Δώσε χώρο

Τελικά αυτό που χρειάζεται στην τρισδιάστατη αισθητή αντίληψη της πραγματικοτητας που ζούμε είναι να μπορούμε να δίνουμε χώρο. Να μπορούμε να δίνουμε χώρο να μπορεί δηλαδή ο χρόνος να στρεβλώνει έτσι ώστε να μας δίνει περισσότερο χώρο την δεδομένη στιγμή που το πραγματοποιουμε…

Χρειάζεται να μπορείς να αντιληφθείς την μη ύπαρξη της έννοιας του χρόνου…να μην μπορείς να τον προφερεις καν…να μην μπορείς να κατανοήσεις τι εστι η λέξη χρόνος….αυτό που πραγματοποιειται είναι μια “ελεύθερη πτώση” στο κενό δημιουργωντας χώρο και χάνοντας την αίσθηση του χρόνου(διότι ο χρόνος είναι “αίσθηση” και έχει δημιουργηθεί εσκεμμένα)…τότε επειδή δεν υπάρχει ο περιορισμός του χρόνου αλλάζει και η αντίληψη για τον χώρο…ο χώρος τότε γίνεται ο τρόπος για να δημιουργησουμε σκέψεις που δεν βρίσκονται στην κοινή μας αντίληψη…βέβαια οι σκέψεις αυτές δεν έχουν να κάνουν με ύλη και δημιουργία ύλης …έχουν να κάνουν με την ζωή, με αυτό που ζούμε…. με το πόσο ωραίο είναι αυτό που ζούμε, με το πόσο ευγνώμονες πρέπει να είμαστε για αυτό που ζούμε…τότε σε αυτήν την στιγμή βλέπεις πόσο απλά είναι τα πράγματα και πως στην ουσία δεν χρειάζεσαι κάτι ούτε υλικό ουτε έχεις επιθυμίες το Εγώ εξαφανίζεται……  δεν νοιωθεις όλην αυτήν την άσχημη κατάσταση του περιορισμού του χρόνου που πρέπει να τρέξεις…να προλάβεις …

Δώσε χώρο στρέβλωσε τον χρόνο και δώσε σε αυτόν που είναι κοντά σου χώρο να το ζήσει και αυτός …και να προσπαθήσει να δώσει και αυτός μετά στον επόμενο και ο επόμενος στον άλλο και τελικά να υπάρχει μόνο χώρος και όχι χρόνος και τελικά να δούμε την ουσία και  όχι την εξουσία…διότι όταν δεν έχεις χώρο ψάχνεις εξ-ουσία ενώ όταν έχεις χώρο ψάχνεις την ΟΥΣΙΑ.