Έρευνα υποδηλώνει ότι αυτός ο κοιμώμενος γίγαντας θα ξαναζωντανέψει όταν ο γαλαξίας μας συγκρουστεί με έναν μικρό γείτονα που ονομάζεται Μεγάλο Μαγγελανικό Νέφος, πιθανώς σε περίπου δύο δισεκατομμύρια χρόνια.
Το γεγονός αυτό αναμένεται να πλημμυρίσει τη μαύρη τρύπα με φρέσκο αέριο και να τη μετατρέψει σε έναν φωτεινό ενεργό γαλαξιακό πυρήνα, αν και οι ειδικοί λένε ότι είναι απίθανο η Γη να αντιμετωπίσει ένα σενάριο καταστροφής.
Το 2020, το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής απονεμήθηκε στους Ρότζερ Πένροουζ, Ράινχαρντ Γκένζελ και Αντρέα Γκεζ για το έργο τους που βοήθησε να αποδειχθεί ότι αυτή η αμυδρή πηγή είναι πράγματι μια υπερμαζική μαύρη τρύπα στον πυρήνα του γαλαξία μας.
Το Μεγάλο Μαγγελανικό Νέφος είναι ένας νάνος γαλαξίας που τώρα περιφέρεται γύρω από τον Γαλαξία μας σε απόσταση περίπου διακοσίων χιλιάδων ετών φωτός από τη Γη.
Υπολογισμοί βασισμένοι στην κίνησή του υποδηλώνουν ότι χάνει τροχιακή ενέργεια και θα εισέλθει σε σπειροειδή τροχιά για να συγχωνευθεί με τον γαλαξία μας σε περίπου δύο δισεκατομμύρια χρόνια.
Μια μελέτη του 2019 που χρησιμοποίησε τις κοσμολογικές προσομοιώσεις EAGLE διαπίστωσε ότι όταν γαλαξίες παρόμοιοι με τον δικό μας συγχωνεύονται με συνοδούς όπως το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, οι κεντρικές μαύρες τρύπες τους μπορούν να αυξηθούν κατά αρκετές φορές καθώς το αέριο πέφτει προς τα μέσα. Η ίδια έρευνα έδειξε ότι το αστρικό φωτοστέφανο και η συνολική δομή του γαλαξία αναδιαμορφώνονται επίσης.
Τι σημαίνει αυτή η αφύπνιση για τη Γη
Η συζήτηση για μια μαύρη τρύπα που ξυπνάει ξανά μπορεί να ακούγεται σαν ταινία καταστροφής, όμως οι αριθμοί σκιαγραφούν μια πιο ήρεμη εικόνα. Ο καθηγητής Carlos Frenk του Πανεπιστημίου του Durham τονίζει ότι ο ενεργός γαλαξιακός πυρήνας που θα ενεργοποιηθεί από τη μελλοντική συγχώνευση με το Μεγάλο Μαγγελανικό Νέφος δεν αναμένεται να είναι αρκετά ισχυρός ώστε να αποτελέσει σοβαρή απειλή για τη ζωή στη Γη.
Ο Τζόζεφ Μιχαήλ από το Κέντρο Αστροφυσικής του Χάρβαρντ και του Σμιθσόνιαν σημειώνει ότι τα 26.000 χιλιάδες έτη φωτός μπορεί να μην ακούγονται πολλά σε έναν κοσμικό χάρτη, αλλά εξακολουθούν να αποτελούν μια σημαντική απόσταση. Ο πλανήτης μας διαθέτει επίσης στρώματα προστασίας, όπως την ατμόσφαιρα, το μαγνητικό πεδίο και ακόμη και τον αεριώδη δίσκο του Γαλαξία μας, τα οποία θα πρέπει να απορροφήσουν μεγάλο μέρος της επιπλέον ακτινοβολίας από το γαλαξιακό κέντρο.
Έτσι, κατά κύριο λόγο, οι μελλοντικοί παρατηρητές ενδέχεται να δουν έναν πιο εντυπωσιακό ουρανό παρά έναν άμεσο κίνδυνο, κάτι που θα τους υπενθυμίζει ότι οι γαλαξίες δεν είναι στατικά σκηνικά, αλλά ζωντανά συστήματα που εξελίσσονται σε διάστημα δισεκατομμυρίων ετών.
Η βασική μελέτη σχετικά με αυτή τη μελλοντική σύγκρουση έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό «Monthly Notices of the Royal Astronomical Society».
Πηγή: www.pentapostagma.gr
Ελληνικά 