“Καλλιστεία” επιδημιολόγων, αντί για “διαχείριση κρίσης”;

Δεδομένου του γεγονότος ότι η χώρα μας υφίσταται μία σοβαρότατη υγειονομική-κοινωνική-οικονομική κρίση λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, ας δοθούν ορισμένα στοιχεία όσο αφορά τη Διαχείριση Κρίσεων. Το 2006 δόθηκε ο ορισμός της Διαχείρισης Κρίσεων, που ορίζεται ως η μεθοδολογία εκείνη που περιλαμβάνει συγκεκριμένο σχέδιο, οργάνωση, καθοδήγηση, και έλεγχο κατά την σημαντική περίοδο ακριβώς πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από μία καταστροφή.

Γράφει ο Δρ. ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΑΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ

Στόχος είναι να ελαχιστοποιηθούν οι τυχόν απώλειες των πόρων ενός οργανισμού από αυτή την καταστροφή και οι οποίοι (πόροι) θεωρούνται άκρως απαραίτητοι για την πλήρη επανόρθωση του οργανισμού αυτού. Έκτοτε ο συγκεκριμένος ορισμός έχει χρησιμοποιηθεί δεκάδες φορές σε ακαδημαϊκές εργασίες στη χώρα μας.

Στη Διαχείριση Κρίσεων πρέπει να υπάρχουν επακριβώς καθορισμένες υπευθυνότητες και ρόλοι. Το στοιχείο αυτό θεωρείται πολύ σημαντικό καθώς υπάρχει ο κίνδυνος, μεσούσης κάποιας κρίσης, άσχετα με το αντικείμενο στελέχη ενός oργανισμού, εταιρείας ή κράτους, να προσπαθούν να πάρουν τον έλεγχο καταστάσεων, καθώς αυτοί δεν είναι σωστά και πλήρως ενημερωμένοι.

Αυτό που λένε: δεν γνωρίζουν τη μεγάλη εικόνα. Από το 2006 είχε αναγνωρισθεί ότι το πιο κρίσιμο από όλα τα στοιχεία στη Διαχείριση Κρίσεων είναι η επαφή με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ). Ο καθορισμός ενός και μόνο ατόμου το οποίο θα έρχεται σε επαφή με τα ΜΜΕ κατά τη διάρκεια αλλά και μετά την κρίση θεωρείται απαραίτητη.

Ας συνδεθεί τώρα η Διαχείριση Κρίσεων με την Επιχειρησιακή Διαχείριση Επικινδυνότητας (ΕΔΕ). Η Επιχειρησιακή Διαχείριση Επικινδυνότητας ως εργαλείο αντιμετωπίζει την επικινδυνότητα ολιστικά και όχι μονόπλευρα. Η ΕΔΕ “βλέπει” τη μεγάλη εικόνα της επικινδυνότητας.

Αναφέρεται περισσότερο στην ευρύτερη έννοια της επικινδυνότητας παρά στον κίνδυνο. Η ΕΔΕ “βλέπει” τις δύο διαστάσεις της επικινδυνότητας: την πιθανότητα και τη σοβαρότητα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

defence-point.gr