Αφ’ ενός μεν, αν η επιστήμη ακολουθούσε το κίνημα του ρομαντισμού, τότε όλη η επιστήμη τον αποκρυφισμό θα ακολουθούσε. Π.χ. σε πανεπιστήμια παγκοσμίως, η αλχημεία θα είχε αντικαταστήσει όλα τα μαθήματα της χημείας και η αστρολογία θα είχε αντικαταστήσει όλα τα μαθήματα της αστρονομίας.
Αφ’ ετέρου δε, η επιστήμη θα μπορούσε να αγνοεί εντελώς την ύπαρξη του αποκρυφισμού, καθώς και όλων των θρησκειών και της θεολογίας. Τότε όμως θα ήταν αδύνατον για τους επιστήμονες να κατανοούμε την εξέλιξη και την πνευματική ανέλιξη του ανθρώπινου είδους μας.
Πολλές θρησκείες βέβαια έχουν ήδη εξαφανιστεί, ο ζωροαστρισμός είναι, ωστόσο, μία από τις παλαιότερες θρησκείες που εξακολουθούν να έχουν οπαδούς. Η εμφάνισή του χρονολογείται πριν από περίπου 2.600 χρόνια, ως μία αναμόρφωση της πολυθεϊστικής περσικής θρησκείας, η οποία επικράτησε στην περσική αυτοκρατορία, με την υποστήριξη των αυτοκρατόρων της.
Ο ζωροαστρισμός διατηρεί ορισμένες από τις πρακτικές της προϊστορικής, κοινής ινδο-περσικής θρησκείας και φέρει ομοιότητες με τον ινδουισμό της βεδικής περιόδου, όπως π.χ., την λατρεία της φωτιάς και πολλούς μυθικισμούς που συναντούμε επίσης στον μογγολικό σαμανισμό.
Ας υποθέσουμε ότι, και αυτή είναι απλώς μία υπόθεση εργασίας, η θεολογία συμπεριλαμβάνει όλες τις θρησκείες και τον αποκρυφισμό. Ας υποθέσουμε επίσης ότι, και αυτή είναι μία δεύτερη ηρωική υπόθεση εργασίας που όμως δεν αφορά στην προσέγγιση της Αλήθειας, η αρετή και η σοφία βρίσκονται κάπου ανάμεσα στα δύο παραπάνω άκρα, πλησιάζοντας το αριστοτελικόν μέσον.
Όθεν, αντί να αγνοούμε εντελώς την θεολογία, προκειμένου να κατανοήσουμε την εξέλιξη και την πνευματική ανέλιξη του ανθρώπινου είδους μας, όπως κάνουν οι ικανοί επαγγελματίες των εμπορικών επιχειρήσεων, έτσι και οι ικανοί επιστήμονες στην έρευνά μας λαμβάνουμε υπ’ όψιν την τριάδα της θεολογίας, της φιλοσοφίας και της επιστήμης (βλέπε το ένθετο διάγραμμα). Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι υποχρεωτικά πιστεύουμε στον αποκρυφισμό και σε όλες τις θρησκείες.
Ελέγχοντας τα ευάλωτα ένστικτά μας και τις πιο βαθιές πεποιθήσεις μας, οι ικανοί επιστήμονες παρατηρούμε προσεκτικά και ψυχρά την επίδραση του αποκρυφισμού και όλων των θρησκειών στα αποτελέσματα της επιστημονικής μας ερεύνης, ειδικά στις κοινωνικές επιστήμες. Και πάλι, για να επιτευχθεί το αριστοτελικόν μέσον της αρετής και της σοφίας, και βασιζόμενοι σε αναμφισβήτητα δεδομένα, πληροφορίες και γνώσεις, οι ικανοί επιστήμονες προσεγγίζουμε την παρμενίδεια θεά Αλήθεια, και όχι την θεά της αλήθειας, αποφεύγοντας προσεκτικά την παγίδα της πίστης στον αποκρυφισμό και σε όλες τις θρησκείες.
Στο πλαίσιο του πραγματισμού, η αλήθεια ένα ιδανικό είναι, γεμάτο αβεβαιότητα. Ως εκ τούτου, τα ανθρώπινα όντα μόνον να επιδιώκουμε μπορούμε την αλήθεια, χωρίς ποτέ να την φτάνουμε.
Όλα αυτά εξηγούν, ελπίζω, γιατί οι πρωτοπόροι της σκέψης, ο ένας μετά τον άλλον, ερευνούν τον κόσμο του αποκρυφισμού και όλων των θρησκειών, προσπαθώντας να κατανοήσουν το ακατανόητο, χωρίς να το πιστεύουν. Πολλοί από εμάς αποτυγχάνουμε, ωστόσο, επειδή είμαστε ευάλωτα ανθρώπινα όντα, όπως π.χ., ο Πυθαγόρας, ο Σωκράτης, ο Πλάτων και αμέτρητοι άλλοι απέτυχαν να μην το πιστέψουν.
Πρόσεχε λοιπόν τις παγίδες του μαγικοθρησκευτισμού τους. Διότι το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται.
ΔΙΕΘΝΗ
ΔΙΕΘΝΗ
ΔΙΕΘΝΗ
Ελληνικά
Αφήστε μια απάντηση