Η Τουρκία πουλάει τον χρυσό της για να σώσει τη λίρα

Σε μια άνευ προηγουμένου κίνηση προχωρά η Τουρκία μειώνοντας βίαια και δραματικά τα αποθέματά της σε χρυσό.

Διεθνείς αναλυτές θεωρούν ότι η μείωση του τουρκικού χρυσού σε πρωτοφανή επίπεδα εντάσσεται σε μια στρατηγική που δύσκολα θα αποδειχθεί βιώσιμη και αποτελεσματική.

Παράλληλα, όμως, επιχειρεί να στηρίξει την τουρκική λίρα, η οποία βρίσκεται υπό πίεση τα τελευταία τέσσερα τουλάχιστον, χρόνια.

Σύμφωνα τα τελευταία στοιχεία, τα αποθέματα χρυσού μειώθηκαν κατά 69,1 τόνους μέσα σε μόλις μία εβδομάδα, υποχωρώντας στους 702,5 τόνους. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη εβδομαδιαία πτώση από το 2013, όταν ξεκίνησε η καταγραφή των σχετικών δεδομένων. Ωστόσο είναι εμφανές ότι ακόμη έχει πολύ χρυσό στα θησαυροφυλάκιά της.

Βεβαίως, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική αν εξεταστεί το σύνολο των τελευταίων εβδομάδων: μέσα σε δύο εβδομάδες, η Τουρκία έχει πουλήσει ή ανταλλάξει περίπου 118 τόνους χρυσού, αξίας σχεδόν 20 δισ. δολαρίων, «σβήνοντας» ουσιαστικά έξι χρόνια αγορών σε διάστημα μόλις τριών εβδομάδων.

Σημειώνεται ότι την τελευταία δεκαετία η Τουρκία συγκαταλεγόταν στους πιο επιθετικούς αγοραστές χρυσού παγκοσμίως, επιδιώκοντας να μειώσει την εξάρτησή της από περιουσιακά στοιχεία σε δολάρια ΗΠΑ

Από τη μείωση της περασμένης εβδομάδας, περίπου 26 τόνοι προήλθαν από άμεσες πωλήσεις, ενώ άλλοι 42 τόνοι αξιοποιήθηκαν μέσω συναλλαγών swap, με στόχο την ενίσχυση της ρευστότητας σε ξένο νόμισμα.

Η επιθετική αυτή τακτική συνδέεται με την προσπάθεια της κεντρικής τράπεζας της Τουρκίας να υπερασπιστεί τη λίρα, σε μια περίοδο που οι τιμές της ενέργειας έχουν εκτοξευθεί λόγω του πολέμου στο Ιράν.

Η εξέλιξη αυτή επιβαρύνει σημαντικά την Τουρκία, ως μεγάλο εισαγωγέα πετρελαίου, ενώ από την έναρξη της σύγκρουσης έχουν πραγματοποιηθεί και πωλήσεις συναλλάγματος ύψους περίπου 26 δισ. δολαρίων.

Όπως επισημαίνει η Ίρις Τσιμπρέ, ιδρύτρια της Phoenix Consultancy με έδρα την Κωνσταντινούπολη, οι αρχές έχουν στραφεί μαζικά σε πωλήσεις χρυσού και συμφωνίες ανταλλαγής (gold swaps), αξιοποιώντας το απόθεμα των 135 δισ. δολαρίων της κεντρικής τράπεζας, προκειμένου να καλύψουν ανάγκες ρευστότητας και να συγκρατήσουν την εγχώρια ζήτηση.