Ξημερώνει..

Τα αξημέρωτα μουσικά βράδια σε ζεστές αγκαλιές που κούμπωσαν χωρίς προειδοποίηση πάντα αποτελούσαν μικρές ή και παντοτινές ανάσες ευτυχίας..

Ακόμα όμως και αν δεν προχώρησαν, ακόμα και αν δεν ευοδώθηκαν έπαιξαν το δικό τους ρόλο στη ζωή μας..Έγιναν μια γλυκιά ανάμνηση ανεμελιάς που θα μας θυμίζει πάντα ότι υπήρξαν στιγμές που αιφνιδιαστήκαμε ευχάριστα..

Γιατί μπορεί να μην ήταν ο έρωτας της ζωής μας αλλά ήταν ο έρωτας των ονείρων μας..

Το αναπάντεχο έχει άλλη αξία σκάει σαν βεγγαλικό, κάνει θόρυβο, μας γεμίζει χρώματα και μας μαθαίνει να αντέχουμε τους κραδασμούς της καρδιάς μας όταν στις φλέβες μας κυλάει έρωτας..

Για όσους λοιπόν οι ξαφνικοί έρωτες έγιναν έρωτες ζωής είναι απλά τυχεροί…και για όσους απλά πέρασαν και χρωμάτισαν για λίγο τη ζωή τους είναι ευγνώμονες που τους έζησαν γιατί τους έκαναν σοφότερους…