Για την Επέτειο του Αλέξη, Προβληματισμοί

Με αφορμή το παραπάνω βίντεο, όπου βουδιστής μοναχός διδάσκει σε αστυνομικούς του Καναδά την ιερή τέχνη του Διαλογισμού, μου ήρθε η έμπνευση να γράψω κάποιους προβληματισμούς σε σχέση με τη σημερινή ημέρα, όπου κλείνουμε 10 χρόνια (2008-2018) από εκείνη την αποφράδα νύχτα της δολοφονίας εν ψυχρώ του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου στην οδό Μεσολογγίου στα πολύπαθα Εξάρχεια, από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα.

Μακάρι μια μέρα αναρχικοί και μπάτσοι να διαλογιζονται και να ειρηνεύουν παρέα, αντί να αλληλοσπαράσσονται επί ματαιω, όπως θα γίνει σήμερα για μία ακόμα φορά στην μάταιη και ανούσια κατά τη γνώμη μου πορεία για τον Αλέξη Γρηγοροπουλο.

Μάταιη, ανούσια, αλλά και αυτοαναιρούμενη ταυτόχρονα,  διότι οι πορείες ειδικά τέτοιου είδους είναι στην ουσία παράνομες, αφού πάντα χρησιμοποιούνται για καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, περαν του κοινωνικού μηνύματος, το οποίο υπάρχει μόνο θεωρητικά και μόνο στους ακροαριστερούς, γιατί έχει τόσο εξευτελιστεί αυτή η επέτειος που η συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας δεν δίνει απολύτως καμία σημασία, πέραν της τζαμπα ταλαιπωρίας που υφίσταται ο λαός αυτή την ημέρα.

Και κατά τη γνώμη μου, αυτή η επέτειος ήταν αμαυρωμένη και ευτελισμένη από την αρχή. Όταν τον Δεκέμβρη του 2008 ξεχύθηκαν στους δρόμους της Αθήνας ορδές ακροαριστερων και αναρχικών, μεταναστών και παρανόμων μεταναστων, πρεζακιων και κάθε λογής κατεστραμμένων ατόμων, να πλιατσικολογήσουν την Αθήνα και να κάνουν τυμβωρυχία με το πτώμα του Αλέξη.

Δεν είχε κανένα νόημα όλο αυτό το κτηριακό και οικονομικό μακελειό που γινόταν, και τόσο η Αριστερά όσο και ο Αναρχικός χώρος δεν έχουν τολμήσει να σκεφτούν καν να κάνουν μια καλή και γενναία αυτοκριτική για τα όσα τραγικά συνέβησαν στην Αθήνα αλλά και σε όλη τη χώρα εκείνο τον θλιβερό και καταθλιπτικό Δεκεμβριο του 2008.

Η Αριστερά και ο Αναρχικός χώρος έχουν χάσει τον ορθό προσανατολισμό τους. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα πριν δέκα χρόνια με τα βίαια αυτα γεγονότα. Όταν οι αναρχικοί κατέστρεφαν ο,τι έβρισκαν μπροστά τους, βγάζοντας το αντιδραστικο μίσος τους για την ίδια την κοινωνία, και ο τότε Σύριζα σχεδον να επικροτεί, να σιγοντάρει και να υποθάλπτει πολιτικά αυτές τις ενέργειες.

Ο Άγιος Νικόλαος, του οποίου τη μνήμη εορτάζουμε σήμερα, ας μας δώσει ηρεμία, ψυχραιμία κι ας φωτίσει τις διάνοιές μας και τις ταλαιπωρημένες μας συνειδήσεις αυτή τη δύσκολη μέρα.