Κίνα και παγκόσμια δυναμική

GEWKWN: Κίνα και παγκόσμια δυναμική

Όσο η ένταση Ισραήλ–Ιράν κλιμακώνεται, η Κίνα παρακολουθεί. Αλλά η στάση της δεν είναι παθητική. H Κίνα δεν περιμένει την αφορμή, μπορεί να την αναζητεί στρατηγικά.

Αυτό δεν αφορά μόνο στρατιωτική επέμβαση στη Μέση Ανατολή, αφορά παγκόσμια επαναξιολόγηση ισχύος, εμπορίου και τεχνολογίας. Η Κίνα βλέπει κάθε κρίση ως πιθανό μοχλό για την αναδιάταξη στρατηγικών πλεονεκτημάτων.

Η στρατηγική αλληλεπίδραση με ΗΠΑ

Η Κίνα γνωρίζει ότι κάθε κλιμάκωση στην περιοχή ενεργοποιεί τις ΗΠΑ.

Η Αμερική διαθέτει ήδη δυνάμεις υψηλής ετοιμότητας (π.χ. USS Abraham Lincoln κοντά στην Τεχεράνη). Κάθε πλήγμα στο Ιράν θα προκαλέσει άμεση στρατιωτική και πολιτική αντίδραση των ΗΠΑ.

Η Κίνα μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτή τη δυναμική για να δοκιμάσει τις αντοχές των ΗΠΑ σε παγκόσμια κλίμακα, όχι μόνο περιφερειακά. Στην ουσία, η Κίνα βλέπει τη Μέση Ανατολή ως ζωντανό πεδίο δοκιμής στρατηγικών υπολογισμών.

Η Κίνα και ο πόλεμος του διαστήματος

Με τις πρόσφατες αναφορές για το διαστημικό πολεμικό όχημα 120.000 τόνων που μπορεί να μεταφέρει 88 αεροσκάφη, η Κίνα αποκτά δυνατότητα άμεσης παρέμβασης ή επιτήρησης σε υπερ-κρίσιμες περιοχές:

Έλεγχος δορυφόρων. Μπορεί να διακόψει επικοινωνίες και παρακολούθηση των αντιπάλων.

Στρατηγική αποτροπή. Η παρουσία της στην τροχιά καθιστά κάθε υπερβολική κίνηση εναντίον συμμάχων της πιο επικίνδυνη.

Υποδομές υψηλής τεχνολογίας. Η Κίνα μπορεί να χρησιμοποιήσει την κρίση για να τεστάρει τα συστήματα υψηλής κλίμακας που θα ανατρέψουν παραδοσιακές ισορροπίες.

O πόλεμος δεν είναι πλέον περιφερειακό θέμα, γίνεται παγκόσμιο παιχνίδι ισχύος, με την Κίνα να έχει στρατηγική άνεση και υπομονή.

Εάν η σύγκρουση στην περιοχή κλιμακωθεί, η Κίνα έχει τη δυνατότητα να παρέμβει άμεσα (διαστημικά, στρατιωτικά).

Στόχος: ανατροπή ισορροπιών, αύξηση γεωπολιτικού κεφαλαίου και απόκτηση στρατηγικής πλεονεκτικής θέσης έναντι ΗΠΑ και συμμάχων.

Η υπαρξιακή διάσταση για τις υπερδυνάμεις

Για τις υπερδυνάμεις όπως ΗΠΑ και Κίνα, κάθε σύγκρουση έχει υπαρξιακό χαρακτήρα.

Η κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή μπορεί να θέσει σε δοκιμασία την παγκόσμια στρατηγική ισχύ.

Η ικανότητα παρέμβασης σε κρίσιμα συστήματα (διαστημικά, επικοινωνιακά, στρατιωτικά) είναι πλέον θέμα επιβίωσης και επιρροής.

Η Κίνα βλέπει τη Μέση Ανατολή όχι ως απλή περιφερειακή κρίση, αλλά ως παράθυρο στρατηγικής ευκαιρίας.

Κάθε προβοκάτσια, πλήγμα ή αντίδραση είναι πιθανό εργαλείο για να δοκιμάσει διεθνή αντιδράσεις.

Η στρατιωτικοποίηση του διαστήματος μετατρέπει τον έλεγχο της κρίσης σε παγκόσμια υπαρξιακή πρόκληση. Κάθε κίνηση στην περιοχή δεν αφορά μόνο Ιράν και Ισραήλ, αφορά την παγκόσμια ισορροπία ισχύος. Στην ουσία, η Κίνα παραμένει στρατηγικός παίκτης με υπομονή.

ΜΕΡΟΣ Β’ Υπαρξιακή Κλιμάκωση: Μέση Ανατολή, Ιράν–Ισραήλ

Η Μέση Ανατολή εισέρχεται σε μια περίοδο κρίσιμης υπαρξιακής έντασης, όπου οι παραδοσιακές έννοιες αποτροπής και διαπραγμάτευσης φαίνονται πλέον ανεπαρκείς. Η κατάσταση Ιράν–Ισραήλ δεν είναι απλώς περιφερειακή σύγκρουση, είναι δοκιμασία για τον τρόπο που οι υπερδυνάμεις και τα κράτη διαχειρίζονται τη στρατηγική υπαρξιακή ισχύ.

Η κλιμάκωση έχει γίνει αυτοματοποιημένη, οι προβοκάτσιες έχουν στρατηγικό χαρακτήρα, και η στρατιωτικοποίηση του διαστήματος καθιστά κάθε σύγκρουση μη αναστρέψιμη και παγκόσμια. Η προβοκάτσια δεν είναι τυχαία. Κάθε αφορμή για πλήγμα, είτε χερσαίο είτε κυβερνο/διαστημικό, έχει σχεδιαστεί για:

– Νομιμοποίηση στρατιωτικής δράσης, χωρίς προκλητική αφορμή, κάθε επίθεση θεωρείται παράνομη.

– Εξαναγκασμό αντίδρασης, η αντίδραση του αντιπάλου καθιστά ξεκάθαρη τη θέση «επιτιθέμενου» και «αμυνόμενου».

– Αυτόματη κλιμάκωση, μια προβοκάτσια ενεργοποιεί αλυσιδωτές στρατηγικές αντιδράσεις, περιορίζοντας οποιαδήποτε διπλωματική παρέμβαση.

Σε περίπτωση Ιράν–Ισραήλ, οι πιθανές προβοκάτσιες περιλαμβάνουν χτυπήματα σε στρατηγικές εγκαταστάσεις, δολοφονίες συμβολικών προσωπικοτήτων ή cyber-επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές.

Η επόμενη αφορμή θα καθορίσει την παγκόσμια ισορροπία ισχύος.

Η λογική δείχνει ότι το χρονικό περιθώριο για έλεγχο της κατάστασης είναι ελάχιστο και κάθε καθυστέρηση αυξάνει υπερ-εκθετικά τον κίνδυνο υπαρξιακής σύγκρουσης.

Η Μέση Ανατολή δεν είναι πλέον μόνο χερσαίο πεδίο μάχης. Ο πόλεμος μεταφέρεται στο διάστημα. Δορυφόροι παρακολουθούν κινήσεις και επικοινωνίες.

Η απενεργοποίηση συστημάτων GPS, επικοινωνιών ή επιτήρησης παραλύει στρατηγικές ικανότητες.

Κάθε επίθεση στο διάστημα είναι προειδοποίηση υπαρξιακής κλιμάκωσης.

Η παρουσία διαστημικών πλατφορμων από ΗΠΑ, Κίνα και Ρωσία καθιστά σαφές ότι η πρώτη φάση κάθε πολέμου πιθανότατα θα στοχεύσει συστήματα υποδομής, όχι παραδοσιακούς στόχους στο έδαφος.

Η δήλωση του Γέροντα στις 9/12/2023: «Τα πρώτα που θα χτυπηθούν θα είναι οι δορυφόροι» αποκτά σήμερα στρατηγική βαρύτητα.

Η Κίνα παρακολουθεί τη Μέση Ανατολή ως πιθανό μοχλό αναδιάταξης παγκόσμιας ισχύος. Μπορεί να αξιοποιήσει κάθε προβοκάτσια για διπλωματικά και στρατηγικά πλεονεκτήματα. Η στρατιωτικοποίηση του διαστήματος δίνει τη δυνατότητα άμεσης παρέμβασης ή παρακολούθησης κρίσιμων υποδομών.

Κάθε κίνηση των ΗΠΑ ή Ισραήλ δοκιμάζει τις παγκόσμιες αντιδράσεις, προσφέροντας στην Κίνα πλεονέκτημα χωρίς άμεση εμπλοκή.

Η Κίνα δεν περιμένει αφορμή μπορεί να την αναζητεί στρατηγικά, μετατρέποντας κάθε περιφερειακή σύγκρουση σε παγκόσμιο υπαρξιακό παιχνίδι ισχύος.

Υπαρξιακή διάσταση των υπερδυνάμεων

Για ΗΠΑ, Κίνα και Ρωσία, η σύγκρουση δεν είναι απλώς γεωπολιτική. Είναι υπαρξιακή.

Η κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή δοκιμάζει την ικανότητα παγκόσμιας στρατηγικής αποτροπής. Ο έλεγχος κρίσιμων υποδομών (διαστημικών, επικοινωνιακών, στρατιωτικών) γίνεται ζήτημα επιβίωσης και επιρροής. Κάθε στρατηγικό λάθος ή ευκαιρία μπορεί να αξιοποιηθεί για παγκόσμια επαναξιολόγηση ισχύος.

Σε έναν υπαρξιακό πόλεμο, δεν υπάρχει επιστροφή από το πρώτο πλήγμα, κάθε αμυντική αντίδραση γίνεται στρατηγική υποχρέωση.

Η Μέση Ανατολή, το Ιράν και το Ισραήλ βρίσκονται πλέον στο κέντρο ενός παγκόσμιου πλέγματος υπαρξιακής στρατηγικής. Προβοκάτσιες και αφορμές δεν είναι τυχαίες, είναι εργαλεία στρατηγικής νομιμοποίησης και κλιμάκωσης.

Η στρατιωτικοποίηση του διαστήματος καθιστά τον πόλεμο υπερ-τεχνολογικό και υπαρξιακό ταυτόχρονα.

Η Κίνα βλέπει κάθε αφορμή ως πιθανή στρατηγική ευκαιρία, αυξάνοντας την πολυπλοκότητα και τον παγκόσμιο κίνδυνο.

Το χρονικό περιθώριο για περιορισμένη ή ελεγχόμενη σύγκρουση είναι πρακτικά μηδενικό.

Ο επόμενος μεγάλος πόλεμος δεν θα είναι απλώς περιφερειακός, θα είναι υπαρξιακός και παγκόσμιος, με στόχο όχι μόνο κράτη, αλλά και συστήματα που καθορίζουν την ίδια την ικανότητα επιβίωσης και ισχύος.

GEWKWN