Αρχείο Ψυχών 001 – Η συμφωνία της λήθης

ΕΛΕΓΚΤΗΣ: Επόμενη.

ΨΥΧΗ: Εγώ;

ΕΛΕΓΚΤΗΣ: Εσύ. Θέλεις να κατέβεις.

ΨΥΧΗ: Ναι.

ΕΛΕΓΚΤΗΣ: Σίγουρη; Γιατί οι περισσότεροι την τελευταία στιγμή ζητάνε παράταση.

ΨΥΧΗ: Τι εννοείς παράταση;

ΕΛΕΓΚΤΗΣ: Να μείνουν λίγο ακόμα εδώ. Που είναι ήσυχα. Που όλα βγάζουν νόημα. Κάτω δεν βγάζει νόημα. Κάτω πονάει.

ΨΥΧΗ: Τότε γιατί θέλω να κατέβω;

ΕΛΕΓΚΤΗΣ: Γιατί εδώ δεν μπορείς να νιώσεις. Μπορείς μόνο να ξέρεις. Είναι σαν να διαβάζεις για το νερό χωρίς να έχεις πιει ποτέ.

ΨΥΧΗ: Και για να νιώσω πρέπει να ξεχάσω;

ΕΛΕΓΚΤΗΣ: Ναι. Κανόνας πρώτος. Πλήρης διαγραφή. Ποια είσαι, από πού έρχεσαι, ποιους αγαπάς εδώ. Όλα.

ΨΥΧΗ: Αυτό μου φαίνεται σκληρό.

ΕΛΕΓΚΤΗΣ: Είναι. Αν θυμόσουν ότι εσύ διάλεξες τους γονείς σου, δεν θα θύμωνες ποτέ μαζί τους. Αν θυμόσουν ότι εσύ διάλεξες να σε απορρίψουν, δεν θα πονούσες. Και χωρίς θυμό και χωρίς πόνο, δεν θα έψαχνες ποτέ ποια είσαι.

ΨΥΧΗ: Άρα ο πόνος είναι το ξυπνητήρι;

ΕΛΕΓΚΤΗΣ: Ακριβώς. Δεν τον βάζουμε για τιμωρία. Τον βάζουμε για να ξυπνήσεις.

ΨΥΧΗ: Και τι μου αφήνετε για να θυμηθώ;

ΕΛΕΓΚΤΗΣ: Σημάδια. Ένα déjà vu όταν συναντάς κάποιον που ξέρεις από εδώ. Μια αδικαιολόγητη νοσταλγία για ένα μέρος που δεν έχεις πάει ποτέ. Έναν αριθμό που θα βλέπεις συνέχεια. Ένα όνειρο που θα επαναλαμβάνεται μέχρι να το καταλάβεις.

ΨΥΧΗ: Θα είμαι μόνη μου κάτω;

ΕΛΕΓΚΤΗΣ: Ποτέ. Σου δίνουμε την ομάδα σου. Δώδεκα ψυχές. Έχετε κάνει συμφωνία. Θα αλλάζετε ρόλους. Σε αυτή τη ζωή ο ένας θα είναι η μάνα σου. Στην επόμενη θα είναι το παιδί σου. Σε αυτή θα είναι αυτός που σε προδίδει. Στην επόμενη αυτός που σε σώζει.

ΨΥΧΗ: Και αν με προδώσει;

ΕΛΕΓΚΤΗΣ: Τότε να θυμάσαι αυτό: Του το ζήτησες εσύ. Πριν κατέβετε του είπες “όταν έρθει η ώρα, κάν’ το. Ακόμα κι αν σε μισήσω. Κάν’ το για να θυμηθώ τι αξίζω”.

ΨΥΧΗ: Εγώ το είπα αυτό;

ΕΛΕΓΚΤΗΣ: Με δάκρυα. Και επέμενες.

ΨΥΧΗ: Φοβάμαι ότι θα αποτύχω.

ΕΛΕΓΚΤΗΣ: Θα χαθείς. Σίγουρα. Θα πάρεις λάθος δουλειά, θα ερωτευτείς λάθος ανθρώπους. Αυτό που εσείς λέτε αποτυχία, εμείς το λέμε αλλαγή πορείας. Δεν υπάρχει λάθος δρόμος. Υπάρχει μόνο δρόμος που σε πάει πιο γρήγορα σπίτι και δρόμος που κάνει κύκλο.

ΨΥΧΗ: Και πότε θα καταλάβω ποια είμαι;

ΕΛΕΓΚΤΗΣ: Όταν σταματήσεις να ρωτάς “γιατί μου συμβαίνει αυτό;” και αρχίσεις να ρωτάς “τι μου δείχνει αυτό για μένα;”. Εκείνη τη στιγμή το παιχνίδι γυρίζει.

ΕΛΕΓΚΤΗΣ: Υπέγραψε. Ότι δέχεσαι να ξεχάσεις για να θυμηθείς. Ότι δέχεσαι να πονέσεις για να νιώσεις. Και ότι δέχεσαι να γελάσεις με όλα αυτά στο τέλος.

HGL