Ozymandias – Οζυμανδίας

“Ozymandias” / Percy Bysshe Shelley, 1819 edition

I met a traveller from an antique land
Who said: Two vast and trunkless legs of stone
Stand in the desart. Near them, on the sand,
Half sunk, a shattered visage lies, whose frown,
And wrinkled lip, and sneer of cold command,
Tell that its sculptor well those passions read
Which yet survive, stamped on these lifeless things,
The hand that mocked them and the heart that fed.
And on the pedestal these words appear:
“My name is Ozymandias, king of kings:
Look on my works, ye Mighty, and despair!”
Nothing beside remains. Round the decay
Of that colossal wreck, boundless and bare
The lone and level sands stretch far away.

“Οζυμανδίας” / Πέρσυ Μπυς Σέλλεϋ, 1819

Συνάντησα έναν ταξιδευτή από αρχαίο τόπο
κι εκείνος είπε: Στην ερημιά, τεράστια δυό,
χωρίς κορμί, πόδια από πέτρα στέκουν. Στην άμμο, δίπλα τους,
ως τα μισά χωμένο, θρυμματισμένο είν’ πρόσωπο που, βλοσυρό,
με ζαρωμένο χείλος και το μειδίαμα στυγνής αρχής,
ομολογεί σωστά πως διάβασε τα πάθη εκείνα ο γλύπτης,
που ακόμα ωστόσο επιζούν, στ’ άψυχα τούτα πράγματα σημασμένα,
και του χεριού που τ’ άμελξε και της καρδιάς που τά ΄ζησε.
Κι απάνω στο κρηπίδωμα αυτές οι λέξεις βγαίνουν:
“Οζυμανδίας λέγομαι, βασιλιάς των βασιλέων:
Δείτε τα έργα μου, ω ισχυροί, κι απελπιστείτε!”
Πίσω από αυτά δεν απομένει τίποτε. Ατέλειωτη, ολόγυρα
απ’ του θεόρατου ερειπίου τη φθίση, μοναχική,
γυμνή απλώνεται, φαρδιά-πλατιά η άμμος.

Ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά από τον Λαβύρινθο

Για την αντιγραφή,
“Καπάκι”