ΕΚΕ με συστατικά αφρού…

Πολύ σκόνη έχει σηκώσει το τελευταίο διάστημα η υπόθεση της Επιτροπής Ανταγωνισμού και της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας. Η πρώτη δέησε μετά από 15 χρόνια να βγάλει επιτέλους μια απόφαση που βάζει -προσωρινά τουλάχιστον- φρένο στις πρακτικές του επιχειρηματικού κολοσσού που καταστρατηγούσαν κάθε έννοια υγιούς ανταγωνισμού. Η δεύτερη από την πλευρά της, προσπαθούσε καθ” όλο το προηγούμενο διάστημα να μας πείσει ότι «ο ελέφαντας δεν είναι ελέφαντας, αλλά ζαρκάδι…».

Για την Επιτροπή Ανταγωνισμού δεν θα επιμείνω άλλο. Είναι αυτονόητο σε οποιαδήποτε δυτική καπιταλιστική χώρα, να υπάρχει μια ανεξάρτητη αρχή που εποπτεύει την αγορά και παρεμβαίνει όποτε χρειάζεται για να εξασφαλίσει την ομαλή λειτουργία της. Κι αν άργησε 15 χρόνια, μάλλον ισχύει το «κάλλιο αργά παρά ποτέ».

Για την Αθηναϊκή Ζυθοποιία ωστόσο, θέλω να στηλιτεύσω το εξής. Δεν μπορεί μια ηγέτιδα εταιρεία, με γνωστά brands στην αγορά -Heineken, Amstel, ΑΛΦΑ, κ.λπ.- και χορηγίες που φτάνουν την ευρωπαϊκή οροφή -βλέπε χορηγία Heineken στο Champions League- να προσπαθεί μέσω ΕΚΕ να κρύψει κάτω από το χαλάκι τις αθέμιτες πρακτικές της.

Γιατί πολύ καλές -επικοινωνιακά- είναι οι ενέργειες κοινωνικής ευθύνης τύπου «πρόγραμμα συμβολαιακής καλλιέργειας ΕφοδιΑΖω» που στηρίζει τον Έλληνα παραγωγό, αλλά δεν μπορεί την ίδια ώρα να τον υπονομεύει πισώπλατα, θέτοντας άλλους όρους στο ράφι του supermarket και του καταστήματος εστίασης. ΕφοδιΑΖω ή αδειΑΖω;

Αυτό εμένα μου κάνει ΕΚΕ με συστατικά αφρού… και στην περίπτωση της μπίρας, ο αφρός αν το πιεις μονορούφι σε φουσκώνει!