσία αὐτή τά Μοναστήρια εἶχαν καί ἀξιοποίησαν τή δυνατότητα νά ἱδρύσουν –σέ περιόδους χαλάρωσης τῆς σουλτανικῆς ἐξουσίας– σχολεῖα μέ περίφημους Δασκάλους τοῦ Γένους, νά διατηρήσουν τήν ἑλληνική γλώσσα καί τά γράμματα, νά προετοιμάσουν καί νά στηρίξουν τήν Ἐθνεγερσία τοῦ 1821. Μόνο τυχαῖο, λοιπόν, δέν ἦταν τό ὅτι ἡ Ἐκκλησία, καί κυρίως τά πολλά Μοναστήρια πού ὑπῆρχαν στόν ἑλλαδικό χῶρο, μετά τήν ἀπελευθέρωση καί τήν ἵδρυση τοῦ νεοελληνικοῦ κρατιδίου (1828), κατεῖχε νόμιμα τό 25% περίπου τῆς γῆς (βλέπε Πρακτικά τῆς Ὁλομέλειας τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, Συνεδρία 2.4.1987, σελ. 5076). Καί νά πῶς ἡ τότε ὄντως ἀμύθητη περιουσία, πού ἀνῆκε κατά κυριότητα, νομή καί κατοχή στήν Ἐκκλησία καί τά Μοναστήρια της, σταδιακά καί μέ διάφορες κρατικές πιέσεις, ἀπειλές, μεθοδεύσεις, ἀπαλλοτριώσεις καί ἁρπαγές, ἀφαιρέθηκε:
5…………….4. Πῶς συντελέστηκε ἡ διαρπαγή της
α. Διάλυση 416 Μοναστηριῶν καί διαρπαγή τῆς περιουσίας τους. Ἡ ἀλλοεθνής καί προτεσταντική Ἀντιβασιλεία τοῦ Ὄθωνος, πρεσβεύοντας τήν ἄποψη ὅτι ἡ ἐκκλησιαστική περιουσία ἀποτελεῖ θησαυρό πού κληροδοτήθηκε ἀπό τούς … προγόνους στό ἑλληνικό ἔθνος (!) καί διαγράφοντας τήν ἀνεκτίμητη προσφορά τῶν Μοναστηριῶν στούς παλαιότερους καί τούς νωπούς τότε ἀγῶνες, μέ βασιλικά διατάγματα τοῦ 1833 καί 1834 διέλυσε 416 Μοναστήρια καί διέθεσε τήν κινητή καί ἀκίνητη περιουσία τους γιά τήν ἵδρυση τοῦ «Ἐκκλησιαστικοῦ Ταμείου». Ἀλλά τό Ταμεῖο πού ἵδρυσε λειτούργησε μέ τρόπο τόσο ἀδιαφανή καί ἐπιπόλαιο, ὥστε τελικά σημειώθηκε διαρπαγή τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, ἐνῶ οἱ ἐπιτήδειοι τῆς ἐποχῆς πωλοῦσαν στά παζάρια, γιά λογαριασμό τους, τά ἱερά σκεύη, τά κειμήλια καί τά λείψανα ἁγίων (βλέπε Δικ. Βαγιακάκου, Συμβολή εἰς τήν ἐκκλησιασικήν ἱστορίαν τῆς Μάνης, 1956, σ. 4 ἑξ.). Τό ἁμαρτωλό αὐτό Ταμεῖο, τό 1843 (δηλαδή δέκα χρόνια μετά τήν ἵδρυσή του) περιῆλθε στή διοίκηση καί διαχείριση τῆς ἐπί τῶν Οἰκονομικῶν Γραμματείας τοῦ Κράτους καί οἱ πόροι του διατέθηκαν γιά τήν τακτοποίηση δικῶν του ἀναγκῶν… Ἀκόμα καί «ἅπαντα τοῦ Πανεπιστημίου [Ἀθηνῶν], τά ἀναλώματα» (δαπάνες) καλύπτονταν ἀπό τό Ταμεῖο τοῦτο, δηλαδή ἀπό τό ἀντίτιμο πώλησης μοναστηριακῶν κτημάτων.
β. Ἀναγκαστική ἀπαλλοτρίωση τοῦ 1836.
Μέ τό Βασιλικό Διάταγμα τῆς 20.5/1.6.1836 «περί ἐκκλησιαστικῶν κτημάτων» ἔγινε ἀναγκαστική ἀπαλλοτρίωση (χωρίς καταβολή ἀντιτίμου) καί ἄλλων τεραστίων σέ ἔκταση κτημάτων καί τῶν σέ λειτουργία Μονῶν, δῆθεν «χάριν θεαρέστων ἔργων καί πρός οἰκοδομήν ἱερῶν καί ἀγαθοεργῶν καταστημάτων» (βλέπε Κων. Μ. Ράλλη, Τό ἀναπαλλοτρίωτον τῆς ἐκκλησ. περιουσίας, 1903, σσ. 28-30, 51-52). Στήν περιουσία πού ἀπέμεινε ἐπιβλήθηκε βαρύτατη ἔμμεση φορολογία, πού ὅταν αὐτή δέν ἦταν δυνατόν νά καταβληθεῖ, ὁδηγοῦσε σέ δημόσιους πλειστηριασμούς!
γ. Ὁ «ἀγροτικός» καί ἄλλοι νόμοι τῆς β΄καί γ΄ δεκαετίας τοῦ 20οῦ αἰώνα. Ἡ ἀπαλλοτριωτική ἐπιβολή τοῦ νεοελληνικοῦ Κράτους σέ βάρος τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας συνέχισε νά δείχνει τό ἀνάλγητο πρόσωπό της καί κατά τά νεότερα χρόνια, ἰδιαίτερα δέ μετά15 τούς βαλκανικούς πολέμους 1912-13. Ἔτσι, μέ τούς Νόμους 1072/1917 καί 2050/1920 (γνωστόν ὡς «ἀγροτικό νόμο»), ἀλλά καί ἄλλους πού ἀκολούθησαν (π.χ. 2189), ἐπιβλήθηκε ἡ ἀναγκαστική ἀπαλλοτρίωση μοναστηριακῶν κτημάτων, ἄλλοτε γιά τήν ἀποκατάσταση προσφύγων ἤ ἀκτημόνων καί ἄλλοτε –ἀόριστα– γιά λόγους «προφανοῦς ἀνάγκης καί δημοσίας ὠφελείας». Καί ἐπειδή κατά κανόνα οἱ ἀριθμοί εἶναι πιό εὔγλωττοι, σημειώνουμε ὅσα ἀποκαλυπτικά ἀναφέρονται στό ὑπ’ ἀρ. 976/780/18.4.1947 ἔγγραφο τοῦ Ο.Δ.Ε.Π. πρός τή Γεν. Διεύθυνση Δημόσιου Λογιστικοῦ τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, γιά τό μέγεθος τῆς ἀπαλλοτριωτικῆς ἐπιβολῆς τοῦ Κράτους: Ἀπό τό 1917 ὥς τό 1930 ἀπαλλοτριώθηκαν ἐκκλη-
σιαστικές ἐκτάσεις ἀξίας ἄνω τοῦ 1.000.000.000 προπολεμικῶν δραχμῶν. Τό Κράτος καθόρισε αὐτό τό ἀντίτιμο, κατέβαλε στό Γενικό Ἐκκλ.
Ταμεῖο τά 40 ἑκατομμύρια καί ὀφείλει ἀκόμα τά 960! Ἄν τολμᾶ τό ὑπουργεῖο Οἰκονομικῶν ἄς ὑπολογίσει τήν ἀνεξόφλητη αὐτή ὀφειλή του, ἀνάγοντάς την σέ σημερινές τιμές μέ τίς ἀνάλογες προσαυξήσεις τόκων κ.λπ.16
δ. «Ρευστοποίηση» μέ τό Νόμο 4684/1931 καί καταποντισμός. Μέ τό Νόμο αὐτό τό Κράτος ἐπέβαλε οὐσιαστικά τήν ἐκποίηση («ρευστοποίηση») ἑνός ἀκόμα μεγάλου τμήματος τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, παρά τίς ἀντιρρήσεις τῆς Ἐκκλησίας. Ὅ,τι εἰσπράχθηκε, τοποθετήθηκε σέ «ἐθνικά χρεώγραφα καί χρηματόγραφα» (μᾶς θυμίζουν μήπως τά σύγχρονα ὁμόλογα;), ἀλλά ἡ ἀξία τους ἐξανεμίστηκε, σχεδόν στό σύνολό της, ὅταν ἡ ἐθνική μας οἰκονομία καταποντίστηκε στή διάρκεια τοῦ Β΄ παγκόσμιου πολέμου, τῆς ξενικῆς Κατοχῆς καί τοῦ ἐμφυλίου πού ἀκολούθησε.
ε. Νέα πλήγματα καί ἡ Σύμβαση τοῦ 1952.
Ἡ Δ΄ Ἀναθεωρητική Βουλή (1946-50) καί ἡ εἰδική Ἐπιτροπή γιά τή σύνταξη Σχεδίου Συντάγματος, στό ἄρθρο 143 προέβλεπε τήν πλήρη ἀπαλλοτρίωση ὅλης τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, χωρίς ἀντάλλαγμα! Πρόσχημα; Ἡ ἀποκατάσταση ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καί γεωργοκτηνοτρόφων. Ἡ Ἱεραρχία ἀντέδρασε, ἡ ἀπόπειρα ματαιώθηκε, ἀλλά τό Κράτος μέ τό Ν.Δ. 327/1947 καί αὐτό τῆς 29.10.1949 ἐπέφερε νέα πλήγματα. Ἡ κυβέρνηση Πλαστήρα, ἐνῶ τό Σύνταγμα καί τοῦ 1952 ὅριζε ὅτι «ἐπικρατοῦσα
*
θρησκεία ἐν Ἑλλάδι εἶναι ἡ Ἀνατολική Ὀρθόδοξος», προέβαλε τήν ἀπαίτηση νά παραχωρηθεῖ ἡ ἐκκλησιαστική περιουσία στό Κράτος, μέ τήν ἀπειλή μάλιστα διακοπῆς τῆς μισθοδοσίας τῶν ἐφημερίων (περί τῆς ὁποίας βλ. στή σελ. 22 ἑξ. τοῦ παρόντος).
Οἱ ἀφόρητες πιέσεις τοῦ Κράτους εἶχαν ὡς ἀναπόφευκτο ἀποτέλεσμα τήν ὑπογραφή τῆς ἀπό 18.9.1952 «Συμβάσεως περί ἐξαγορᾶς ὑπό τοῦ Δημοσίου κτημάτων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πρός ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καί ἀκτημόνων γεωργικῶν κτηνοτρόφων», πού κυρώθηκε μέ τό Β.Δ. τῆς 26.9/8.10.1952 (ΦΕΚ 299 Α΄). Ἡ Σύμβαση αὐτή ἦταν ἐπαχθής γιά τήν Ἐκκλησία, ἀφοῦ ὑποχρεώθηκε νά παραχωρήσει στό Κράτος τά 4/5 (80%) τῆς καλλιεργούμενης ἤ καλλιεργήσιμης ἀγροτικῆς περιουσίας της καί τά 2/3 τῶν βοσκοτόπων. Τό ἀντάλλαγμα; Μόλις τό 1/3 τῆς πραγματικῆς ἀξίας καί κάποια ἀστικά ἀκίνητα/οἰκόπεδα. Τό σημαντικό στοιχεῖο στή Σύμβαση αὐτή, πού σκόπιμα παρασιωπᾶται γιά εὐνόητους λόγους (* Τό Σύνταγμα αὐτό, ὅπως καί τά μεταγενέστερα, ἀναγνωρίζει τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὡς «ἐπικρατοῦσα» θρησκεία, ὄχι μέ ποσοτική «ἀλλά καί μέ ποιοτική ἔννοια, ἀναφερομένη στήν πρόνοια αὐτοῦ νά παραμείνει ἐπικρατοῦσα» (Κων. Ραμιώτης).), ἀπό τούς καλοθελητές εἶναι ὅτι σ’ αὐτήν περιέχεται ἡ διακήρυξη τοῦ Κράτους ὅτι ἡ ἐν λόγω ἀπαλλοτρίωση εἶναι ἡ τελευταία καί δέν πρόκειται νά ὑπάρξει νεότερη στό μέλλον, ἐνῶ δεσμεύεται νά παρέχει καί κάθε ἀναγκαία ὑποστήριξη (ὑλική καί τεχνική), ὥστε νά μπορέσει ἡ Ἐκκλησία νά ἀξιοποιήσει τήν ἐλάχιστη ἐναπομείνασα περιουσία της.
Ἀλλά, δυστυχῶς, τό Κράτος ἀποδείχθηκε καί στή δέσμευσή του αὐτή ἀναξιόπιστο. Διότι μέ νέα διοικητικά μέτρα ὄχι μόνο δέν ὑποστήριξε, ἀλλά δέν ἐπέτρεψε στήν Ἐκκλησία νά ἀξιοποιήσει ὅ,τι τῆς ἀπέμεινε. Οἱ κρατικές Ὑπηρεσίες, ἄλλοτε ἀμφισβητώντας τήν κυριότητα, μέ τό νά ζητοῦν τίτλους κυριότητας ἀπό
ἐποχές πού τό Κράτος μας δέν ὑπῆρχε, ἄλλοτε μή δεχόμενο τήν ἐγκυρότητα ἤ τήν ἰσχύ αὐτοκρατορικῶν ἐγγράφων ἤ πατριαρχικῶν σιγιλίων καί σουλτανικῶν φιρμανίων, ἤ χαρακτηρίζοντας ὡς δασικές ἤ «διακατεχόμενες» τίς μοναστηριακές ἐκτάσεις, στήν πράξη ἐμπόδισαν καί ἐμποδίζουν τήν Ἐκκλησία νά ἀξιοποιήσει τήν λίγη περιουσία της. Καί τό πρόβλημα ἐπιτείνεται μέ τή συστηματική καλλιέργεια τῆς ἐντύπωσης ὅτι ἡ Ἐκκλησία κατέχει… ἀμύθητη περιουσία, τήν ὁποία δῆθεν δέν διαθέτει ἤ δέν ἀξιοποιεῖ γιά τό καλό τοῦ λαοῦ!
Καί ὄχι μόνον ἀναξιόπιστο ἀποδείχθηκε, ἀλλά συνέχισε τίς ἀπόπειρες γιά διαρπαγή καί τῆς ἐναπομείνασας περιουσίας:
στ. Κατά τήν τελευταία 35ετία. Ἀπό τό 1975 καί μετά ἐντείνονται οἱ πιέσεις γιά τόν λεγόμενο «χωρισμό Ἐκκλησίας καί Κράτους», ἐνῶ τό 1976 ὁ τότε ὑπουργός Παιδείας καί Θρησκευμάτων (Γεώργ. Ράλλης) κατάρτισε σχέδιο γιά τήν παραχώρηση στό Κράτος τῶν 3/4 (75%) τῆς περιουσίας καί ἡ Ἐκκλησία νά κρατοῦσε τό ὑπόλοιπο 1/4 (25%). Ἡ προσπάθειά του ναυάγησε. Ὁ διάδοχός του στόν ὑπουργικό θῶκο (Ἰωάν. Βαρβιτσιώτης) πρότεινε πιό σκληρό σχέδιο: Τό Κράτος νά πάρει τά 4/5 (80%) καί στήν Ἐκκλησία νά μείνει τό 1/5 (20%). Κι αὐτό δέν ὑλοποιήθηκε. Τό 1985 ὁ ὑπουργός Παιδείας (Ἀπ. Κακλαμάνης) κατάρτισε νομοσχέδιο μέ θέμα «Ρύθμιση θεμάτων μοναστηριακῆς περιουσίας» καί τό ἑπόμενο ἔτος ὁ νέος ὑπουργός (Ἀντ. Τρίτσης) ἐμφάνισε σχέδιο Συμφωνίας διάρκειας 100 χρόνων γιά ἀνάπτυξη τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας καί ἀξιοποίησή της ἀπό τούς ἀγροτικούς συνεταιρισμούς, πού θά ἀπέδιδαν 10% στήν Ἐκκλησία καί 5% στό Κράτος. Εὐτυχῶς πού καί τό σχέδιο αὐτό δέν ὑλοποιήθηκε, ἄν ληφθεῖ ὑπόψη ὁ βίος καί ἡ πολιτεία τοῦ συνόλου σχεδόν τῶν καταχρεωμένων Συνεταιρισμῶν (ἐκτός ἐξαιρέσεων…).
Ἀλλά ὁ τότε ὑπουργός Τρίτσης ἐπέμεινε. Κατάρτισε καί ἔφερε στή Βουλή νομοσχέδιο, πού ψηφίστηκε ὡς Νόμος 1700/1987 καί ὑπῆρξε τό ἀποκορύφωμα τῆς κρατικῆς ἐπιβολῆς σέ βάρος τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας πού εἶχε ἀπομείνει. Παρά τίς ἀντιδράσεις, ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς ψήφισε τό Νόμο, μέ τίς διατάξεις τοῦ ὁποίου θά ἄλλαζαν οἱ κανόνες διοίκησης, διαχείρισης καί ἐκπροσώπησης τῆς μοναστηριακῆς περιουσίας, τό Κράτος θά διόριζε τό Διοικ. Συμβούλιο τοῦ Ο.Δ.Ε.Π., γιά νά διοικεῖ τήν ἐκκλησιαστική περιουσία, ἐνῶ γινόταν ἐπέμβαση καί στόν τρόπο διοίκησης καί διαχείρισης τῶν ἐνοριακῶν ναῶν κ.λπ. Ἡ τύχη τοῦ Νόμου αὐτοῦ εἶναι γνωστή: Τό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας ἀκύρωσε τήν Πράξη συγκρότησης τοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Δ.Ε.Π. (ἀπόφαση 5057/1987), τό Κράτος δέν τόλμησε νά ἐφαρμόσει τούς Νόμους 1700/1987 καί 1811/1988, κάποιες Μονές προσέφυγαν στό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων γιά παραβίαση μέ τούς Νόμους αὐτούς ἄρθρων τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως τῆς Ρώμης καί τοῦ Πρώτου Πρωτοκόλλου της. Καί δικαιώθηκαν, διότι τό Δικαστήριο μέ τήν ἀπόφασή του 10/1993/405/483/484/9.12.1994:
• Διαπίστωσε ὅτι ὁ Νόμος 1700 παραβίασε θεμελιώδη δικαιώματα τῶν ἱερῶν Μονῶν γιά τά περιουσιακά τους δικαιώματα.
• Ἀνέτρεψε τή μέχρι τότε ὑπέρ τοῦ Κράτους νομολογία τῶν ἑλληνικῶν Δικαστηρίων καί ἐπέβαλε σ’ αὐτά πλήρη συμμόρφωση πρός τή Σύμβαση τῆς Ρώμης.
• Διακήρυξε ὅτι οἱ Μονές –καί ἄρα ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος– δέν εἶναι κρατικοί ὀργανισμοί, ἔστω κι ἄν χαρακτηρίζονται νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου.
• Διασαφήνισε ὅτι οἱ Μονές μποροῦν νά ἐπικαλοῦνται κάθε τρόπο κτήσεως τῆς κυριότητας τῆς περιουσίας τους (καί μέ χρησικτησία), ἀφοῦ «δέν ὑπάρχει κτηματολόγιο στήν Ἑλλάδα», καί διότι ἦταν ἀδύνατη ἡ μεταγραφή τίτλων πρό τοῦ 1856 καί ἡ μεταγραφή κληροδοσιῶν καί κληρονομιῶν πρό τοῦ 1846, καί
• Ἐπέλυσε τήν ἀμφισβήτηση, ὑπέρ τῶν ἱερῶν Μονῶν, τοῦ θέματος τῶν «διακατεχομένων» (κτημάτων χωρίς νόμιμους τίτλους) τά ὁποῖα νέμεται ἡ Ἐκκλησία, μέ τό τεκμήριο τῆς τακτικῆς ἤ ἔκτακτης χρησικτησίας.
Παρά τό «πάγωμα» τῶν δύο αὐτῶν Νόμων (1700 καί 1811), τό 1998 ἐπιχειρήθηκε ἀπό τή Γεν. Γραμματεία Δασῶν ἡ ἐνεργοποίηση τῆς Σύμβασης πού προέβλεπε ὁ δεύτερος Νόμος, χωρίς ὅμως ἀποτέλεσμα. Ἀλλά δέν ἔπαψε ἡ ἀναμόχλευση τοῦ θέματος «ἐκκλησιαστική περιουσία», ὅπως συνέβη τό ἔτος 2000, ὅταν τό Πανελλήνιο βρισκόταν σέ ἀνησυχία καί ἀναστάτωση γιά τό ζήτημα τῆς μή ἀναγραφῆς τοῦ θρησκεύματος στά νέου τύπου δελτία ταυτότητος, ἤ μετά τό 2009, ὅταν ξέσπασε ἡ οἰκονομική κρίση, ἦρθε στήν Ἑλλάδα τό Διεθνές Νομισματικό Ταμεῖο, ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση καί ἡ Εὐρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Τρόικα) καί ὑπογράφτηκε τό «Μνημόνιο…». Τότε ὄχι ξαφνικά, ἀφοῦ ἦταν ἀναμενόμενο, ξαναζεστάθηκε ἡ σούπα τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, σερβίρεται διαρκῶς ἀπό τά Μ.Μ.Ε. καί οἱ ἀγνοοῦντες τήν ἀλήθεια ἤ οἱ καλοθελητές ἀναμασοῦν τά ἴδια καί τά ἴδια, προβάλλοντας ὅμως καί δύο νέα ζητήματα: Γιατί οἱ κληρικοί νά μισθοδοτοῦνται ἀπό τό Κράτος, καί Γιατί νά μή φορολογεῖται ἡ Ἐκκλησία. Στά δύο αὐτά δίδεται στή συνέχεια ἀπάντηση.
5. Γιατί οἱ Κληρικοί νά μισθοδοτοῦνται ἀπό τό Κράτος;
Σέ περιόδους κρίσης εἶναι ἀναμενόμενο νά ἀκούγονται κραυγές τοῦ τύπου «τό Κράτος πληρώνει τούς μισθούς τῶν ὑπηρετῶν τοῦ Θεοῦ», «πουθενά στόν κόσμο οἱ ἱερωμένοι δέν εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι» (φυσικά, ἀφοῦ εἶναι λειτουργοί, ὅπως οἱ δικαστικοί, οἱ ἐκπαιδευτικοί κ.λπ.) καί ἀξιώνεται ἀπό κάποιους νά σταματήσει ἡ μισθοδοσία τους ἀπό τόν Κρατικό Προϋπολογισμό καί τή δαπάνη νά ἀναλάβει ἡ Ἐκκλησία. Κάνοντας μία σύντομη ἀναδρομή στό θέμα σημειώνουμε ὅτι μέχρι τό 1945 οἱ ἱερεῖς ἀμείβονταν ἀπό τή λεγόμενη εἰσφορά τῶν ἐνοριτῶν. Τότε λοιπόν ἐκδόθηκε ὁ Α.Ν. 536/1945 «Περί ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Ὀρθοδόξου Ἐφημεριακοῦ Κλήρου τῆς Ἑλλάδος, τοῦ τρόπου πληρωμῆς αὐτῶν καί περί καλύψεως τῆς σχετικῆς δαπάνης». Καί ἀπό τήν 1.10.1945 ἄρχισε ὄχι μόνον ἡ μισθοδοσία ἀλλά καί ἡ «εἰσφορά 25% ἐπί τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων τῶν ἐνοριακῶν καί συναδελφικῶν, ὡς καί τῶν ὑπό εἰδικῶν νόμων διεπομένων Ναῶν» (ἄρθρο 2, § 2Α). Ἡ εἰσφορά 25% αὐξήθηκε σέ 35% μέ διάταξη τοῦ Α.Ν. 469/1968, ἀλλά καταργήθηκε ἀπό 1.1.2004 (ἄρθρο 15 τοῦ Νόμου 3220/2004). Σημειώνεται ὅτι ἐπί 60 χρόνια ἡ εἰσφορά 25% καί 35% καταβαλλόταν ἀπό τούς Ναούς στά Δημόσια Ταμεῖα «ἀνά τρίμηνον».
Ὑποστηρίζοντας τή θέση ὅτι τό Κράτος ὀφείλει νά μισθοδοτεῖ τούς ἐφημερίους καί ἐπισκόπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, πλήν τῶν ἄλλων, ἐπικαλούμαστε δύο ἐπιχειρήματα:
α. Ἀφοῦ τό ἑλληνικό Κράτος ἀπαλλοτρίωσε, οὐσιαστικά χωρίς ἀντάλλαγμα, τό μέγιστο μέρος τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, ἔχει τήν ὑποχρέωση νά τηρήσει τή δέσμευσή του (βλέπε τή Σύμβαση τοῦ ἔτους 1952, σελ. 16 τοῦ παρόντος) ὅτι θά παρέχει τήν ἀναγκαία ὑποστήριξή του πρός τήν Ἐκκλησία, ὅπως ὁρίζεται καί στό
Σύνταγμα (ἰσχύον καί προγενέστερα). Ἄλλωστε, ἀφοῦ ἡ Ἐκκλησία ἀπογυμνώθηκε ἀπό τήν περιουσία της, μέ τόν τρόπο πού ἀναφέρθηκε, ἀντικειμενικά δέν εἶναι δυνατόν νά σηκώσει τό βάρος τῆς μισθοδοσίας τοῦ Κλήρου.
β. Ἡ συντριπτική πλειονότητα τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν εἶναι μέλη τῆς Ἐκκλησίας, χωρίς νά ἔχει ἰδιαίτερη σημασία πόσο ἐνεργά ἤ συνειδητά εἶναι. Παράλληλα τυγχάνουν καί φορολογούμενοι πολίτες. Τό Κράτος ἔχει τήν ὑποχρέωση, ἀπό τούς φόρους πού εἰσπράττει, νά καλύπτει τίς ἀνάγκες ὑγείας, ἐκπαίδευσης, ἀσφάλειας, πολιτισμοῦ, ἄθλησης κ.λπ. τῶν πολιτῶν του. Γι’ αὐτό χτίζει καί λειτουργεῖ νοσοκομεῖα, σχολεῖα, πολιτιστικά καί ἀθλητικά κέντρα κ.ἄ. Ἀλλά, ἐμεῖς οἱ φορολογούμενοι πολίτες του, εἴμαστε καί ὀρθόδοξοι χριστιανοί στήν πλειονότητά μας. Καί ὅπως θέλουμε καί ἀπαιτοῦμε ἀπό τό Κράτος νά μᾶς ἐξασφαλίζει –μέ τούς φόρους μας– τό δάσκαλο, τό γιατρό, τό δικαστή, τόν ἀστυνομικό, τό φρουρό τῆς Πατρίδας, ἔχουμε τήν ἀξίωση νά μισθοδοτεῖ καί τόν ἱερέα καί ἐπίσκοπό μας, γιά νά καλύπτουν τίς ψυχικές, πνευματικές καί μεταφυσικές ἀνάγκες μας. Καί ἄν θελήσει κάποιος νά ὑποστηρίξει τό ἀντίθετο, σημαίνει πώς ἀρνεῖται τήν ψυχοπνευματική ὑπόσταση τοῦ ἀνθρώπου. Δέν μπορεῖ τό Κράτος νά διαθέτει μεγάλα ποσά γιά ἐπιχορηγήσεις ἀσήμαντων οὐσιαστικά δράσεων (δῆθεν πολιτιστικῶν, ἀθλητικῶν, καλλιτεχνικῶν κ.λπ.) καί νά ψάχνει τρόπους νά στερήσει, ἀπό τή συντριπτική πλειονότητα τῶν πολιτῶν του, τήν πνευματική καί θρησκευτική ποδηγέτησή τους.
6. Γιατί νά μή φορολογεῖται ἡ Ἐκκλησία;
Ἡ παραπληροφόρηση σέ ὅλο τό μεγαλεῖο της. Ἀρκεῖ μία περιήγηση σέ διάφορες ἱστοσελίδες τοῦ Internet, γιά νά διαπιστώσει κανείς πόσα ψέματα, πόσες ἀνακρίβειες καί πόση χολή διαπερνοῦν πολλά ἀπό τά ἀναρτημένα κείμενα. «Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἰδιοκτήτης γῆς στή Ἑλλάδα, μεγαλομέτοχος ἐπιχειρήσεων καί μεγαλοκαταθέτης», γράφει κάποιος, χωρίς νά παραθέτει κανένα στοιχεῖο πού νά τεκμηριώνει τήν ἄποψή του.
Ἄλλος προσθέτει ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἀπολαμβάνει «καθεστώς μόνιμης φορολογικῆς ἀσυλίας». Εἶναι ὅμως ἔτσι; Ἀσφαλῶς ὄχι. Διότι καί τά ἐκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου καταβάλλουν στό Δημόσιο Ταμεῖο ὅ,τι μέ τούς Νόμους καθορίζει ἡ Βουλή τῶν Ἑλλήνων. Ἔτσι, τώρα πού συντάσσεται τό παρόν (τέλος Ὀκτωβρίου 2011), ἰσχύουν καί ἐφαρμόζονται τά ἑπόμενα γιά τή φορολόγηση τῆς Ἐκκλησίας:
1. «Τά εἰσοδήματα πού ἀποκτοῦν ἀπό τήν ἐκμίσθωση οἰκοδομῶν καί γαιῶν οἱ ἱεροί ναοί, οἱ ἱερές μητροπόλεις, οἱ ἱερές μονές τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἡ ἱερά μονή Πάτμου, ἡ ἱερά μονή Σινᾶ, ἡ Ἀποστολική Διακονία, ὁ Πανάγιος Τάφος, τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως, τά Πατριαρχεῖα Ἰεροσολύμων καί
Ἀλεξανδρείας, ἡ Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή Κύπρου καί οἱ ἱερές σταυροπηγιακές μονές Κύπρου, τά ἡμεδαπά νομικά πρόσωπα πού νόμιμα ἔχουν συσταθεῖ ἤ συνιστῶνται καί τά ὁποῖα ἐπιδιώκουν ἀποδεδειγμένα κοινωφελεῖς σκοπούς, καθώς καί τά ἡμεδαπά κοινωφελή ἱδρύματα, φορολογοῦνται μέ συντελεστή εἴκοσι τοῖς ἑκατό (20%) (ἄρθρο 12 § 4 τοῦ Νόμου 3842/23.4.2010, ΦΕΚ 58, τεῦχος Α΄).
2. Ἔκτακτο Εἰδικό Τέλος Ἠλεκτροδοτούμενων Δομημένων Ἐπιφανειῶν (Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε.), «γιά ἐπιτακτικούς λόγους ἐθνικοῦ συμφέροντος πού συνίστανται στήν ἄμεση μείωση τοῦ δημοσιονομικοῦ ἐλλείματος… στίς ἠλεκτροδοτούμενες γιά οἰκιστική ἤ ἐμπορική χρήση δομημένες ἐπιφάνειες…», ἀνάλογα μέ τό ἐμβαδόν τῆς δομημένης ἐπιφάνειας, τό ὕψος τῆς τιμῆς ζώνης κ.λπ. (ἄρθρο 53 § 1-2 τοῦ Νόμου 4021/3.10.2011 ΦΕΚ 218, τεῦχος Α΄). Στό εἰδικό αὐτό τέλος δέν ὑπόκεινται φυσικά τά ἀκίνητα πού χρησιμοποιοῦνται ἀπό τήν Ἐκκλησία «γιά νά ἐπιτελοῦν τό λατρευτικό, ἐκπαιδευτικό, θρησκευτικό καί κοινωφελές ἔργο τους» (ἄρθρο 53 § 5 β΄ καί γ΄ ἴδιου Νόμου καί ἄρθρο 29 § 1 ἐδάφια ια΄ καί ιγ΄ τοῦ Νόμου 3842/2010), ἐξαίρεση πού ἰσχύει καί γιά τό Δημόσιο, τά λοιπά ΝΠΔΔ, τούς ΟΤΑ καί τίς δημοτικές ἐπιχειρήσεις. Ἐννοεῖται ὅμως ὅτι ἡ Ἐκκλησία καταβάλλει τό εἰδικό τέλος γιά τά λοιπά ἀκίνητά της.
3. Φόρο μέ συντελεστή 3‰ μέ βάση τήν ἀντικειμενική ἀξία τῆς ἀκίνητης περιουσίας (πλήν τῶν παραπάνω ἐξαιρέσεων).
4. Φόρο μέ συντελεστή 0,5% στήν ἀξία τῶν κληρονομιῶν καί δωρεῶν.28
5. Τέλος χαρτοσήμου καί δικαιώματα ΟΓΑ (2,40%) στίς χρηματικές παροχές τῶν χριστιανῶν πρός τούς ἱερούς ναούς γιά ἱεροπραξίες.
6. Ἐπίσης παρακρατεῖ καί ἀποδίδει στίς ΔΟΥ τά ἑπόμενα:
α. Φόρο μισθωτῶν ὑπηρεσιῶν τῶν ἐκκλησιαστικῶν ὑπαλλήλων
β. ΦΠΑ μέ τούς προβλεπόμενους συντελεστές γιά ὑπηρεσίες καί ἀγαθά
γ. Φόρο εἰσοδήματος 8% σέ ὅλα τά τιμολόγια παροχῆς ὑπηρεσιῶν
δ. Φόρο εἰσοδήματος 4% γιά ὅλα τά δελτία ἀποστολῆς ἀγαθῶν καί 1% γιά τά ὑγρά καύσιμα.
Ἄς σημειωθεῖ ἐπιπλέον ὅτι πολλές Ἱ. Μητροπόλεις, Ναοί καί Μονές ἀπό 1.8.2011 ἐπιβαρύνονται μέ πολύ σημαντικά ποσά γιά τήν ταχυδρόμηση τῶν περιοδικῶν πού ἀποστέλλουν –κατά κανόνα δωρεάν– σέ πολλούς χριστιανούς στά πλαίσια τοῦ ποιμαντικοῦ τους ἔργου, μετά τήν ἔκδοση τοῦ Νόμου 3986/1.7.2011
(ΦΕΚ Α΄ 152) «Ἐπείγοντα μέτρα ἐφαρμογῆς μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικῆς στρατηγικῆς 2012-2015», οἱ διατάξεις τοῦ ὁποίου κατάργησαν τό Εἰδικό Τιμολόγιο τῶν ἐκδοτῶν ἐντύπων γιά τά ταχυδρομικά τέλη.
Πρός ἀπάντηση τέλος ἐκείνων πού παραποιοῦν τήν ἀλήθεια, παρατίθεται καί ἡ κατακλείδα Δελτίου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου (15.9.2011) περί φορολογήσεως τῆς Ἐκκλησίας, πού ἀναφέρει:
«Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἐπιθυμεῖ νά τονίσει ὅτι ἡ ἀπαλλαγή ἀπό τό φόρο ἀκίνητης περιουσίας γιά τά ἀκίνητα λατρευτικῆς, θρησκευτικῆς καί κοινωφελοῦς χρήσεως ἰσχύει ἀπό τό ἔτος 2008 γιά ὅλα τά θρησκεύματα καί δόγματα πού ἔχουν ἀκίνητη περιουσία ἐντός τῆς Ἑλλάδος καί ἀφ’ ἑτέρου ὅτι, παρότι
τά ἔσοδά της προέρχονται μέχρι σήμερα ἀπό τό ὑστέρημα τῶν πιστῶν καί χρησιμοποιοῦνται γιά τή συντήρηση τῶν θρησκευτικῶν καί κοινωφελῶν της ἱδρυμάτων, οὐδέποτε ζήτησε κάποια ἄνιση φορολογική μεταχείριση σέ σχέση μέ τούς ὑπόλοιπους φορολογούμενους μή κερδοσκοπικούς ὀργανισμούς τῆς Χώρας».
Παρά τήν ἀπαλλοτρίωση ὅμως καί τή διαρπαγή τοῦ μέγιστου μέρους τῆς περιουσίας της, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος δέν ἔπαψε νά στέκεται συμπαραστάτης τῶν τοπικῶν κοινωνιῶν, τῶν ἐμπερίστατων ἀνθρώπων (* Τά ὁποῖα ὑπερβαίνουν τά 400 σέ ὅλη τήν Ἑλλάδα.), τῶν ἀσθενῶν, τῶν φυλακισμένων, τῶν νέων, τῆς τρίτης ἡλικίας. Ἰδού ἕνα ἐντελῶς πρόσφατο παράδειγμα: Στίς 19 Ἰουλίου 2011 κηδεύθηκε πολιός Μητροπολίτης νησιωτικῆς Μητροπόλεως. Ὁ ἀρχιγραμματεύς τῆς Ἱ. Συνόδου πού ἐκφώνησε τόν ἐπικήδειο λόγο εἶπε μεταξύ ἄλλων:
Σχολεῖα, παιδικοί σταθμοί, ἀθλητικοί χῶροι, ἐργατικαί κατοικίαι, ἱδρύματα καί πολιτιστικά κέντρα καί ἄλλα ἀνηγέρθησαν ἤ λειτουργοῦν εἰς χώρους ἐκκλησιαστικῆς ἤ μοναστηριακῆς ἰδιοκτησίας, οἱ ὁποῖοι μέ τήν προτροπήν τοῦ ἡμετέρου Ἐπισκόπου παρεχωρήθησαν δωρεάν πρός τόν σκοπόν αὐτόν. Ἀκόμη καί ἡ διάνοιξις ὁδῶν, ἡ δημιουργία πλατειῶν, ἔχει γίνει εἰς ἐκκλησιαστικούς χώρους τῇ προτροπῇ τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου μας πρός ὄφελος τῶν πτωχῶν καί ἐν γένει τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Ἰδού, πῶς ἀξιοποιεῖ ἡ Ἐκκλησία τήν περιουσίαν της!
Γι’ αὐτό ἄς σταματήσουν ἐπιτέλους οἱ ἀνακρίβειες καί τά ψέματα γιά τά θέματα ἐκκλησιαστική περιουσία, φορολόγηση τῆς Ἐκκλησίας, μισθοδοσία τῶν ὀρθοδόξων κληρικῶν.
Στίς ἀρχές τοῦ 5ου αἰώνα ἡ αὐτοκράτειρα
Εὐδοξία, κάτοχος μεγάλης περιουσίας, μετά τό θάνατο τοῦ πατρίκιου Θεόγνωστου, πού ἡ ἴδια εἶχε ἐξορίσει, ἅρπαξε καί τήν περιουσία του, βυθίζοντας στή φτώχεια καί τή δυστυχία τή χήρα καί τά ὀρφανά ἐκείνου. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ἀρχιεπίσκοπος τότε Κωνσταντινουπόλεως, προστάτεψε τή χήρα καί τά ὀρφανά, ἀλλά δέν παρέλειψε νά στηλιτέψει τήν ἀνάλγητη βασίλισσα, πράγμα πού ἀργότερα τοῦ στοίχισε καί μία ἐξορία.
Τό νεολληνικό Κράτος, κάτοχος τεράστιας ἀκίνητης περιουσίας, ἀφοῦ μαζί μέ τούς ΟΤΑ καί τούς Συνεταιρισμούς ἔχει στήν κυριότητα 60.443.500 στρέμματα, προσποιεῖται ὅτι θέλει νά ἀποκαταστήσει τούς ἀκτήμονες μέ τά 1.292.300 στρέμματα πού ἀνήκουν ἀκόμα στούς ναούς, τίς μονές, τίς μητροπόλεις, τά ἱδρύματα καί τούς ὀργανισμούς τῆς Ἐκκλησίας!
Διάβασε τή σύντομη τούτη μελέτη γιά νά μάθεις τήν ἀλήθεια. Μέ στοιχεῖα καταρρίπτει τόν καλά καλλιεργημένο μύθο γιά τήν … ἀμύθητη ἐκκλησιαστική περιουσία, τή μισθοδοσία τῶν κληρικῶν καί τή δῆθεν μή φορολόγηση τῆς Ἐκκλησίας.
Φανταστείτε έναν κόσμο χωρίς τον Χριστό, χωρίς αγάπη, γεμάτο φτώχεια, πολέμους και δυστυχία. Γεμάτο πορνεία και ναρκωτικά. Χωρίς ενάρετους ανθρώπους αλλά γεμάτους από μνησικακία και εγωπάθεια που να θέλει να βγάλει ο ένας το μάτι του άλλου και το μόνο που του ενδιαφέρον να είναι τα υλικά αγαθά… Ω Χριστέ μου ευτυχώς που υπαρχής. …. Φανταστείτε σε τι σκοτάδια θα ζούσε η ανθρωπότητα
ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΛΟΓΙΚΟΣ ΒΛΕΠΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙΣ.
ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ?
ΓΙΑΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΤΡΕΦΕΙ ΚΑΤΩΤΕΡΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ
ΟΠΩΣ ΑΤΟΜΙΚΙΣΜΟ,ΑΛΑΖΟΝΙΑ,ΨΕΜΑ,ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ,ΦΥΛΑΡΓΥΡΙΑ,ΑΣΥΔΟΣΙΑ,ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ ΑΥΤΗΝ Η {ΕΑΝ ΤΗΝ ΠΩ ΖΟΥΓΚΛΑ ΘΑ ΑΔΙΚΗΣΩ ΤΑ ΖΩΑ}ΠΩΣ ΝΑ ΤΗΝ ΠΩ?ΘΑ ΤΗΝ ΠΩ ΕΠΙΓΕΙΑ ΚΟΛΑΣΗ.
ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΟΕΙΔΗ’ ΠΟΥ ΚΙΝΟΥΝ ΤΑ ΝΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΤΡΕΦΟΥΝ ΠΛΟΥΣΙΟΠΑΡΟΧΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΝΣΙΚΤΑ , ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΥΠΑΡΞΗ ΦΕΡΝΟΝΤΑΣ ΦΟΒΟ,ΠΟΝΟ,ΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟ.
ΜΗΝ ΤΑ ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΟΤΙ ΦΤΑΙΕΙ Η ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΓΛΥΤΩΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΥΣΤΥΧΙΑ,
ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΕΡΘΕΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΛΛΗ ΠΑΛΙ ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΕΛΘΕΙ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΚΑΘ ΕΞΗΣ.
Ο ΘΕΟΣ ΕΧΕΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ.
Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΑΦΗΣΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΛΟΓΙΚΗ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΖΩΗ
ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΙΒΟΥ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΙΔΟΣΗ
ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΤΗΣ ,ΟΠΩΣ ΣΥΜΠΟΝΟΙΑ,ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ,ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΑΣΧΕΤΑ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙ Η ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙ,ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ,ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΜΟΙΦΘΕΙ ΚΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΕΤΑ.
ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΕΞΑΡΤΑΤΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΝΑ ΣΥΝΙΣΦΕΡΕΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟ Η ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΛΙΘΑΡΑΚΙ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΑΥΡΙΟ.
ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΧΩΡΙΣΜΕΝΟΥΣ ΣΕ ΚΟΥΤΑΚΙΑ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ.
ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ!
http://parembaseis1.blogspot.gr/2013/09/blog-post_1011.html
http://taanekfrasta.blogspot.gr/2015/04/dodekatheismos-neopaganismos-arxailatria-kai-nea-epoxi.html
http://www.apologitis.com/gr/ancient/ysee/ysee_fasismos.htm
Διαβάστε τις Απάτες των Νεοπαγανιστών και πώς οργανώνεται η κίνησή τους εναντίον της Ορθοδοξίας απο τις Μασονικές Στοές ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟΥΝΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.
https://youtu.be/WVo2ho2K4XQ
Ο ΦΟΥΡΑΚΗΣ ΤΑ ΛΕΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ.
http://impantokratoros.gr/33A633AA.el.aspx
http://www.protothema.gr/politics/article/274042/serafeim-kata-kasidiarh-gia-eidololatreia-/
https://www.youtube.com/watch?v=z-rLwHdU5io
ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΓΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ, ΟΙΧ ΑΣΤΕΙΑ…!!!
https://www.youtube.com/watch?v=DcbrC_N9Nz4
https://www.youtube.com/watch?v=RKKgxN4HGkk
https://www.youtube.com/watch?v=uaX74b73Wwc
https://www.youtube.com/watch?v=EMkPJ4DNfnA
ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ Ο ΤΟΥΛΑΤΟΣ…Ο ΕΨΙΛΟΝ(Άχαχαχα).
http://www.orthodoxos.com.gr/phpBB3/viewtopic.php?t=889
ΟΛΑ ΤΑ ΓΝΩΣΤΑ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΤΑ ΜΑΣΟΝΟΠΡΑΚΤΟΡΑΚΙΑ ΕΔΩ ΜΕΣΑ. ΦΑΝΤΑΖΟΝΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ “ΕΞΥΠΝΟΙ”…”ΠΟΝΗΡΟΙ” ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ.
ΟΠΟΙΟΣ ΨΑΞΕΙ ΓΙΑ ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΔΩΔΕΚΑΘΕΙΣΤΕΣ ΘΑ ΒΡΕΙ ΤΟΝΟΥΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ.
ΑΥΤΑ…
ΜΕΓΑΛΟΣΑΥΡΕ ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΞΕΦΟΥΣΚΩΣΕΙΣ.ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΩ ΡΕΠΟ.
ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!
Ο φανατιστακος dedalos στην προσπαθεια του να υπερασπίσει τις αλκοολικες φαντασιωσεις του, ισχυριστηκε οτι ο Αινσταιν ήταν άνθρωπος με σεβασμό στην θρησκεία. (dedalos 21 Απριλίου 2017 @ 03:29 Ο δε Αινστάιν, σε αντίθεση με τον Λιαντίνη, ήταν άνθρωπος με σεβασμό στην θρησκεία) And the great lizard answered ( ΑΙΝΣΤΑΙΝ Θεός.Παράγωγο ανθρώπινης αδυναμίας. Βίβλος.Συλλογή σεβαστών μεν αλλά πρωτόγονων και παιδιάστικων μύθων.Θρησκεία.Προσωποποίηση παιδιάστικων προκαταλήψεων.Γράμμα σε φίλο του συγγραφέα θρησκευτικού βιβλίου το1954 ,ένα έτος προτού πεθάνει.Το χειρόγραφό πουλήθηκε σε πλειστηριασμό το 2008 έναντι 170.000 λιρών. ) οεο οεο οεο ?
Ώχου μάναμ…. που μπλέξαμε με σένανε… όλο dedale και dedale … τι θες πχια? Λες να ανέβαζα ποτέ σχόλιο χωρίς να το έχω ψάξει πρώτα; Ο Αινστάιν ήταν Εβραίος εις το γένος. ΔΕΝ ήταν πιστός σε καμιά θρησκεία όμως ήταν άνθρωπος με μεγάλο σεβασμό γι’αυτά τα ζητήματα και να τον επικαλείται κάποιος υπέρ της αθεϊας αποτελεί χαζομάρα επιπέδου Λιαντίνη. Ο Αϊνστάιν είχε ξεκαθαρίσει τις απόψεις του με συνέντευξη που μεταξύ άλλων είπε: I AM NOT AN ATHEIST (Εγώ δεν είμαι άθεος). Στο κείμενο αυτό καταλήγει ως εξής «ΕΙΝΑΙ Η ΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΝΟΥ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΜΕΝΟΥ ΝΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ». Και να τονίσουμε ότι μεγάλωσε σε ένα υλιστικό εβραϊκό περιβάλλον χωρίς τα ερεθίσματα που έχει ο Ελληνικός Λόγος. ΕΓΓΛΕΖΙΚΑ ΞΕΡΣ ΜΑΝΑΜ??????? Μεταφέρω το απόσπασμα από τα αγγλικά: “Your question is the most difficult in the world. It is not a question I can answer simply with yes or no. I am not an Atheist. I do not know if I can define myself as a Pantheist. The problem involved is too vast for our limited minds. May I not reply with a parable? The human mind, no matter how highly trained, cannot grasp the universe. We are in the position of a little child, entering a huge library whose walls are covered to the ceiling with books in many different tongues. The child knows that someone must have written those books. It does not know who or how. It does not understand the languages in which they are written. The child notes a definite plan in the arrangement of the books, a mysterious order, which it does not comprehend, but only dimly suspects. That, it seems to me, is the attitude of the human mind, even the greatest and most cultured, toward God.”
Ελληνικα ξερεις dedale ; ((dedalos 21 Απριλίου 2017 @ 03:29 Ο δε Αινστάιν, σε αντίθεση με τον Λιαντίνη, ήταν άνθρωπος με σεβασμό στην θρησκεία) ΘΡΗΣΚΕΙΑ (Αινσταιν- Θρησκεία.Προσωποποίηση παιδιάστικων προκαταλήψεων.) Χλιμιντζουρα dedale παγιδευτικες στα δοντια του θηριου της αληθειας και συντομα θα περασεις μεσα απο το πεπτικο του συστημα και αφου σε χωνεψει θα σε μετατρεψει σε κουραδες.
dedale η ορθοδοξια ειναι ο μοναδικος δρομος για να βρει ο ανθρωπος τον Χριστο, το Ισλαμ ειναι ο μοναδικος δρομος για να βρει ο ανθρωπος τον Αλλαχ, και το ιατρειο μου ειναι ο μοναδικος δρομος για να βρεις μυαλα.Επισης λογω του ανταγωνισμου με τους παπαδες οι οποιοι εχουν κλεψει την πελατεια μου προσφερω και χημικο εξορκισμο σε ανετη κλιματιζομενη αιθουσα με αιθεριες υπαρξεις [πιπινια].Ελα να βγαλω τον διαολο που εχεις μεσα σου πριν σου πεταξω ολες τις εγκυκλοπαιδειες και θαφτεις κατω απο αυτες.
dedale αν νομιζεις οτι εχεις ζωντανη επαφη με τον Θεο τοτε θα πρεπει σιγουρα να ερθεις απο το Ιατρειο μου να σε δεσω.Μην το αφησεις γιατι υπαρχει κινδυνος να σε αρπαξει ο Νεοεποχιτης chaoskampf και να βρεθεις ανασκελα μεσα στον συμπαντικο καδο ανακυκλωσης.Οσον αφορα την αληθεια σου, απο τις πολλες μπουφλες που εφαγες ισοπεδωθηκε εντελως.
dedale ( Ιστορια του ελληνικου εθνους Του Κωνσταντινου παπαρηγοπουλου εκδοση National Geographic Society τομ 9 σελ 187 ειδαμε τους οχλους [χριστιανοι] και πριν απο την εκδοση των νομων και μετα, παραβιαζοντας τους,να επιχειρουν συχνα και ΧΩΡΙΣ ΟΙΚΤΟ ληστρικες επιδρομες και καταστροφες των ιερων καθως και αρπαγες των πλουσιων αφιερωματων και των περιουσιων τους.Το χειροτερο μαλιστα ειναι οτι οι οχλοι αυτοι [χριστιανοι] μερικες φορες σκοτωσαν ορισμενους απο τους πιο επιφανεις εκπροσωπους της αρχαιας ζωης.)
dedale (ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΤΜΗΜΑ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ Ειδίκευση Ιστορίας της Εκκλησίας ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ σελ 26 Με την επίσημη εξόντωση του παγανισμού πάντως, ο Chuvin θεωρεί ότι συνδέεται περισσότερο ο Ιουστινιανός κατά τον 6 ο αι. μ.Χ., καθώς στα χρόνια της βασιλείας του υπήρχε απώλεια της ελευθερίας συνείδησης. Κατά συνέπεια πολλοί Εθνικοί διάλεξαν είτε ένα λαθραίο τρόπο ζωής, είτε την αποχώρηση σε απομακρυσμένες ενδοχώρες Το 529 μ.Χ. ο Ιουστινιανός έθεσε σε ισχύ όλα τα διατάγματα των προκατόχων του, ενώ συγχρόνως
ίσχυσαν κι όλα τα νέα μέτρα που πήρε κατά των μη-ορθοδόξων. Η τέλεση θυσιών επέφερε πλέον βαριές ποινές, ενώ όσοι, αν και είχαν βαπτιστεί,εμμένανε στην προγονική θρησκεία τους και συλλαμβάνονταν να κάνουν
θυσίες τιμωρούνταν επίσης με θάνατο.Ωστόσο το μεγαλύτερο χτύπημα ενάντια στους ειδωλολάτρες δόθηκε ενάντια στο κυριότερο στήριγμά τους, το κλασικό εκπαιδευτικό σύστημα και τις σχολές τους.)
dedale ( Ιστορια του ελληνικου εθνους τομ 9 σελ 193 Ο Μαλαλας μιλωντας για την βασιλεια του Ιουστινιανου βεβαιωνει οτι εγινε μεγαλος διωγμος εναντιων των ελληνων και οτι ο ιδιος ο βασιλιας απαγορευσε στους ελληνιζοντες να πολιτευονται και οτι αφου συγκεντρωθηκαν οι ειδωλολατρες (ελληνες) οδηγηθηκαν με πομπη στους βωμους τα βιβλια τους καθως και οι εικονες των μισητων Θεων και αγαλματα καηκαν.Στον Θεοφανη διαβαζουμε οτι ο Ιουλιανος παρασυρθηκε αναιδως προς τον ελληνισμο Ο ιδιος ονομαζει των διωγμο κατα των ειδωλολατρων ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΩΓΜΟ)
dedale χριστιανικα ανεκδοτα (Ανύπαρκτοι οι δήθεν διωγμοί κατά των Εθνικών μαρτυρεί η ιστορία) χαχαχαχαχαχα Ολη μερα ξυνεσαι αλλα μια ειναι η θεραπεια για την καταπολεμηση της λεπρας σου.Επιβολη του αρχαιου ελληνικου πνευματος δια της μεθοδου greek way και τα μυαλα σου στα καγκελα. Δεν εχω παρα να σουταρω με αστραπιαια ταχυτητα την μπαλα της αληθειας και να βρει στοχο το κεφαλι του ΠΔ καταληγοντας στα διχτυα του χριστιανισμου ξεσκιζωντας τα ,και finito la musica passato la fiesta. Μεγαλοσαυρος vs χριστιανισμος 89-0 by Singular Logic χαχαχαχα
Ιστορια του ελληνικου εθνους Του Κωνσταντινου παπαρ-ηγ-οπουλου.
Ο Μαλα-λ-ας μιλωντας για την βασιλεια του Ιουστινιανου.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΟΒΕΡΟ ΜΕΓΑΛΟΣΑΥΡΕ ,ΔΕΝ
ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΚΕΙΜΕΝΑ Η ΛΕΞΕΙΣ,
2 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΝΑ ΠΑΡΑΛΕΙΨΟΥΜΕ Η ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ
ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ, ΜΕΤΑΒΑΛΛΕΙ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ
ΤΗΣ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗΣ ΤΗΣ ΘΝΗΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΜΑΣ .
Ασχετε Αδαη αυτο το βλημα που λεγετε Μεγαλοσαυρος βρηκε στοχο το κεφαλι σου αλλα λογω της μοριακης πυκνοτητας του κρανιου σου τυπου Χαλκ εξοστρακίστηκε και καρφωθηκε στον κωλο του dedalu και τρεχει και δεν φτανει. Ειναι αυτο που λεμε νεφτι του βαλανε ? Δεν μενει παρα να αναψω το σπιρτο της αληθειας και να γινει φλαμπε.
ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΦΟΥΣΚΩΝΩ
ΤΟ ΚΡΑΝΙΟ ΜΟΥ.ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΑΣΕΙ
ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΗ ΤΟΣΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ
ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ!
ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΣΩ 3 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΕ 150
ΠΕΡΙΠΟΥ ΛΕΞΕΙΣ ΧΩΡΙΖΟΥΝ
ΤΗΝ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ .
ΕΛΛΗΝΕΣ!!! ΕΠΙΘΥΜΙΣΤΕ, ΖΗΤΗΣΤΕ ΚΙ ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΕΙΤΕ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΧΑΡΑ, ΑΡΜΟΝΙΑ, ΑΦΘΟΝΙΑ, ΥΓΕΙΑ, ΕΙΡΗΝΗ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΣΟΦΙΑ, ΖΩΗ, ΑΓΑΠΗ!!! “ΕΧΕΙΣ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ, ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΙΝΕΛΑ. ΖΩΓΡΑΦΙΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΚΑΙ ΜΠΕΣ ΜΕΣΑ”! ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ! ΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! ΖΗΤΩ Η ΑΓΑΠΗ!!!
Εδώ και 25 χρόνια περίπου, υπάρχει μια συντονισμένη προσπάθεια παραπλάνησης του ελληνικού λαού χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα. Κατά καιρούς παρουσιάζονται διάφοροι ¨συγγραφείς¨ ή αυτοαποκαλούμενοι ¨ερευνητές¨, οι οποίοι χρησιμοποιώντας αποσπασματικά χωρία από γραφές και από αρχαία ή νεότερα κείμενα, προσπαθούν να παρουσιάσουν ένα όχι απλά ετεροχρονικό πρόσωπο της Ορθοδοξίας, αλλά μια απάνθρωπη, δολοφονική και εγκληματική θρησκοληπτική ιερατική πλουτοκρατία. Ένας άνθρωπος διαβάζοντας ή ακούγοντας αυτούς τους ¨πεφωτισμένους¨ παρασύρεται στην αμφισβήτηση και σκανδαλίζεται. Βλέπετε η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια. Έτσι πολλοί ανακαλύπτουν ξαφνικά την Αμερική. Είναι εμφανής η εμπάθεια και η εχθρότητα που απορρέει από τα κείμενα όλων αυτών προς τον χριστιανισμό και συγκεκριμένα προς την Ορθοδοξία, που ειλικρινά ακόμη και σε αλλόδοξες θρησκείες και ξένους λαούς συναντάμε μεγαλύτερο σεβασμό. Και το κακό δεν σταματάει μόνο εκεί, αλλά συνεχίζεται ακόμη και σε πολιτικοκοινωνικό επίπεδο. Δηλαδή, πολιτικές ή κοινωνικές ομάδες που εκ πεποιθήσεως (και είναι σεβαστό αυτό) απέχουν από οποιαδήποτε θρησκευτική ή θρησκειακή δράση, αποδέχονται ελαφρά τη καρδία όλα τα επιχειρήματα αυτών (πεφωτισμένων), διότι απλά δικαιολογεί την αποστασιοποίησή και αρνητικότητά τους. Όμως, όχι εγώ, αλλά ο ίδιος ο πρύτανης των σύγχρονων ερευνητών περί της αρχαίας Ελλάδος, ο συγγραφέας με τα περισσότερα βιβλία, ο κ. Ιωάννης Φουράκης, ζωντανά σε σχετικό συνέδριο της ΑΛΣ, αποκάλυψε τον ρόλο όλων αυτών των αυτοαποκαλούμενων φωστήρων και λάτρων του αρχαίου πολιτισμού, καθώς και από πού προέρχονται και ποιος ο σκοπός τους, με το κοινό από κάτω να μένει εμβρόντητο. Αξίζει να δείτε τουλάχιστον το πρώτο πεντάλεπτο του ένατου από τα 17 δεκάλεπτα βίντεο. Όποιος επιθυμεί βέβαια μπορεί να δει όλη την ομιλία του στο YouTube. Είναι πάρα πολύ σοβαρό το θέμα. Παρεμπιπτόντως, μετά από λίγους μήνες ο κ. Φουράκης απεβίωσε (η ομιλία ήταν 24/09/2010 και πέθανε 01/12/2010). Πρέπει να είμαστε υποψιασμένοι σε οτιδήποτε μας παρουσιάζεται στο πιάτο και μας χαϊδεύει τα αυτιά. Οι ετικέτες δεν πρέπει να γίνονται σημαία. Όμως ο πολυμήχανος Οδυσσέας μας δίδαξε ποια είναι η μόνη στρατηγική που δεν αποτυγχάνει ποτέ, ¨τα κάστρα πέφτουν εκ των έσω¨. Όπως το σαράκι τρώει το ξύλο από μέσα, έτσι και η Δούρειος λογική πάντα πετυχαίνει τον σκοπό της. Τουλάχιστον μέχρι τώρα. «Είναι άραγε ανάγκη να επαναλάβουμε εδώ αυτό που έχουμε πει και σε άλλο σημείο, ότι δηλαδή γράφουμε ιστορία και όχι πολιτικό πρόγραμμα; Δεν αγνοούμε ότι τα έθνη που ενεργούν με πρακτικό τρόπο οφείλουν να ρυθμίσουν τις πράξεις τους σύμφωνα με αυτό που κάθε φορά είναι εφικτό. Αντιπαραβάλλοντας τα αισθήματα των χρόνων της δοκιμασίας με τις ψυχρές ειρωνείες του παρόντος, πραγματευόμαστε ένα ζήτημα καθαρά ιστορικό, το οποίο έχει την αξία του, οποιαδήποτε και αν θα είναι τελικά η τύχη του ελληνισμού. Καυχιόμαστε δικαιολογημένα για την αίγλη των παλιών προγόνων μας, και δεν πρέπει να σεβόμαστε τους πιο κοντινούς που συνδέονται μαζί μας με δεσμούς πολύ πιο οικείους και σε διάφορα στάδια έκαναν έργα το ίδιο ένδοξα και αξιομνημόνευτα;» Κ. Παπαρρηγόπουλος (στον πρόλογό του περί Μεσαιωνικού Ελληνισμού)
ΝΑ ΠΩ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΠΛΑΝΕΜΕΝΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΟΥ
ΜΗΠΩΣ ΒΟΗΘΗΘΟΥΝ.Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ
ΑΠΡΟΣΙΤΟΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΓΕΛΟΥΣ.ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ
ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΥΙΟΣ
ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ.Ο
ΠΟΝΗΡΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΕΙ ΚΑΙ
ΝΑ ΝΟΜΙΣΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΔΑΝ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΚΑΙ
ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΙ Ο ΠΟΝΗΡΟΣ ΓΙΑ ΘΕΟΣ…
Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ!
Θέτω τα εξής ερωτήματα:…….. 1. ΠΟΣΟ ΘΕΜΙΤΟ ΕΙΝΑΙ, ΝΑ ΕΠΙΚΑΛΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΗΓΕΣ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΜΑΣΩΝΟΙ;………………….. 2. ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΙΤΟ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΤΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ, ΠΡΩΤΟΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΣΕ ΒΙΒΛΙΑ ΜΑΣΩΝΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΙ; ……………….. 3. Η ΜΑΣΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΕΒΡΑΙΟΣΙΩΝΙΣΜΟΥ;………………. 4. ΕΑΝ Η ΜΑΣΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΕΒΡΑΙΟΣΙΩΝΙΣΜΟΥ, ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΛΟΣ ΣΤΟΑΣ; ………….. 5. ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΜΑΣΩΝΙΑΣ, ΕΜΜΕΣΑ ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ Ή ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟΝ ΕΒΡΑΙΟΣΙΩΝΙΣΜΟ ΩΣ ΙΕΡΑΡΧΙΚΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΕΦΑΛΗ; …………. 6. ΜΠΟΡΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ (ΕΛΛΑΔΑ), ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΣΣΩΝΟΣ; ……….. 7. ΕΝΑΣ ΜΑΣΩΝΟΣ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΛΛΗΝΑΣ;
Σχετικα με τον ορο ΕΛΛΗΝ,σαν θρησκευτικο προσδιορισμο___Γρηγοριος ο Θεολογος:΄΄Κακουργος(ο Ιουλιανος)την προσηγοριαν μετεθηκε επι το δοκουν,ωσπερ της θρησκειας οντα τον Ελληνα λογον,αλλ’ου της γλωσσης[…] ωσπερ αν ει ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ ειρξεν ημας,ΟΣΑΙ ΠΑΡ’ΕΛΛΗΣΙΝ ΕΥΡΗΝΤΑΙ,και τουτο διαφερειν αυτω δια την ομωνυμιαν ενομισεν΄΄.Που σημαινει:΄΄Ο Ιουλιανος με δολιοτητα εχει μετατρεψει τον ορο ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ,λες και ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗ ΣΦΑΙΡΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ και οχι της γλωσσας!Και ετσι,σα να ειμαστε κλεφτες ξενων αγαθων,μας στερησε τον λογο ΜΑΣ.Οπως θα συνεβαινε αν μας απεκλειε και απο τις ΤΕΧΝΕΣ,οσες εχουν εφευρεθει απο τους ΕΛΛΗΝΕΣ,θεωρησε οτι και το συγκεκριμενο θεμα τον αφορα λογω της χρησης του ιδιου ορου΄΄ (δια την ομωνυμιαν)!____Σε ενα επιγραμμα του
απο τη σειρα ΄΄Επη εις εαυτον΄΄μιμουμενος αριστοτεχνικα τα αρχαιοελληνικα επιγραμματα γραφει:΄΄Ελλας εμη,νεοτης τε φιλη,κι οσσα πεπασμαι και δεμας ως Χριστω ειξατε προφρονεως΄΄.Που σημαινει ΄΄Ελλαδα μου αγαπημενη,οπου περασα τη νεοτητα μου και οσα με συγκροτουν και σωμα μου,σας αγαπω,διοτι προθυμως δοθηκατε στον Χριστο΄΄.Αυτο ειναι το τελικο κριτηριο για καθε παιδευτικο αγαθο που προσφερει η ελληνικη παιδεια,μας λεγει ο Αγιος.Η αναφορα στον Χριστο,ο πνευματικος προσανατολισμος μας προς τον αληθινο Θεο και το Ευαγγελιο του.Η ελληνικη παιδεια ειναι ενα πολυ χρησιμο εργαλειο αρκει να οδηγει στην χριστιανικη αγωγη και να μην μας αποκοπτει απο αυτην.Η Εκκλησια δεν απερριψε τιποτε αλλο εκτος απο την πρωτογονη θρησκευτικοτητα των βαβυλωνιο-χαλδαιικο-αιγυπτιακων τελετων της υστερης αρχαιοτητας την οποια χωρις ντροπη ταυτιζουν με τον Ελληνισμο.Το γεγονος αυτο φαινεται σε ενα απο τα σπουδαιοτερα δογματικα κειμενα της Εκκλησιας το ΄΄Συνοδικον΄΄ το οποιο λεει:΄΄Αναθεμα σε οσους ασχολουνται με τα ελληνικα μαθηματα και δεν τα χρησιμοποιουν μονο για τη μορφωση τους,αλλα και ακολουθουν τις περιττες διδασκαλιες τους και τις δεχονται σαν αληθινες,και μαλιστα ομολογουν πιστη σ’αυτες.
ΕΛΛΗΝΕΣ!!! ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΕΙΤΕ ΣΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΠΥΡΙΝΟΥ ΑΩ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΠΕΙΤΕ ΔΥΝΑΤΑ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ: “ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΖΗΤΩ ΙΕΡΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ ΚΟΣΜΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΕΙΡΗΣ ΑΓΑΠΗΣ!!! ΓΕΝΟΙΤΩ – ΓΕΝΟΙΤΩ – ΓΕΝΟΙΤΩ”!!!