Η αρχή και το τέλος των εποχών φαίνεται στο ταξίδι των Γερανών.

Καμιά φορά φανερώνονται και οι εγκληματίες..

Ο Ίβυκος (ή Ίβυκος ο Ρηγίνος) ήταν αρχαίος Έλληνας λυρικός ποιητής από

το Ρήγιο της Μεγάλης Ελλάδας. Παρότι  προερχόταν από αριστοκρατική γενιά, ο Ίβυκος

προτίμησε να φύγει από την πατρίδα του  και να επισκεφθεί διάφορες χώρες. Σε κάποιο

πό τα ταξίδια του, όπως αναφέρει ο επιγραμματοποιός Αντίπατρος ο Σιδώνιος,

σκοτώθηκε από ληστές στην Κόρινθο. Επειδή κανένας μάρτυρας δεν υπήρχε εκεί για να

καταγγείλει τον φόνο του, ο Ίβυκος επικαλέσθηκε τους γερανούς που εκείνη τη στιγμή

πετούσαν από πάνω του, να τιμωρήσουν τους δολοφόνους του.

Μετά από καιρό, ένας από τους ληστές εκείνους,

όντας στην Κόρινθο, μόλις είδε γερανούς είπε στους άλλους ,να οι εκδικητές  του Ιβύκου.

Κάποιος τον άκουσε και έτρεξε και τον κατάγγειλε. Οι δολοφόνοι πιάστηκαν και

τιμωρήθηκαν. Η παράδοση αυτή αναπτύχθηκε σε παραλλαγές και από μεταγενέστερους

συγγραφείς και η φράση «οι γερανοί του Ιβύκου» έμεινε παροιμιώδης στους αρχαίους

Έλληνες για την ανακάλυψη εγκλημάτων μετά από θεία επέμβαση.