ΕΦΥΓΕ ΜΕ ΜΙΑ ΠΝΟΗ ΚΑΙ Η ΔΕΥΤΕΡΑ

ΕΦΥΓΕ ΜΕ ΜΙΑ ΠΝΟΗ ΚΑΙ Η ΔΕΥΤΕΡΑ

Έφυγε ξανά, έφυγε η Δευτέρα μονοτονικά, λαθραία όπως εμφανίστηκε έφυγε για να κλείσει και αυτή την σειρά της πλησιάζοντας την τελική ευθεία.

Κύλησε η Δευτέρα με τον Νοτιά, μόνο με Νοτιά θα φύγει αυτό που πρέπει να γίνει, αυτό που έρχεται, πρέπει να έρθει, φεύγοντας, φέρνοντας την νέα αρχή,

Η αρχή του τέλους σιγοβράζει, περνώντας όλα τα όρια, τα σύνορα και την τιμή του ιθαγενή,

Κυλάει η Δευτέρα σαν το ζεστό αίμα, λες και δεν μπορεί να την σταματήσει κανένας, ούτε ο χιονιάς, μόνο ο Νοτιάς καραφυλάει τον πλανήτη σαν ο τελευταίος του δυνάστης,

Γλυστράει η ατιμωτική Δευτέρα παρέα με την τελική εκπνοή της και ανταμώνει την βιασάρα Τρίτη…

Δεν μ’ άρεσαν ποτέ οι Δευτέρες και δεν γνώριζα, δεν άλλαξε ποτέ η προσδοκία μιας νέας αρχής, κι έμαθα μετά από τόσα χρόνια το γιατί!

Έφυγε με μια πνοή και αυτή η Δευτέρα, ήταν ξανά μια χαμένη ευκαιρία…

ΚΟΡΑΚΑΣ