Καλοκαιρινή βόλτα…

Ο νούς σου παρατηρεί αυτο που βλέπει η αυτο που σκέφτεται?Ο ουρανός ειναι ατέλειωτος?

Ανάμεσα στα τελευταία σύννεφα που απέμειναν μοιάζει γαλανός και ηλιοφορεμένος.

Οι πρώτες μελωδίες που σε ξυπνούν απο το ακορντεόν ενός πλανόδιου μουσικού ενα κυριακάτικο πρωινό,ο χορός της θάλασσας μέσα απο τα λαμπυρίζοντα νερά,μια βόλτα πάνω σε μια ηλιαχτίδα που μισοκρύβεται στα πράσινα φύλλα των δέντρων,το χαρούμενο κελάηδισμα ενός πουλιού που βρίσκεται στο κλουβί.

Σφυρίζει πίσω απο τα κάγκελα της φυλακής του γιατι μέσα του νιώθει ελεύθερο.Κανείς δεν μπορεί να το φυλακίσει.Ολα όσα συνθέτουν μια όμορφη μέρα βρίσκονται μέσα σου.

Κανείς δεν μπορεί να απολαύσει λένε την ομορφιά ενός λουλουδιού χωρίς να το δει και όμως πολλά βράδια μυρίζω περνώντας απο τις σκαλιστές γειτονιές ντυμενες στα λευκά καθώς είναι , το μεθυστικό άρωμα του νυχτολούλουδου δίχως να ξέρω τα όμορφα χέρια που το έχουν φυτέψει τα ευχαριστώ γιατι με έκαναν να δώ κάτι χωρίς να το κοιτάζω.

Χαμογέλα και αγάπα τα πάντα γύρω σου γιατι η αγάπη ειναι η μεγαλύτερη ελευθερία.

Τα φτερά που δεν φαίνονται ειναι αυτά που μπορούν να σε οδηγήσουν ψηλότερα.