Τρομακτική προσομοίωση της NASA αποκαλύπτει τις μεγαλύτερες γνωστές μαύρες τρύπες: Η μεγαλύτερη θα μπορούσε να «καταπιεί» τον γαλαξία μας

Εντυπωσιακό animation της NASA παρουσιάζει τις μεγαλύτερες υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες που έχουν καταγραφεί, αποκαλύπτοντας κολοσσούς με μάζα έως 66 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο.

Ένα εντυπωσιακό animation της NASA αποτυπώνει σε κλίμακα τις μεγαλύτερες γνωστές υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες του Σύμπαντος, αποκαλύπτοντας διαστάσεις που ξεπερνούν κάθε ανθρώπινη αντίληψη. Στην κορυφή της λίστας βρίσκεται ένα «τέρας» με μάζα που αγγίζει τα 66 δισεκατομμύρια φορές εκείνη του Ήλιου.

Το βίντεο, που δημοσιοποιήθηκε το 2023, επιχειρεί να μεταφράσει μέσω εικόνας τα μεγέθη για τα οποία μιλούν οι αστροφυσικοί όταν αναφέρονται σε υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες – κολοσσιαίες δομές που βρίσκονται στα κέντρα των περισσότερων μεγάλων γαλαξιών, συμπεριλαμβανομένου του Γαλαξία. Οι μάζες τους κυμαίνονται από εκατοντάδες χιλιάδες έως δεκάδες δισεκατομμύρια φορές τη μάζα του Ήλιου.

Η προσομοίωση ξεκινά από το δικό μας ηλιακό σύστημα και σταδιακά «απομακρύνεται», συγκρίνοντας διαδοχικά τις σκιές δέκα υπερμεγεθών μαύρων τρυπών. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η μαύρη τρύπα στο κέντρο του Γαλαξία μας, καθώς και εκείνη στον γαλαξία Messier 87 (M87).

Η κλίμακα βασίζεται στο μέγεθος της λεγόμενης «σκιάς» τους – του σκοτεινού αποτυπώματος που δημιουργείται όταν το φως παγιδεύεται από την ακραία τους έλξη.

Ο ρόλος του Event Horizon Telescope

Καθοριστικό ρόλο στις μετρήσεις έπαιξε το διεθνές δίκτυο ραδιοτηλεσκόπιων Event Horizon Telescope, το οποίο κατέγραψε για πρώτη φορά εικόνες μαύρων τρυπών το 2019 (στον M87) και το 2022 (στο κέντρο του Γαλαξία μας).

Οι εικόνες αποκάλυψαν έναν φωτεινό δακτύλιο αερίου που περιβάλλει μια κυκλική ζώνη απόλυτου σκότους. Η σκοτεινή αυτή περιοχή αντιστοιχεί στη «σκιά» της μαύρης τρύπας, που είναι περίπου διπλάσια σε διάμετρο από τον ίδιο τον ορίζοντα γεγονότων (= είναι το νοητό, σφαιρικό όριο γύρω από μια μαύρη τρύπα, πέρα από το οποίο η βαρυτική έλξη είναι τόσο ισχυρή, ώστε τίποτα, ούτε καν το φως, δεν μπορεί να διαφύγει).

Ο ορίζοντας γεγονότων αποτελεί το σημείο μη επιστροφής: οποιαδήποτε ύλη ή φως τον διασχίσει παγιδεύεται οριστικά. Παράλληλα, το φως που περνά κοντά του καμπυλώνεται λόγω της τεράστιας βαρύτητας, ενισχύοντας το οπτικό φαινόμενο της σκιάς.

Η «υπερ» κλίμακα του Σύμπαντος

Η μεγαλύτερη από τις μαύρες τρύπες που παρουσιάζονται στο animation, με μάζα 66 δισεκατομμυρίων Ήλιων, ξεπερνά σε διαστάσεις κάθε σύγκριση με το ηλιακό μας σύστημα. Αν τοποθετούνταν στη θέση του Ήλιου, η επιρροή της θα εκτεινόταν πολύ πέρα από τις τροχιές των πλανητών.

Η προσομοίωση δεν έχει στόχο να προκαλέσει ανησυχία, αλλά να προσφέρει μια σαφή εικόνα της πραγματικής κλίμακας των κοσμικών αυτών δομών. Σε έναν κόσμο όπου τα αστρονομικά μεγέθη συχνά περιορίζονται σε αριθμούς, η οπτικοποίηση μετατρέπει τα δεδομένα σε εμπειρία και υπενθυμίζει πόσο μικρό είναι το ηλιακό μας σύστημα μέσα στη δομή του Σύμπαντος.

gazzetta.gr