Μαύροι ο Χριστός και η Παναγία σε εικόνες. Η επίθεση στην Ορθοδοξία καλά κρατεί

Μαύροι ο Χριστός και η Παναγία σε εικόνες. Η επίθεση στην Ορθοδοξία καλά κρατεί

Γράφει ο Χρήστος Μαντζιάρης

Σύμφωνα με τους αειβαρβάρους, που μισούν κάθε τι ελληνικό, οτιδήποτε έχει σχέση με την αιώνια Ελλάδα πρέπει πρώτα ν’ αλλοιωθεί και κατόπιν, ευκολότερα, ν’ αφανισθεί χωρίς αντιδράσεις. Πονηριές! Εσχάτως προσπαθούν να μας πείσουν με την κινηματογραφική ταινία επιστημονικής φαντασίας κωμωδία «Οδύσσεια», ότι η ωραία Ελένη ήταν μαύρη. Πρώτα – πρώτα οι ανιστόρητοι αυτοί αγγλοσάξονες δεν μπορούν να εννοήσουν τον συμβολισμό της ωραίας Ελένης, και το πιο επικίνδυνο, γνωρίζουν πολύ καλά ποια ήταν η ωραία Ελένη και προσπαθούν να εκτρέψουν το μυαλό των συγχρόνων ψηφιοποιημένων δούλων από την αλήθεια προς το ψέμα. Στην κωμωδία αυτή, παρουσιάζονται οι Έλληνες ντυμένοι στα μαύρα, και οι Τρώες στα λευκά. Το αντίθετο από την ιστορική πραγματικότητα. Μας δείχνουν και πολλά άλλα ακραία ψέματα στηριζόμενοι στην άγνοιά μας. Πάντα κάνουν το μαύρο, άσπρο. Θα θυμάστε παλαιότερα το θέμα που δημιούργησαν με την «μαύρη Αθηνά». Η Μυθιστορία, και όχι Μυθολογία, έχει τόσες αλήθειες που τρέμουν μην μαθευτούν. Κυρίως, προσπαθούν να επιτύχουν το κόψιμο των ριζών της ελληνικής φυλής μήπως και τελικά μπορέσουν και την αφανίσουν. 

Γιατί ολ’ αυτά; Διότι έχουμε τα τελευταία χρόνια κι άλλα φαινόμενα εναλλαγής χρωμάτων με βάση την τέχνη. Κάνουν το άσπρο, μαύρο, και στην Ορθοδοξία. Αλλοιώνουν την ορθοδοξία με κατά κύματα επιθέσεις. Προσπαθούν τώρα να μας πουν ότι ο Χριστός και η Παναγία ήταν μαύροι. Καλλιτέχνις στις ΗΠΑ, τα πάντα δικαιολογούνται με τις περί τέχνης αντιλήψεις, αντιγράφοντας καρικατουρωειδώς την ορθόδοξη τεχνοτροπία στην ζωγραφική, παρουσιάζει την Παναγία και τον Χριστό ως μαύρους. 

Η ζωγράφος Kelly Larimore με τα έργα της για τα οποία έδειξε ενδιαφέρον η Καθολική Εκκλησία, την τελευταία πενταετία έχει μια εμμονή να παρουσιάζει την Παναγία και τον Ιησού Χριστό ως μαύρους. Οι κριτικοί της τέχνης φυσικά και την δικαιολογούν, αναγνωρίζοντας την «συμβολική διάθεση της ζωγράφου και την μεταφορική αποτύπωση των λόγων του Ευαγγελίου σε ζωγραφικούς πίνακες» διότι «τα υποκειμενικά μηνύματα και τα δόγματα των διαφόρων θρησκειών συχνά συμφωνούν, αλλά χρησιμοποιούν διαφορετικές εικόνες για να μεταδώσουν την επικοινωνία του ανθρώπου με τον Θεό». Πιάσε τ’ αυγό και κούρεφ’ το, δηλαδή. Καλά μας τα λένε οι κριτικοί τέχνης αλλά ουδείς βαρύγνωμος κριτικός μάς εξηγεί γιατί όλες αυτές οι καταστάσεις συμβαίνουν μόνο όταν πρόκειται για τον Χριστό. Ουδείς «καλλιτέχνης» τόλμησε να ζωγραφίσει μεταφορικά τον Μωάμεθ, τον Βούδα, τον Γιαχβέ ή άλλους θεούς. 

Σε μια μάλιστα ζωγραφιά της, πίνακά της που τον ονόμασε “Mama”, η Larimore έχει αντικαταστήσει τον Χριστό στην αγκαλιά της Παναγίας με τον Τζώρτζ Φλόυντ. Ο Φλόυντ ήταν μαύρος και είχε σκοτωθεί στην Μιννεάπολη το 2020 από λευκό αστυνομικό κατά την σύλληψή του λόγω πλαστού χαρτονομίσματος. Τον πατούσε ο αστυνομικός με την μπότα του στο στήθος και δεν μπορούσε να αναπνεύσει, οπότε πέθανε. Ο συγκεκριμένος πίνακας τοποθετήθηκε επισήμως στην Επισκοπική Εκκλησία της Θείας Κοινωνίας στο Saint Luis του Missouri. Αντίγραφό του τοποθετήθηκε και στο Καθολικό Πανεπιστήμιο «Κολόμβος» στις ΗΠΑ, στην Νομική Σχολή, και το οποίο βανδαλίσθηκε δύο φορές. Έτσι είπαν «βανδαλίσθηκε». Ενώ ο βανδαλισμός της Παναγίας και του Χριστού από «καλλιτέχνες» είναι τέχνη. 

Τα έργα της συγκεκριμένης ζωγράφου έχουν ελληνικό ενδιαφέρον, και αυτό διότι είναι μια κακή αντιγραφή της τεχνοτροπίας των εικόνων της ορθοδοξίας. Προσπαθεί να μιμηθεί την ελληνορθόδοξη νοοτροπία αλλά με δική της άποψη περί αυτής. Δηλαδή, δεν χρησιμοποιεί τα πρέποντα χρώματα για τα ενδύματα των εικονιζομένων μορφών όπως αυτά είναι καθιερωμένα, αλλά αλλοιώνει τα πάντα με τις χρωματικές της επιλογές. Μόνο οι στάσεις των σωμάτων και οι γενικές γραμμές των μορφών μας καθοδηγούν στο να διαπιστώσουμε τις αντιγραφές των ορθοδόξων εικόνων.

Αυτό που δεν παραλείπει η λεγάμενη καλλιτέχνις είναι το ότι χρησιμοποιεί, για να προσδιορίσει την Παναγία και τον Χριστό, τα ελληνικά γράμματα στην βυζαντινή τους γραφή, δηλαδή τα «ΜΡ ΘΟΥ» και «ΙΣ ΧΣ», αντίστοιχα. Στο φωτοστέφανο του Χριστού είναι γραμμένο στα ελληνικά φυσικά, η λέξις «Ο ΩΝ» όπως συμβαίνει στις ορθόδοξες εικόνες. Τα δε φωτοστέφανα τόσο της Παναγίας όσο και του Χριστού είναι βαλμένα κατά τύχη όπως φαίνεται ολοκάθαρα, κάτι που είναι απαράδεκτο και από καλλιτεχνικής απόψεως! Σε κάποια άλλα έργα της ξεφεύγει σε απόδοση. Παρουσιάζει τον Χριστό πλαισιωμένο από τα τεκτονικά σύμβολα και να «λούζεται» από την ανάλυση, υποτίθεται του λευκού φωτός, που φθάνει στον Χριστό μέσω πυραμίδος. «Λούζουν» τον Χριστό τα χρώματα του ουρανίου τόξου τα οποία είναι τα χρώματα της Νέας Τάξης και της LGBT+ κοινότητος. Δεν έμαθε η καλλιτέχνις ότι ο Χριστός είναι όλος φως; Λευκό φως. Δεν έχει ακούσει για την μεταμόρφωση του Χριστού; 

Σε άλλον πίνακά της οι τρεις άγγελοι έχουν φύλο, είναι γυναίκες, και συντρώγουν σε τραπέζι που είναι στρωμένο με τραπεζομάνδηλο χρωμάτων LGBT+ επάνω στο οποίο υπάρχουν ο σίτος και ο οίνος (το σταφύλι αυτό υπονοεί) αλλά λείπει το έλαιον! Ο δε θηλυκός ερυθροφορεμένος άγγελος αριστερά, όχι αυτός με το ράστα μαλλί στο μέσον, δείχνει με τον δείκτη του δεξιού του χεριού προς τα κάτω. Εννοεί ότι ο Θεός… πέθανε. Και σε έναν άλλο πίνακα εικονίζεται ο Χριστός ως… κόκορας και τα δώδεκα κοτοπουλάκια είναι προφανώς οι 12 μαθηταί του. Ο κόκορας όμως είναι σύμβολο κυρίως αποκρυφιστικό, γι αυτό και το αίμα του χρησιμοποιείται σε τελετές μαγείας.

Η συγκεκριμένη ζωγράφος, σύμφωνα με συνέντευξή της, έλαβε απειλητικά μηνύματα για τα έργα της από ουκρανούς και ρώσους, οπαδούς της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας όπως τους απεκάλεσε, του τύπου ότι «Πρέπει να κοπούν λαιμοί γι αυτό» και «Να πας στην κόλαση». Σε συνέντευξή της αναφέρεται μόνο σε κοινωνικά και καλλιτεχνικά θέματα και όχι σε θρησκευτικά. Το τι θέλει να επιτύχει είναι φανερό και χρειάζονται δικαιολογίες.  

Όλοι αυτοί οι ευαισθητούληδες καλλιτέχνες έχουν όλοι τους ένα κοινό. Είναι πολέμιοι του Χριστού και κανενός άλλου θεού ή αρχηγού θρησκείας, και υπάρχουν στηριζόμενοι πάλι στην άγνοιά μας. Μα τι τους έκανε ο Χριστός και τον πολεμούν τόσο πολύ; Έκανε και είπε αυτά που μας κρύβουν οι δικοί μας. Έκανε και είπε αυτά που φοβούνται να ξεστομίσουν οι δεσποτάδες γιατί παίρνουν εντολές απ’ αλλού. (Μελετήστε τα κηρύγματά τους τελευταία και θα καταλάβετε. Άξιος ο, διπλάσιος, μισθός τους.) Έκανε και είπε αυτά που τρέμουν οι ηγεσίες. Έκανε και είπε με αγάπη προς όλους εμάς για να μας σώσει. 

Σταυρώθηκε για ‘μας και πρέπει να μελετούμε τα έργα του και λόγια του και η αλήθεια θα μας απελευθερώσει. 

Χρήστος Μαντζιάρης