Οι ΗΠΑ σχεδιάζουν χερσαία εισβολή στο ΙΡΑΝ με αιχμή το “Discombobulator” το όπλο που δοκιμάστηκε στη Βενεζουέλα;

Οι σύγχρονες συγκρούσεις δεν κρίνονται πλέον αποκλειστικά στο πεδίο της μάχης με τον παραδοσιακό τρόπο. Δεν είναι μόνο οι στρατιές, τα άρματα και τα αεροσκάφη που καθορίζουν την έκβαση μιας σύρραξης. Είναι, πρωτίστως, η τεχνολογία, η πληροφορία και κυρίως η ικανότητα αποδιοργάνωσης του αντιπάλου πριν ακόμη προλάβει να αντιδράσει.

Σε αυτό το πλαίσιο τίθεται ένα κρίσιμο ερώτημα: διαθέτουν οι Ηνωμένες Πολιτείες τον «άσσο στο μανίκι» ενόψει μιας πιθανής χερσαίας εισβολής στο Ιράν;

Και αν ναι, ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος του αποκαλούμενου “Discombobulator”, του «αποσυντονιστή», ενός όπλου που ,κατά τις διαθέσιμες πληροφορίες, δοκιμάστηκε με εντυπωσιακά αποτελέσματα στη Βενεζουέλα;

Η στρατιωτική ισχύς, όπως τη γνωρίζαμε, μετασχηματίζεται. Ο πόλεμος μεταβαίνει από την καταστροφή υλικών στόχων στην παράλυση συστημάτων.

Δεν είναι απαραίτητο πλέον να καταστρέψεις τα εχθρικά αντιαεροπορικά. Αρκεί να τα καταστήσεις άχρηστα.

Δεν είναι απαραίτητο να εξουδετερώσεις τον στρατιώτη. Αρκεί να του αφαιρέσεις τη δυνατότητα να λειτουργήσει.

Εδώ ακριβώς εντάσσεται η φιλοσοφία πίσω από τον «αποσυντονιστή».

Σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, το συγκεκριμένο σύστημα φαίνεται να συνδυάζει:

Παρεμβολή ευρέος φάσματος επικοινωνιών

Αχρήστευση συστημάτων καθοδήγησης πυραύλων

Διακοπή λειτουργίας ραντάρ και δικτύων διοίκησης

Επιπτώσεις στο ανθρώπινο νευρικό σύστημα μέσω ηχητικών ή ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων

Η φερόμενη χρήση του στην επιτυχή επιχείρηση στη Βενεζουέλα με τη σύλληψη Μαδούρο,κατέδειξε κάτι που οι στρατιωτικοί γνωρίζουν εδώ και χρόνια: όταν «τυφλώσεις» και «κουφάνεις» τον αντίπαλο, έχεις ήδη κερδίσει τη μάχη.

Οι μαρτυρίες που κάνουν λόγο για αιφνίδια κατάρρευση των συστημάτων, αδυναμία εκτόξευσης πυραύλων και φυσική αποδιοργάνωση του προσωπικού, δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως υπερβολές. Αντιθέτως, συνάδουν με την κατεύθυνση στην οποία εξελίσσονται τα σύγχρονα οπλικά συστήματα.

Το Ιράν δεν είναι Βενεζουέλα. Διαθέτει πολυεπίπεδη αεράμυνα, εμπειρία σε ασύμμετρες επιχειρήσεις και σημαντική τεχνογνωσία σε ηλεκτρονικό πόλεμο.

Ωστόσο, ένα όπλο τέτοιου τύπου θα μπορούσε να αλλάξει δραματικά τους όρους μιας πιθανής σύγκρουσης.

Σε ένα υποθετικό σενάριο χερσαίας εισβολής:

Τα ιρανικά συστήματα διοίκησης θα μπορούσαν να «σιγήσουν» πριν την έναρξη των επιχειρήσεων

Η αεράμυνα να καταστεί επιχειρησιακά ανενεργή χωρίς φυσική καταστροφή

Οι επικοινωνίες να διακοπούν σε κρίσιμες στιγμές

Το προσωπικό να υποστεί αποδιοργάνωση, μειώνοντας δραματικά την αντίδραση

Με απλά λόγια: η μάχη μπορεί να έχει κριθεί πριν πέσει η πρώτη σφαίρα.

Η ύπαρξη ενός τέτοιου όπλου ,εφόσον επιβεβαιωθεί επιχειρησιακά,δεν αποτελεί απλώς τεχνολογική υπεροχή. Αποτελεί στρατηγικό εργαλείο επιβολής.

Στέλνει ένα σαφές μήνυμα:

Ότι η υπεροχή δεν βρίσκεται μόνο στην ισχύ πυρός,και από αυτήν οι Η.Π.Α διαθέτουν τεράστια, αλλά στην ικανότητα ελέγχου του πεδίου της αντίληψης και της λειτουργίας του αντιπάλου.

Οι πόλεμοι του μέλλοντος δεν θα είναι απαραίτητα πιο αιματηροί. Θα είναι, όμως, πιο «αθόρυβοι» και πιο αποφασιστικοί.

Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν πράγματι ένα επιχειρησιακά ώριμο «Discombobulator», τότε δεν μιλάμε απλώς για ένα ακόμη όπλο.

Μιλάμε για αλλαγή δόγματος.

Και όποιος δεν αντιληφθεί έγκαιρα αυτή τη μεταβολή, θα βρεθεί να πολεμά σε έναν πόλεμο που έχει ήδη χαθεί πριν καν ξεκινήσει.