“Η κυρία με τα μπισκότα..”

“Κάποιο απόγευμα, μια νεαρή όμορφη κυρία, με έναν αέρα κάπως υπεροπτικό, περίμενε την πτήση της στην αίθουσα αναμονής ενός μεγάλου αεροδρομίου…Το αεροπλάνο της είχε καθυστέρηση έτσι αποφάσισε εκνευρισμένη να αγοράσει ένα βιβλίο για να περάσει η ώρα, όπως κι ένα πακέτο μπισκότα για να ξεγελάσει την πείνα της..

Βρήκε μια θέση σε ένα τριπλό κάθισμα, όπου στην άλλη άκρη του καθόταν ένας άνδρας που διάβαζε το περιοδικό του..Έβαλε μηχανικά τα γυαλιά της, άνοιξε το βιβλίο της, ενώ δίπλα της, στο αδειανό μεσαίο κάθισμα ήταν το κουτί με τα μπισκότα που είχε αγοράσει..

Όταν κάποια στιγμή πήρε μηχανικά χωρίς να κοιτάξει, το πρώτο μπισκότο, είδε με την άκρη του ματιού της, τον άνδρα δίπλα της, να απλώνει το χέρι του και να παίρνει κι αυτός ένα από τα μπισκότα..Η κυρία, ένοιωσε πολύ ενοχλημένη με το θράσος του άνδρα..!!

Δεν είπε τίποτα, αλλά σκέφτηκε, ότι ευχαρίστως θα του έδινε μια με το βιβλίο της στο χέρι του για να μην το ξανακάνει.. Αλλά ο άντρας δεν σταμάτησε εκεί..Κάθε φορά που η κυρία έπαιρνε ένα μπισκότο, εκείνος άπλωνε το χέρι του κι έπαιρνε κι αυτός άλλο ένα, πράγμα που την εξαγρίωνε όλο και πιο πολύ, αλλά δεν θέλησε να κάνει σκηνή..!!

Όταν πια έμεινε μόνο ένα μπισκότο, αναρωτήθηκε τι θα έκανε αυτός ο αγενής τύπος..Και πριν προλάβει να σκεφτεί, ο άνδρας απλώνει πάλι το χέρι του, παίρνει το τελευταίο μπισκότο, το κόβει στη μέση, δίνει το μισό στην κυρία, ενώ βάζει το άλλο μισό στο στόμα του..

Ε, αυτό πήγαινε πολύ..!! Χωρίς να μπορεί πια να συγκρατήσει το θυμό της, τινάχτηκε επάνω, έριξε προκλητικά μια περιφρονητική ματιά στον άνδρα και χωρίς να πάρει το μισό μπισκότο που της πρόσφερε, έβγαλε τα γυαλιά της, έκλεισε θυμωμένα το βιβλίο της, βούτηξε τα πράγματά της και έφυγε για την αίθουσα επιβίβασης…

Λίγο αργότερα, πήρε τη θέση της μέσα στο αεροπλάνο κι αφού έδεσε τη ζώνη της, άνοιξε την τσάντα για να πάρει τα γυαλιά της..Όμως μόλις έβαλε το χέρι της μέσα, πάγωσε..Το πακέτο με τα μπισκότα της ήταν εκεί, άθικτο, κλειστό..

Ένοιωσε να κοκκινίζει ολόκληρη από ντροπή όταν κατάλαβε το λάθος της..Συνειδητοποίησε ότι μέσα στην αφηρημάδα της δεν είχε βγάλει τα μπισκότα από την τσάντα της και πέρασε τα μπισκότα του άνδρα για δικά της. Κι ο ξένος άνθρωπος, είχε μοιραστεί τα μπισκότα του μαζί της, χωρίς να δείξει καμιά ενόχληση ή θυμό, ενώ εκείνη στην σκέψη ότι μοιραζόταν τα μπισκότα της μαζί του εκνευρίστηκε και του φέρθηκε προσβλητικά..

Και τώρα πια δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να του ζητήσει συγγνώμη ή να πάρει πίσω την προσβολή που του έκανε..Τελικά τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται αναστέναξε απογοητευμένη…”

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν τέσσερα πράγματα που κανείς δεν μπορεί να τα πάρει πίσω:

Την πέτρα που πέταξε με δύναμη στη θάλασσα…Τα λόγια που είπε και πλήγωσαν κάποιον…Μια ευκαιρία που είχε και την έχασε…..και το χρόνο που σπατάλησε στη ζωή του επιπόλαια..