«Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΕΛΘΟΝ.
ΕΙΝΑΙ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.»
· Angelos Krystallis
Φιλε Charlie, εδω στο Ελλαντα λέμε : καλυτερα να μασας παρα να μιλας…!!
Τρία σχετικά θέματα που αξίζει να δεις
ΔΙΕΘΝΗ
ΔΙΕΘΝΗ
ΔΙΕΘΝΗ| Cookie | Duration | Description |
|---|---|---|
| cookielawinfo-checkbox-analytics | 11 months | This cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Analytics". |
| cookielawinfo-checkbox-functional | 11 months | The cookie is set by GDPR cookie consent to record the user consent for the cookies in the category "Functional". |
| cookielawinfo-checkbox-necessary | 11 months | This cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookies is used to store the user consent for the cookies in the category "Necessary". |
| cookielawinfo-checkbox-others | 11 months | This cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Other. |
| cookielawinfo-checkbox-performance | 11 months | This cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Performance". |
| viewed_cookie_policy | 11 months | The cookie is set by the GDPR Cookie Consent plugin and is used to store whether or not user has consented to the use of cookies. It does not store any personal data. |
Δύο ανεξάρτητοι εκδότες ξεκινούν από το ίδιο σημείο. Θέλουν αναγνώστες, ελευθερία και τη δυνατότητα να συνεχίσουν να δημοσιεύουν.
Στον πρώτο έρχεται μια πρόταση: «Θα σου δίνουμε τόσα μαύρα και θα παίζεις το αφήγημα.» Εκείνος δέχεται.
Ο δεύτερος απαντά: «Υποστηρίζω την αλήθεια. Δεν δέχομαι να εξαγοραστώ.» Πιστεύει ότι οι διαφημίσεις και τα κλικ των αναγνωστών θα τον κρατήσουν ζωντανό.
Κάπου αλλού, ένας προγραμματιστής γράφει έναν ad blocker. Για τον χρήστη είναι απλώς ένας τρόπος να καθαρίσει την οθόνη του.
Όταν μια διαφήμιση δεν εμφανίζεται ή η συγκατάθεση περιορίζει τη διαφημιστική αξιοποίηση, το ανεξάρτητο μέσο μπορεί να χάνει μέρος των εσόδων του. Δεν σημαίνει πάντα μηδενική διαφήμιση — σημαίνει όμως συχνά μικρότερη δυνατότητα monetization.
Κρατική καμπάνια. Μεγάλος διαφημιζόμενος. Χορηγίες. Η επιβίωσή του δεν εξαρτάται πια μόνο από τον αναγνώστη.
«Μαλάκα, κονομάμε και τους δίνουμε ό,τι θέλουν. Κανείς δεν το παίρνει χαμπάρι.»\n\n«Φιλαράκι, ξαφνικά έφυγαν όλα… δεν παίρνω κλικ, τι θα κάνω;»
Ο αναγνώστης χαμογελά: «Βρήκα τρόπο να μη με ζαλίζουν οι διαφημίσεις στην οθόνη μου». Και στέλνει τον blocker και στους φίλους του.
Ένας το εγκαθιστά. Μετά δέκα. Μετά χίλιοι. Κανείς δεν αισθάνεται ότι έκανε κάτι σημαντικό. Για το μικρό ανεξάρτητο μέσο όμως, χιλιάδες μικρές απώλειες γίνονται μία μεγάλη.
Ο πρώτος συνεχίζει να έχει χρήματα. Ο δεύτερος κοιτάζει λογαριασμούς, server, εργαλεία και ανθρώπους που πρέπει να πληρωθούν. Η ανεξαρτησία έχει πραγματικό κόστος.
Θέλεις ανεξάρτητες φωνές. Θέλεις να μη σε ενοχλεί τίποτα. Θέλεις όλα να είναι δωρεάν. Ποιος όμως πληρώνει τελικά το κόστος της ενημέρωσης που θέλεις να παραμείνει ανεξάρτητη;
Το τίποτα που σου κόστιζε να δεις μια διαφήμιση, μπορεί τελικά να κοστίσει πολύ περισσότερο σε εκείνον που προσπαθεί να παραμείνει ανεξάρτητος.
Ελληνικά
Σωστός ο Jacobs
Ωραία αυτά τα τσιτάτα που το μόνο νόημα που έχουν είναι το ποιος την έχει πιο μεγάλη και να ασχολείται το πόπολο δηλαδή όλοι εμείς…,εγώ αν ήμουν ο Charlie θα του έλεγα ναι έχεις δίκιο σταματήστε να ψηφίζετε δημοκρατικούς για να μην βομβαρδίζουν τις χώρες της μέσης ανατολής και όχι μόνο -βλέπε Γιουγκοσλαβία-.
Θα είχε ενδιαφέρον να δούμε αν…, και τι θα απαντούσε ο Leonardo.
Έχω και ένα ακόμα ωραίο σημερινό …
Τιτιβίζει ο τραμπ ότι “όποιος λεηλατεί θα πυροβολείτε” και αμέσως το τιτίβισμα λέει ότι παραβιάζει τους όρους χρήσης μπλοκάροντας τον λογαριασμό αλλά αφήνοντας τον σε κοινή θέα κλπ κλπ.
Και τιτιβίζει και ο Κόλιν Κάπερνικ -αφροαμερικάνος παίχτης του φούτμπολ για όσους δεν τον γνωρίζουν-“όταν η πολιτισμένη συμπεριφορά οδηγεί στον θάνατο, η μοναδική λογική αντίδραση είναι η εξέγερση” αλλά το τιτίβισμα δεν είδε τίποτα εδώ.
Πόση θολοκουλτουροδημοκρ@τί@ να αντέξουμε σε αυτόν τον πλανήτη όταν τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου και αυτά δικά μου.
Και υπάρχουν άνθρωποι που τα βλέπουν φυσιολογικά όλα αυτά …
Καλοοο!
εδω να θυμισουμε οτι οι αστυνομιες στις ΗΠΑ δεν είναι κρατικά όργανα οπως εδω αλλα υποχειρια του καθε τοπικου “δημαρχου” και απο το 70 και μετα με αρχη την νεα υορκη οι δημαρχιες λογω χρεων εχουν ελθει στα χερια των τραπεζιτων (οπως το ελλαντα)