Ένας Έρωτας από Πι

Ο Έρωτας είναι από φύσεως ποταμίσιο πράμα.

Ένας Έρωτας από Πι φανερώθηκε στου Παμίσου την όχθη. Πόσον καιρό ο ποταμός περίλυπος κυλούσε· παροπλισμένος άδειαζε κενά νοήματος νερά σε κάποια θάλασσα. Δεν είχε πια το όνομά της σημασία και στις κατεβασιές την προσφωνούσε βαρετά «άλασσα», αφού κι εκείνη είχε αλλάξει χρώμα στον αφρό, σημάδι πως από βάθους είχε απολεσθεί το Θήτα. Κατά συνθήκη πράξη η συνεύρεση είχε καταντήσει· ατέλειωτη ανοστιά, στείρα σμίξη, μια αθανασία άνευ Θήτα, αθάνατη γενετήσια αναπηρία.

Έμοιαζε να έχει συντελεστεί η εξαφάνιση του Έρωτα από κάθε συμβολή· σκέτη γη, σκέτο ύδωρ, χωρίς Πνοή.

Ένας Έρωτας από Πι φανερώθηκε στου Παμίσου την όχθη. Πολλοί τον είδαν, σχεδόν κανείς δεν τον κατάλαβε. Τι σημασία έχει αν είναι από Πι, αν δεν θυμάσαι τίποτα απ’ το ποτάμι. Τι σημασία έχει όταν τα γράμματα έχουν δεσμευτεί να μεταδίδουν κολλητικές ασθένειες. Τι να θυμάσαι και γιατί, αφού στις μέρες μας τον Έρωτα ανάπηρο, συσκευασμένο τον πουλάνε ακόμα και στου Παμίσου τα μέρη.

Θυμάται όμως το ποτάμι. Αυτό είναι νόμος, κι είναι αμετάκλητα γραμμένος. Αρκεί ένας τον Έρωτά του να βαφτίσει στις πηγές του ποταμού, κι ένας να δει τον ποντοπόρο Έρωτα στην πρώτη όχθη όταν το ταξίδι του αρχίζει, να θυμηθεί, και Πάνδημο τον Έρωτα να τον κηρύξει.

Ένας Έρωτας θεραπευμένος, ένας Έρωτας θεραπευτής, απ’ το Ιερό του Ασκληπιού στον Πάμισο ξεκίνησε. Θα αρχίσει ο κόσμος να θυμάται το ποτάμι.

Ιεροφάντης

Αφιερωμένο στον Ιστοριογράφο του Αγίου Φλώρου

Πηγή: ierophantis.wordpress.com

Για την αντιγραφή,
Τέντζερης