ΑΡΛΕΤΑ – Ο ΛΥΚΟΣ

Αρλέτα – Ο Λύκος

Είναι δώδεκα η ώρα Είν’ η ώρα των τρελών Κάπου θα σε συναντήσω Κάπου θα σε βρω

Στα κελιά τους οι ανθρώποι ύπνο κάνουν ελαφρό Ειν΄ ελεύθεροι οι δρόμοι για κυνηγητό

Είναι δώδεκα η ώρα Είν’ ώρα των τρελών βραχνό γέλιο αν ακούσεις κλείσε το ρολό

Λύκε -λύκε μου καλέ μου Λύκε -λύκε μου είσ’ εδώ Βγαίνω από τη φωλιά μου και σε κυνηγώ

Λύκε -λύκε μου καλέ μου Λύκε -λύκε μου είσ’ εδώ Είσαι η μόνη μου ελπίδα Και σ’ ακολουθώ

Όμορφο μου προβατάκι Τι γυρεύεις μες το δρόμο Είμαστε’ όλοι μπερδεμένοι Στο δικό του νόμο

Δόντια βγάζουνε τα αστέρια Νύχια φύτρωσαν στους δρόμους Ξέφρενη η νύχτα παίζει κλέφτες κι αστυνόμους

Όταν πέφτει το σκοτάδι Βγαίνει ο λύκος στην πλατεία Στη χαμένη πολιτεία Και ζητά τροφή

Κλειδωμένα είναι τα αρνάκια Ζαχαρένιο το κλειδί Κάτι απόμερα παγκάκια Θάμνοι και σιωπή

Λύκε — λύκε μου καλέ μου Λύκε- λύκε είσαι εκεί Είν η άγρια πλευρά σου που με συγκινεί