Η σκέψη είναι κόλαση, αν δεν μεταμορφωθεί σε Χριστοσκέψη

Για μένα η σκέψη, η κάθε σκέψη, είναι το μεγαλύτερο βάσανο που υπάρχει κάτω από τον ουρανό, μέχρι να μεταμορφωθεί σε Θεοσκέψη, σε Χριστοσκέψη, δηλαδή μέχρι να λογοποιηθεί, να νοηματοδοτηθεί. Αλήθεια η σκέψη είναι κόλαση, αν δεν μεταμορφωθεί σε Χριστοσκέψη. Χωρίς τον λόγο η ανθρώπινη σκέψη βρίσκεται συνέχεια στην άλογη παραφροσύνη, στο παραλήρημα, στη σατανική ανόητη αυτοβεβαίωση, σε εκείνο το σατανικό: η σκέψη για τη σκέψη, σε αναλογία με το l’ art pour l’ art.

Η ανθρώπινη σκέψη μωραίνεται με την αμαρτία, όπως και η αίσθηση. Ο μοναδικός γιατρός και το μοναδικό φάρμακο από αυτή την τρέλα είναι ο Θεάνθρωπος, διότι Αυτός είναι ο Θεός Λόγος που έγινε άνθρωπος. Σε Αυτόν και με Αυτόν δόθηκε και εξασφαλίστηκε στην ανθρώπινη σκέψη η δυνατότητα της άπειρης θείας τελειοποίησης. Αυτός έγινε άνθρωπος ακριβώς για να μη καταντήσει τελικά και ανεπανόρθωτα αυτός ο πλανήτης, αν οδηγηθεί από το γυμνό και «καθαρό» ανθρώπινο λόγο, ένα πλήρες τρελοκομείο.

π. Ιουστίνος Πόποβιτς,
«Άνθρωπος και Θεάνθρωπος»

*Η μήπως σήμερα η δύση του κόσμου τούτου απομακρυνόμενη όλοένα και περοσσότερο από τον Λόγο του Θεού, δεν ανατέλλει τον ανθρώπινο λόγο ενός απέραντου τρελοκομείου;