“Χείρα βοηθείας” σε λαθρομετανάστες στην Ηγουμενίτσα

Τους μετανάστες αυτούς, που ζουν σε πρόχειρους καταυλισμούς, τους οποίους έχουν στήσει σε δασύλλια, χωράφια, ακόμη και κάτω από γέφυρες, επισκέφτηκε ομάδα από τη διεύθυνση Βόρειας Ελλάδας των “Γιατρών του Κόσμου”. Η ομάδα, αποτελούμενη από χειρουργό, δερματολόγο και καρδιολόγο, σε συνεργασία με τη γενική γιατρό του Κέντρου Υγείας Ηγουμενίτσας, Πολυξένη Ανδρεάδου, τους παρείχαν τις απαραίτητες ιατρικές φροντίδες και τους μοίρασαν κουβέρτες και ρούχα, για να μπορέσουν να αντέξουν τις κρύες νύχτες.

Σύμφωνα με δηλώσεις της κ. Ανδρεάδου: “Πρόκειται για περίπου 400 λαθρομετανάστες, κυρίως άνδρες, από Σουδάν, Ερυθραία, Τυνησία, Αλγερία, Ιράν, Ιράκ και Αφγανιστάν. Οι ηλικίες είναι από 15 έως 30 χρόνων. Έχουν εγκλωβιστεί στην Ηγουμενίτσα και αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα. Κοιμούνται κάτω από τα δέντρα, σκεπασμένοι με πλαστικά και με κάποιες κουβέρτες που τους δώσαμε στο παρελθόν, ενώ είναι φανερά υποσιτισμένοι».

Και προσθέτει: “Τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν είναι κυρίως τα τραύματα που έχουν στο σώμα από τις πτώσεις από νταλίκες, στην προσπάθειά τους να ανέβουν στα οχήματα για να περάσουν στην Ιταλία. Από κει και μετά, λόγω της πτώσης της θερμοκρασίας, ταλαιπωρούνται από λοιμώξεις του αναπνευστικού, βρογχίτιδες, δερματοπάθειες, ενώ έχουν αλλεργικές και οφθαλμολογικές παθήσεις”.

Η κ. Ανδρεάδου ήταν ο άνθρωπος που κάλεσε σε βοήθεια τους «Γιατρούς του Κόσμου». Εδώ κι έναν χρόνο, η ίδια στήνει ένα υπαίθριο ιατρείο κοινωνικής αλληλεγγύης, σε συνεργασία με εθελοντές της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Ηγουμενίτσας. Στο χώρο όπου κοιμούνται τοποθετεί ένα τραπεζάκι, δύο καρέκλες και παρέχει στους πρόσφυγες πρωτοβάθμια φροντίδα, ενώ τούς δίνει τα απαραίτητα φάρμακα. “Πέρσι, τέτοια εποχή, τους έδενα τα πόδια με ελαστικούς επιδέσμους γιατί δεν είχαν να φορέσουν κάλτσες και παπούτσια. Μέσα σ’ έναν χρόνο καταφέραμε, με την ευαισθητοποίηση ορισμένων ανθρώπων της τοπικής κοινωνίας, να τους βρούμε κάποια ρούχα και παπούτσια. Η στάση όμως των περισσοτέρων ντόπιων είναι αρνητική απέναντί τους”, αναφέρει χαρακτηριστικά η ίδια.

Οι μετανάστες είναι χωρίς δουλειά και τα βράδια αναζητούν τρόφιμα μέσα από τους κάδους απορριμμάτων για να επιβιώσουν. Στο υπαίθριο ιατρείο που έστηνε η κ. Ανδρεάδου πήγαινε μαζί της και ένας ιερέας της περιοχής, ο πατέρας Θεόδωρος, ο οποίος τους μοίραζε συσσίτιο.